Magnolia
Magnoliaceae
Inne nazwy: magnolie
Magnolia to rodzaj drzew i krzewów cenionych za duże, często pachnące kwiaty, które pojawiają się zwykle wiosną, jeszcze przed liśćmi. W polskim ogrodzie rośnie w gruncie, ale lubi miejsce osłonięte, wilgotną i kwaśną glebę oraz oszczędne cięcie. Poniżej znajdziesz najważniejsze zasady uprawy.
- Światło
- Pełne słońce, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–25 °C, min. -20 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 2,4–12 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda magnolia
Magnolie (Magnoliaceae) to drzewa i krzewy o pokroju od piramidalnego do zaokrąglonego, czasem wielopniowe. Rosną w tempie umiarkowanym i osiągają od około 2,4 do 12 m wysokości, zależnie od gatunku. Występują zarówno formy zimozielone, jak i zrzucające liście.
Liście są pojedyncze, skrętoległe, zwykle duże (ponad 15 cm), całobrzegie, błyszczące lub skórzaste. Kwiaty są duże, pojedyncze, o kształcie od spodkowatego do gwiazdkowatego, w kolorze białym, różowym, purpurowym lub żółtym. Kwitną głównie od marca do maja i często pachną. Jesienią dojrzewają szyszkowate owocostany, które po otwarciu odsłaniają nasiona w kolorowych, mięsistych osnówkach.
W uprawie spotyka się między innymi Magnolia grandiflora, Magnolia kobus, Magnolia soulangeana i Magnolia stellata.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Większe gatunki najlepiej rosną w pełnym słońcu, mniejsze znoszą światło rozproszone lub półcień. Wybierz miejsce osłonięte. Magnolia jest mrozoodporna, ale w polskim klimacie typowe zimowe minima są bliskie granicy jej wytrzymałości (około -20°C), więc osłonięte stanowisko jest ważne, zwłaszcza dla młodych roślin. W marcu i kwietniu warto chronić ją przed przymrozkami.
Podlewanie
Gleba powinna być stale wilgotna. Magnolia jest mało odporna na suszę i słabo znosi suche stanowiska. Szczególnie w lipcu i sierpniu podlewaj ją obficiej.
Podłoże
Najlepsza jest żyzna, kwaśna, próchniczna gleba gliniasta o pH około 5–6,5, wilgotna, ale przepuszczalna. Na glebach zasadowych i ubogich piaskach magnolia rośnie słabo.
Jeśli roślina rośnie w pojemniku, przesadzaj ją w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Nawoź w marcu i kwietniu, czyli na początku sezonu wegetacyjnego.
Cięcie
Magnolię tnij oszczędnie. Zabieg wykonuj po kwitnieniu, w praktyce w czerwcu i lipcu. Usuwaj tylko suche i krzyżujące się pędy.
Sadzenie
Sadź wiosną (kwiecień, maj) lub jesienią (wrzesień, październik) w miejscu osłoniętym. Młode drzewka warto zabezpieczyć przed zgryzaniem przez jelenie.
Rozmnażanie
Wysiewaj nasiona w październiku. Rozmnażać można też w czerwcu i lipcu.
Zimowanie
Od listopada do lutego magnolia odpoczywa. Jest mrozoodporna, jednak przy zimowych minimach rzędu -20°C młode okazy lepiej osłonić. Wczesną wiosną, w marcu i kwietniu, pamiętaj o ochronie przed przymrozkami.
Szkodniki i choroby
Do szkodników należą tarczniki magnoliowe, mszyce i wciornastki, a młode drzewka mogą być zgryzane przez jelenie. Z chorób pojawiają się wertycylioza (więdnięcie), plamistość liści i rak pni i gałęzi.
Zastosowanie
Magnolia przyciąga zapylacze (zapylają ją chrząszcze) i sprawdza się w ogrodzie przyjaznym dzikiej faunie. Kwiaty nadają się na kwiaty cięte.
W kuchni azjatyckiej pąki kwiatowe są marynowane i służą do aromatyzowania ryżu lub herbaty. Związki z kory, magnolol i honokiol, są tradycyjnie stosowane w medycynie ludowej.

































































