Kocimiętka Faassena
Nepeta faassenii · Lamiaceae
Kocimiętka Faassena to łatwa, mrozoodporna bylina o szarozielonych, aromatycznych liściach i niebieskofioletowych kwiatach, które chętnie odwiedzają pszczoły i motyle. Dobrze znosi suszę i ubogą glebę, więc sprawdza się na słonecznych rabatach, skalniakach i w pojemnikach. Poniżej znajdziesz informacje o stanowisku, cięciu i zimowaniu.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 12–26 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 30–60 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda kocimiętka Faassena
Kocimiętka Faassena (Nepeta ×faassenii, w ogrodach często nazywana po prostu kocimiętką) to mieszaniec ogrodowy Nepeta racemosa × N. nepetella, powstały w uprawie, a nie dziko rosnący gatunek. Należy do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae).
Tworzy zwartą, rozrastającą się kępę z łukowato wygiętymi pędami. Osiąga 30–60 cm wysokości i 40–75 cm szerokości, a rośnie szybko. Liście są niewielkie, szarozielone, sercowate lub owalne, z karbowanym brzegiem i wyczuwalnym aromatem. Drobne, rurkowate kwiaty w odcieniach niebieskiego i fioletu zebrane są w kłosy. Kwitnienie trwa od maja do września, a po przycięciu roślina zakwita ponownie.
System korzeniowy jest włóknisty, ze zdrewniałą szyjką. To bylina: nadziemne części zamierają na zimę, a wiosną odrastają. Uprawa jest łatwa. Koty często ocierają się o liście i je podgryzają.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najobficiej kwitnie w pełnym słońcu, ale toleruje też lekki półcień. Dobrze pasuje do słonecznych rabat, suchych skarp i żwirowych ogrodów, a także do skalniaków. Nadaje się też na roślinę okrywową.
W cieniu i na zbyt żyznej glebie kępa łatwo się rozpada, dlatego wybierz miejsce jasne i raczej ubogie pod względem podłoża. Optymalna temperatura to mniej więcej 12–26°C.
Podlewanie
Młode rośliny podlewaj regularnie, aż dobrze się ukorzenią. Rozrośnięte kępy potrzebują wody niewiele i bardzo dobrze znoszą suszę. Wilgotność powietrza nie ma znaczenia, roślina woli powietrze suche.
Tylko w czerwcu, lipcu i sierpniu warto podlewać nieco częściej. Przelanie jest groźniejsze niż przesuszenie, bo prowadzi do gnicia szyjki korzeniowej.
Podłoże i podział kępy
Najlepsza jest gleba uboga lub przeciętna, bardzo dobrze przepuszczalna: gliniasta, piaszczysta lub żwirowa, o odczynie od 6,0 do 8,0, także zasadowa. Unikaj ciężkiej, mokrej gliny.
Co 3–4 lata podziel kępę i posadź ją na nowo. Najlepiej zrobić to w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Kocimiętka potrzebuje niewiele. Zwykle wystarczy lekka dawka nawozu w kwietniu. Zbyt żyzna gleba sprzyja rozpadaniu się kępy.
Cięcie
Po pierwszym kwitnieniu przytnij całą kępę, co pobudza ją do ponownego kwitnienia. Według kalendarza dobrym terminem jest lipiec.
Stare pędy skracaj wczesną wiosną, w marcu. Mocne cięcie po kwitnieniu pomaga też, gdy środek kępy się otwiera.
Sadzenie
Sadź w kwietniu, maju lub wrześniu w słonecznym miejscu z przepuszczalną glebą. Zachowaj rozstaw około 45 cm. Kępa szybko się rozrasta i zwykle zagęszcza się w ciągu sezonu.
Zimowanie
Roślina jest w pełni mrozoodporna i wytrzymuje do około -25°C, więc w Polsce zimuje w gruncie bez okrywania. Liście zostaw na zimę, a przytnij je dopiero wiosną. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień, styczeń i luty.
Rozmnażanie
Najprościej rozmnażać ją przez podział kęp, a także sadzonkami pędowymi. Odpowiednie terminy to marzec, kwiecień i wrzesień.
Najczęstsze problemy
Rozchodzenie się środka kępy wynika zwykle z żyznej gleby lub cienia. Przytnij roślinę mocno po kwitnieniu i posadź ją w uboższym podłożu.
Gnicie szyjki korzeniowej pojawia się w mokrej, ciężkiej glebie. Popraw drenaż.









































































































