Szczawik trójkątny
Oxalis triangularis · Oxalidaceae
Inne nazwy: oxalis fioletowy
Szczawik trójkątny (Oxalis triangularis, zwany też oxalisem fioletowym) to łatwa w uprawie bulwiasta roślina doniczkowa o purpurowych liściach w kształcie motyla. U nas nie przezimuje na zewnątrz, dlatego uprawia się go w domu albo w pojemnikach na balkonie. Poniżej znajdziesz wszystko o jego stanowisku, podlewaniu i zimowym spoczynku.
- Światło
- Jasne światło rozproszone, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 15–24 °C, min. -5 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–40 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla rośliny domowej. Klimat: Kontynentalny.
Jak wygląda szczawik trójkątny
Szczawik trójkątny należy do rodziny szczawikowatych (Oxalidaceae) i pochodzi z południowej i środkowej części Ameryki Południowej: z Brazylii, Boliwii, Argentyny, Paragwaju i Peru. To bylina z łuskowatym, bulwiastym kłączem, które magazynuje wodę i składniki odżywcze. Tworzy zwartą, rozrastającą się kępę, a liście wyrastają tuż przy ziemi.
Liście są trójlistkowe, jak u koniczyny, z trójkątnymi listkami w kolorze od głębokiej bordowej purpury po zieleń. Na noc oraz w silnym słońcu składają się. Kwiaty są białe lub bladoróżowe, pięciopłatkowe, lejkowate, zebrane w grona nad liśćmi; na noc się zamykają. Kwitnie od maja do września. Roślina rośnie w umiarkowanym tempie: w domu osiąga zwykle 15–40 cm wysokości i 30–50 cm szerokości.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko i temperatura
Najlepiej czuje się w jasnym, rozproszonym świetle lub w półcieniu. Ostre słońce powoduje składanie się liści i może je poparzyć. Optymalna temperatura to około 15–24°C. Powyżej 27°C liście wiotczeją, podobnie gdy brakuje światła; wtedy przenieś roślinę w chłodniejsze i jaśniejsze miejsce.
Szczawik nie jest mrozoodporny. Najniższa temperatura, jaką jeszcze zniesie, to około -5°C, a typowe zimowe minima u nas sięgają -20°C, więc na zewnątrz zimować nie może. Dobrze nadaje się na balkon i do pojemników.
Podlewanie
Podlewaj umiarkowanie, gdy wierzchnia warstwa podłoża przeschnie. Od maja do sierpnia, w czasie wzrostu i kwitnienia, potrzebuje więcej wody. W okresie zimowego spoczynku podłoże utrzymuj niemal suche.
Podłoże i przesadzanie
Wybierz próchnicze, gliniaste podłoże, wilgotne, ale dobrze przepuszczalne; sprawdzi się też mieszanka bez torfu. Szczawik przesadza się i dzieli w marcu lub kwietniu albo po zakończeniu spoczynku.
Nawożenie
Przed kwitnieniem roślina potrzebuje niewiele nawozu. Później dokarmiaj ją oszczędnie nawozem zrównoważonym, w okresie od maja do sierpnia.
Przycinanie
Aby odnowić ulistnienie, przytnij roślinę tuż nad ziemią na początku lata, w czerwcu, albo w czasie spoczynku.
Sadzenie
Kłącza sadzi się w półcieniu, a w naszym klimacie najlepiej w pojemnikach. Na balkon roślinę wystawia się w maju. Ma skłonność do rozrastania się, a jej nasiona są wystrzeliwane z dojrzałych torebek, dlatego nie należy sadzić jej w pobliżu grządek warzywnych.
Spoczynek i zimowanie
Jesienią lub zimą szczawik zwykle zapada w spoczynek, najczęściej w listopadzie, grudniu i styczniu. Ogranicz wtedy podlewanie, a gdy pojawią się nowe przyrosty, wróć do normalnej pielęgnacji. Chroń roślinę przed mrozem od października do kwietnia, czyli także wtedy, gdy zaczyna wegetację.
Rozmnażanie
Szczawik rozmnaża się przez podział kęp i przez odrosty. Najlepszy termin to marzec i kwiecień, razem z przesadzaniem.
Najczęstsze problemy
Zamieranie liści to najczęściej naturalny spoczynek, ale może też wynikać z upału lub przesuszenia. Ogranicz podlewanie i poczekaj na nowe pędy.
Jeśli liście wiotczeją, przyczyną są zwykle temperatury powyżej 27°C lub za mało światła. Przenieś roślinę w chłodniejsze i jaśniejsze miejsce.
Zastosowanie
Liście i kwiaty mają kwaśny smak i bywają używane oszczędnie do sałatek. Duże ilości są niebezpieczne z powodu szczawianów. Kwiaty przyciągają motyle, a roślina jest odporna na zgryzanie przez jelenie i króliki.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla kotów i psów- Koty
- Trująca
- Psy
- Trująca
- Konie
- Trująca
Szczawik trójkątny jest trujący dla kotów, psów i koni, a dla ludzi łagodnie trujący. Toksyczne są wszystkie części: liście, kwiaty, łodygi, korzenie, nasiona i sok. Za działanie odpowiadają rozpuszczalne szczawiany wapnia. Większe ilości mogą powodować ślinotok, drżenia i kolkę, a u koni możliwe jest uszkodzenie nerek. To wyłącznie informacja, nie porada weterynaryjna ani medyczna; w razie wątpliwości skonsultuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia



































































































