Lawenda
Lavandula · Lamiaceae
Inne nazwy: lawendy
Lawenda (Lavandula), nazywana też lavandulą, to zimozielony półkrzew o szarozielonych, aromatycznych liściach i fioletowych kłosach kwiatów. W polskim klimacie najlepiej uprawiać ją w pojemniku na balkonie, w pełnym słońcu i w przepuszczalnym podłożu.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -15 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 0,3–1,2 m
Gatunki i odmiany
Lawenda wąskolistna
Lavandula angustifolia
- Pełne słońce
- Niskie
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda lawenda
Lawenda tworzy zwarty, wielopędowy, kopulasty półkrzew o wysokości od 30 do 120 cm i szerokości 30–60 cm. Rośnie w umiarkowanym tempie. Liście są zwykle szarozielone, delikatnie owłosione i pachnące olejkami eterycznymi, a w zależności od gatunku całobrzegie, ząbkowane lub wcięte.
Kwiaty są rurkowate, zebrane w okółki na kłosach wyrastających nad listowie. Występują w kolorach fioletowym, niebieskim i białym, często z barwnymi przysadkami. Intensywnie pachną i chętnie odwiedzają je pszczoły. W naturze lawenda rośnie na suchych, słonecznych, skalistych lub piaszczystych stokach regionu śródziemnomorskiego. To podpowiada, jakich warunków potrzebuje w uprawie. Uprawa jest umiarkowanie trudna.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Lawenda wymaga pełnego słońca. Najlepiej sprawdza się na słonecznym balkonie lub w widnym miejscu w domu. W upalne lata przyda się jej lekki cień w godzinach popołudniowych. Ważna jest dobra cyrkulacja powietrza.
Podlewanie
Lawenda dobrze znosi suszę. Po zakorzenieniu podlewaj ją oszczędnie i dopiero wtedy, gdy podłoże przeschnie. Mokre podłoże prowadzi do gnicia korzeni. Wysoka wilgotność powietrza nie jest jej potrzebna.
Podłoże i przesadzanie
Potrzebuje bardzo przepuszczalnego, żwirowatego podłoża o pH około 6,0–8,0. Dobrze rośnie w ziemi piaszczystej, żwirowej, gliniasto-piaszczystej i zasadowej. W doniczce dodaj do ziemi grys lub perlit. Unikaj kwaśnej, ciężkiej gleby gliniastej. Pojemnik musi mieć otwory odpływowe. Przesadzaj w kwietniu.
Nawożenie
Lawenda potrzebuje niewiele nawozu, a często wcale. Zbyt żyzne podłoże obniża aromat i ogranicza kwitnienie.
Przycinanie
Przycinaj lekko wiosną, gdy minie ryzyko przymrozków, a przekwitłe kwiatostany usuwaj na bieżąco. Zabiegi możesz wykonywać od kwietnia do sierpnia. Nie tnij starych, zdrewniałych i gołych pędów. Brak regularnego cięcia prowadzi do zdrewnienia i rzadkiego wzrostu, dlatego przycinaj roślinę co roku po kwitnieniu.
Sadzenie
Sadź w kwietniu lub maju na słonecznym, przewiewnym stanowisku. Zachowaj odstęp około 45 cm. Nie używaj organicznej ściółki wokół podstawy pędów.
Zimowanie
Lawenda wytrzymuje temperatury do około -15°C, a typowe zimowe minimum w Polsce sięga około -20°C. Dlatego nie należy jej traktować jako rośliny w pełni mrozoodpornej w gruncie. Uprawiaj ją w pojemniku i chroń przed mrozem od listopada do marca. W okresie spoczynku, czyli od listopada do lutego, roślina odpoczywa.
Rozmnażanie
Lawendę rozmnażasz z sadzonek pędowych, z nasion lub przez odkłady. Nasiona wysiewaj w pomieszczeniu w lutym i marcu. Sadzonki i odkłady przygotowuj w czerwcu i lipcu.
Problemy
Najczęstszy kłopot to zgnilizna korzeni. Roślina żółknie lub wiotczeje przy podstawie, gdy podłoże jest zbyt mokre. Popraw drenaż, dodaj grys i nie przykrywaj pędów ściółką. Może pojawić się także plamistość liści. Rzadki, zdrewniały pokrój to skutek braku cięcia.
Zbiór i zastosowanie
Kwiaty zbieraj w czerwcu i lipcu. Kwiaty i liście dodają smaku herbatom, wypiekom i mieszankom ziół, ale używaj ich oszczędnie. Lawenda nadaje się też na kwiat cięty. Olejek lawendowy jest szeroko stosowany w perfumerii, mydłach i kosmetykach, a roślina bywa tradycyjnie wykorzystywana w medycynie ludowej.






















































































