Pomiń nawigację, przejdź do treści
Pomiń treść, przejdź do stopki

Platycodon

Platycodon grandiflorus · Campanulaceae

Inne nazwy: dzwonecznik wielkokwiatowy, rozwar, Rozwar wielkokwiatowy

Dzwonecznik wielkokwiatowy, zwany też platycodonem lub rozwarem, to łatwa w uprawie bylina o dużych, dzwonkowatych kwiatach, które kwitną od czerwca do września. W pełni zimuje w gruncie, ale wiosną rusza późno, więc dobrze jest oznaczyć jego miejsce. Nie lubi przesadzania, dlatego warto od razu wybrać dla niego stałe stanowisko.

Światło
Pełne słońce, Półcień
Podlewanie
Umiarkowane
Wilgotność powietrza
Umiarkowana
Temperatura
15–28 °C, min. -40 °C
Trudność uprawy
Łatwa
Wysokość
0,4–1 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuWysiewSadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieOkres spoczynku
Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda dzwonecznik wielkokwiatowy

Platycodon grandiflorus to bylina o wzniesionym pokroju, tworząca zwartą kępę. Dorasta zwykle do 40–100 cm wysokości i około 30–60 cm szerokości. Jesienią nadziemne części całkowicie zamierają, a wiosną roślina odrasta na nowo.

Liście są niebieskozielone do ciemnozielonych, piłkowane, lancetowate do jajowatych, mają około 5–12 cm długości i wyrastają skrętolegle lub w okółkach. Kwiaty mają kształt pięciopłatkowego dzwonka o średnicy 3–7 cm i zwracają się ku górze. Otwierają się z charakterystycznych, balonowato wzdętych pąków. Występują w kolorach niebieskim, białym, różowym i fioletowym. Po kwitnieniu powstają suche torebki z drobnymi nasionami.

W naturze rośnie w Azji Wschodniej: w północnych i środkowych Chinach, w Korei, Japonii i na rosyjskim Dalekim Wschodzie, na górskich zboczach i trawiastych polanach. Odwiedzają go pszczoły, a jelenie zwykle go omijają.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Dzwonecznik najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub w półcieniu. W cieniu wyższe rośliny mogą wymagać podpórki, bo łodygi się wyciągają i łatwiej się kładą.

Dobrze sprawdza się w rabatach bylinowych, w ogrodach skalnych, w pojemnikach i na balkonie. Nadaje się też na kwiat cięty.

Podlewanie

Wymagania wodne są umiarkowane. Świeżo posadzone rośliny podlewaj regularnie, aż się zakorzenią. Później podlewaj głównie w okresach suszy, szczególnie w czerwcu, lipcu i sierpniu, gdy roślina kwitnie i potrzebuje więcej wody. Unikaj zalewania, bo gruby korzeń palowy nie lubi stałej wilgoci przy słabym drenażu.

Podłoże

Najlepsza jest przepuszczalna, próchnicza gleba gliniasta o lekko kwaśnym odczynie, w zakresie pH około 5,5–6,5. Podłoże powinno być wilgotne, ale dobrze odprowadzające nadmiar wody.

Korzeń dzwonecznika jest gruby, mięsisty i kruchy, a roślina źle znosi przesadzanie. Dlatego wybierz miejsce raz, a na stałe.

Nawożenie

Nawoź najlepiej w kwietniu i maju, gdy roślina rusza z wegetacją.

Sadzenie i siew

Rośliny sadź wiosną, w maju, w słonecznym lub półcienistym miejscu. Ponieważ dzwonecznik wschodzi bardzo późno, zaznacz jego miejsce w rabacie, żeby nie uszkodzić go przy wiosennych pracach.

Nasiona możesz wysiewać w marcu pod osłoną, a w kwietniu i maju bezpośrednio do gruntu.

Cięcie

Usuwanie przekwitłych kwiatów przedłuża kwitnienie. Po zamarciu pędów, w październiku i listopadzie, przytnij łodygi nisko przy ziemi.

Zimowanie

Dzwonecznik jest w pełni mrozoodporny: znosi temperatury do około -40°C, a typowe zimowe minima w naszym klimacie, około -20°C, nie stanowią dla niego zagrożenia. Okres spoczynku trwa od listopada do marca. Wiosną pamiętaj, że pędy pojawiają się późno, więc nie uznawaj zbyt wcześnie, że roślina zginęła.

Rozmnażanie

Dzwonecznik rozmnaża się z nasion lub przez podział. Podział jest możliwy, ale roślina źle go znosi z powodu kruchego korzenia palowego, dlatego zwykle prostszy jest siew. Rozmnażaj go w marcu i kwietniu.

Zastosowanie

Jadalny jest korzeń. W kuchni koreańskiej to popularne warzywo namul: korzeń się moczy i płucze, aby usunąć goryczkę. Używa się go też w bibimbapie, do herbaty i syropu.

W tradycyjnej medycynie chińskiej i koreańskiej korzeń stosuje się przy kaszlu, bólu gardła i dolegliwościach oskrzeli.

Dla Twojej rośliny

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy kwitnie dzwonecznik wielkokwiatowy?Kwitnie od czerwca do września. Usuwanie przekwitłych kwiatów przedłuża kwitnienie.
Czy dzwonecznik wielkokwiatowy jest mrozoodporny?Tak, to w pełni mrozoodporna bylina, która znosi około -40°C. Zimą nadziemne części zamierają, a wiosną roślina odrasta na nowo.
Dlaczego dzwonecznik tak późno wschodzi wiosną?Jest to dla niego typowe. Dlatego warto oznaczyć miejsce, w którym rośnie, żeby przypadkiem go nie uszkodzić.
Czy można przesadzać dzwonecznik?Lepiej tego unikać. Ma gruby, mięsisty i kruchy korzeń palowy, który źle znosi przesadzanie i podział.
Czy dzwonecznik rośnie w półcieniu?Tak, rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu. W cieniu wyższe rośliny mogą wymagać podpórki.
Jak rozmnożyć dzwonecznik wielkokwiatowy?Z nasion lub przez podział. Nasiona wysiewa się w marcu pod osłoną albo w kwietniu i maju do gruntu.
Pomiń stopkę, przejdź do początku stronyPrzejdź do początku strony