Piwonia lekarska
Paeonia officinalis · Paeoniaceae
Inne nazwy: piwonie lekarskie
Piwonia lekarska (Paeonia officinalis) to bylina o głęboko różowych lub czerwonych, miseczkowatych kwiatach. Jest w pełni mrozoodporna i łatwa w uprawie, a po posadzeniu na dobrym stanowisku najlepiej zostawić ją w spokoju na lata.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–24 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 60–70 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda piwonia lekarska
To zwarta, kępiasta bylina o sztywnych, wzniesionych pędach. Dorasta zwykle do 60–70 cm wysokości i podobnej szerokości, rośnie w umiarkowanym tempie. Liście są zielone, głęboko podzielone, złożone z około 9 listków.
Kwiaty mają kształt miseczki, średnicę 10–13 cm i barwę głęboko różową lub czerwoną. Pojawiają się pod koniec wiosny, w maju, a często także w czerwcu. Spotyka się odmiany pełnokwiatowe, na przykład 'Rubra Plena'. Pod ziemią roślina tworzy grube, mięsiste korzenie bulwiaste.
W naturze występuje w górskich rejonach południowej Europy, od Hiszpanii i Portugalii przez Francję, Włochy i Szwajcarię po Rumunię i Bałkany. Dawniej uprawiano ją jako roślinę leczniczą, zanim stała się ozdobą ogrodów.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu. W bardzo zacienionych miejscach kwitnie słabiej, dlatego wybierz miejsce nasłonecznione przez większą część dnia.
Piwonia nie lubi przesadzania, więc stanowisko warto dobrać od razu na stałe i zostawić jej miejsce na rozrastanie się kępy do około 70 cm.
Podlewanie
Zapotrzebowanie na wodę jest umiarkowane, a odporność na suszę średnia. Gleba powinna być wilgotna, ale przepuszczalna.
Podlewaj obficiej od maja do lipca, czyli w czasie kwitnienia i po nim. Zimą, w okresie spoczynku (listopad–luty), roślina nie wymaga dodatkowego podlewania.
Gleba
Piwonia lekarska lubi głęboką, żyzną, próchniczną i dobrze przepuszczalną glebę gliniastą. Toleruje podłoże zasadowe, a pożądane pH to mniej więcej 6,5–8.
Korzenie źle znoszą naruszanie, dlatego jeśli to możliwe, nie przesadzaj jej bez potrzeby.
Nawożenie
Nawoź najlepiej wczesną wiosną, w marcu i kwietniu, gdy roślina rusza z wegetacją.
Sadzenie
Najlepszy termin sadzenia to wrzesień i październik. Pąki odnawiające (tzw. oczka) umieść około 3–5 cm pod powierzchnią gleby. Zbyt głębokie sadzenie to najczęstsza przyczyna braku kwiatów, bo głębiej posadzona piwonia nie zakwita.
Cięcie
Po przekwitnieniu usuń przekwitłe kwiaty. Jesienią, w październiku lub listopadzie, tnij pędy tuż przy ziemi.
Zimowanie
Piwonia lekarska jest w pełni mrozoodporna i znosi mrozy do około -30°C, więc w naszym klimacie zimuje w gruncie bez osłon. Potrzebuje zimowego chłodu, by obficie kwitnąć. Styczeń, luty, listopad i grudzień to jej czas spoczynku.
Rozmnażanie
Najprostszy sposób to podział kęp we wrześniu lub październiku. Można też wysiewać nasiona, również we wrześniu i październiku. Pamiętaj, że roślina nie lubi naruszania korzeni, więc dziel ją tylko wtedy, gdy to naprawdę konieczne.
Zastosowanie
Piwonia lekarska nadaje się na kwiat cięty, a kwiaty zbiera się w maju. W ogrodzie sprawdza się jako bylina rabatowa tworząca trwałą kępę.





































































































