Dzwonek brzoskwiniolistny
Campanula persicifolia · Campanulaceae
Inne nazwy: dzwonki brzoskwiniolistne
Dzwonek brzoskwiniolistny to łatwa, w pełni mrozoodporna bylina, która od czerwca do sierpnia pokrywa się dużymi, dzwonkowatymi kwiatami. Dobrze rośnie na słonecznych i półcienistych rabatach, nadaje się też na skalniak i na kwiat cięty. W polskim klimacie nie wymaga zimowego okrywania.
- Światło
- Słońce do półcienia, Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–22 °C, min. -40 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,3–1 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda dzwonek brzoskwiniolistny
Dzwonek brzoskwiniolistny (Campanula persicifolia, w sprzedaży także jako dzwonki brzoskwiniolistne) należy do rodziny dzwonkowatych. To bylina tworząca zwarte kępy. Ze skórzastych, błyszczących, jasnozielonych rozet przyziemnych wyrastają sztywne, wzniesione pędy. Liście rozetowe są wąskie i ząbkowane na brzegach, a liście łodygowe lancetowate do prawie równowąskich. Roślina zachowuje część ulistnienia zimą, jest więc półzimozielona.
Pędy dorastają do 30–100 cm wysokości, a kępa osiąga zwykle 30–45 cm szerokości. Wzrost jest umiarkowany. Kwiaty, o długości 3–5 cm, są duże, zwrócone na zewnątrz, dzwonkowate lub kielichowate. Na szczycie pędu tworzą niewielki kwiatostan groniasty. Występują w odcieniach niebieskiego, fioletowego, purpurowego i w bieli. Po przekwitnieniu powstaje stożkowata, brązowa torebka z wyraźnymi żebrami.
W naturze dzwonek rośnie w Europie i zachodniej Azji, na górskich łąkach, zarośniętych zboczach, w widnych lasach liściastych i na ich skrajach oraz na skałkach. Kwiaty przyciągają motyle i inne owady zapylające.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej czuje się w pełnym słońcu lub w półcieniu. Tam, gdzie lata są bardzo upalne, dobrze mu zrobi cień po południu. Ze względu na pokrój i niewielkie wymagania sprawdza się na rabatach bylinowych oraz na skalniaku.
Podlewanie
Dzwonek lubi umiarkowanie i równomiernie wilgotną glebę. Nie dopuszczaj do długotrwałego przesuszenia. W czerwcu i lipcu, w czasie kwitnienia, podlewaj go obficiej, zwłaszcza w upały.
Gleba i dzielenie kęp
Odpowiednia jest zwykła lub próchniczna, przepuszczalna gleba ogrodowa, wilgotna, ale taka, w której nie zalega woda. Rośnie w glebach gliniastych, próchnicznych i piaszczystych. Toleruje pH 6–8, więc odczyn obojętny lub zasadowy mu nie szkodzi.
Kępy warto dzielić co 2–4 lata, w marcu, kwietniu lub we wrześniu. Dotyczy to także roślin w pojemnikach, jeśli się rozrosną.
Nawożenie
Nawoź najlepiej wczesną wiosną, w marcu i kwietniu, gdy roślina rusza z wegetacją.
Sadzenie i siew
Sadzonki i podzielone kępy sadź w kwietniu, maju lub we wrześniu, w słońcu albo lekkim cieniu. Zachowaj odstęp 30–45 cm.
Nasiona możesz wysiewać na rozsadę w lutym i marcu albo bezpośrednio do gruntu w kwietniu i maju.
Cięcie
Przekwitnięte kwiaty usuwaj na bieżąco, bo sprzyja to ponownemu kwitnieniu. Po kwitnieniu przytnij pędy, najlepiej w sierpniu lub wrześniu.
Zimowanie
Dzwonek brzoskwiniolistny jest w pełni mrozoodporny i przy typowych zimowych minimach około -20°C nie wymaga okrywania. Rozety przyziemne zostaw na miejscu na całą zimę. Okres spoczynku trwa mniej więcej od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Najprościej rozmnażać go przez podział kęp, w marcu, kwietniu lub we wrześniu. Drugą metodą jest siew nasion, opisany wyżej.
Zastosowanie
Dzwonek nadaje się na kwiat cięty. Pędy do wazonu ścinaj w czerwcu i lipcu. Sprawdza się na rabatach, skalniakach i w pojemnikach, a ponieważ przyciąga zapylacze, jest dobrym wyborem do ogrodu przyjaznego motylom.




































































































