Żywokost

Żywokost rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu. W upalne lata pomaga cień po południu. Dobrze czuje się też w wilgotnych miejscach, np. przy oczku wodnym, a ze względu na zwarty, rozłogowy pokrój sprawdza się jako roślina okrywowa.

Roślina lubi wilgotną, żyzną glebę, ale dzięki głębokiemu korzeniowi palowemu radzi sobie także z okresami suszy. Podlewaj umiarkowanie, a intensywniej w czerwcu, lipcu i sierpniu.

Najlepsza jest żyzna, wilgotna, przepuszczalna ziemia: próchniczna, gliniasta lub ilasta. Żywokost toleruje glinę.

Nawoź w marcu i kwietniu. Przy żyznej glebie roślina nie ma dużych wymagań, a skoszone liście możesz przeznaczyć na kompost lub nawóz płynny.

Żywokost można ciąć mocno kilka razy w roku, najlepiej od czerwca do września. Ścięte liście nadają się na kompost lub do przygotowania nawozu płynnego. Przycięcie pomaga też wtedy, gdy łodygi położą się po ulewnym deszczu: roślina szybko odrasta.

Sadź w kwietniu, maju lub wrześniu. Wybierz miejsce, w którym rozrost da się kontrolować, albo uprawiaj żywokost w dużym pojemniku. Pozostawione w ziemi kawałki korzeni odrastają.

Wysiewaj nasiona od marca do maja, a w marcu możesz je wysiać do skrzynek w domu.

Żywokost jest w pełni mrozoodporny i wytrzymuje do około −35°C, czyli znacznie więcej niż typowe zimowe minimum około −20°C. Zimą nadziemne części zamierają, a wiosną roślina odrasta. Okres spoczynku przypada na listopad–luty.

Żywokost rozmnaża się przez sadzonki korzeniowe, podział lub z nasion. Najlepiej robić to w marcu, kwietniu, październiku i listopadzie.

Dziury w liściach zwykle zostawiają ślimaki, także nagie, z którymi trzeba walczyć. Opadające liście po silnym deszczu to powód do przycięcia, bo roślina szybko się odbuduje.

Największym kłopotem jest rozprzestrzenianie się: żywokost odrasta z fragmentów korzeni i potrafi opanować ogród. Ogranicz go uprawą w donicy albo dokładnie wykop wszystkie korzenie.

Liście zbiera się od maja do września. Najlepiej wykorzystać je na kompost lub nawóz płynny.

Dawniej liście jadano lub parzono z nich herbatę, dziś jednak odradza się spożywanie żywokostu. Tradycyjnie stosowano go w okładach na stłuczenia, skręcenia i złamania, ale użycie wewnętrzne i na otwarte rany jest zakazane lub odradzane.