Macierzanka
Thymus serpyllum · Lamiaceae
Inne nazwy: macierzanka piaskowa
Macierzanka piaskowa (Thymus serpyllum) to niska, zimozielona półkrzewinka tworząca gęsty, aromatyczny kobierzec. Lubi pełne słońce i ubogą, przepuszczalną glebę, a latem pokrywa się różowofioletowymi kwiatami. Jest łatwa w uprawie i w naszym klimacie zimuje w gruncie bez osłon.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 15–25 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 5–10 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda macierzanka
Macierzanka to wieloletnia, zimozielona półkrzewinka o płożącym pokroju. Zwykle osiąga 5–10 cm wysokości i rozrasta się na szerokość od 8 do 30 cm. Pędy ukorzeniają się w węzłach, dzięki czemu roślina tworzy zwarty dywan, a latem wyrastają z niego pionowe pędy kwiatowe.
Liście są drobne, naprzeciwległe, owłosione, eliptyczne, niebieskozielone, mają mniej więcej 3–8 mm długości, są całobrzegie i intensywnie pachną. Małe, rurkowate, dwuwargowe kwiaty mają 4–6 mm długości i są zebrane w gęste główki. Mają barwę od różowej do purpurowej, pachną, a kwitnienie trwa od czerwca do września. Owoc to sucha rozłupnia, która rozpada się na cztery rozłupki z nasionami.
W naturze macierzanka rośnie w większości Europy, w Afryce Północnej i w zachodniej Azji, na ubogich, płytkich glebach: na piaszczystych wrzosowiskach, skałach, skarpach, poboczach i piaskach nad rzekami. Kwiaty chętnie odwiedzają pszczoły i motyle, a roślina stanowi pokarm gąsienic modraszka arion i modraszka ikara. Jelenie i króliki zwykle ją omijają.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Macierzanka potrzebuje pełnego słońca. Na otwartych, jasnych miejscach rośnie gęsto, a w półcieniu łatwiej się rozrzedza. Dobrze sprawdza się na skalniaku, w szczelinach między kamieniami, przy ścieżkach i jako roślina okrywowa na suchych skarpach.
Podlewanie
Macierzanka dobrze znosi suszę i woli glebę suchą do umiarkowanie wilgotnej, która szybko przepuszcza wodę. Podlewaj ją tylko podczas dłuższej suszy. Niska wilgotność powietrza jej nie przeszkadza.
Gleba i przesadzanie
Najlepsza jest uboga, żwirowa lub kamienista gleba o bardzo dobrym drenażu: piaszczysta, żwirowa lub gliniasta, ale zawsze dobrze przepuszczalna. Odczyn może mieścić się mniej więcej między pH 6 a 8.
Rośliny w pojemnikach przesadza się w kwietniu.
Sadzenie i siew
Macierzankę sadzi się wiosną, w kwietniu i maju, w pełnym słońcu, a drugi dobry termin to wrzesień. Rośliny warto rozstawić co około 25 cm, na przykład w szczelinach między kamieniami albo wzdłuż ścieżek.
Nasiona wysiewa się w kwietniu i maju. Jeśli chcesz zacząć wcześniej, w domu możesz siać już w marcu.
Przycinanie
Po kwitnieniu, w sierpniu i wrześniu, przytnij macierzankę lekko nożycami. Ogranicza to zdrewnienie pędów i pomaga utrzymać gęsty kobierzec.
Zimowanie
Macierzanka jest w pełni mrozoodporna i nie wymaga osłony. Najważniejszy jest dobry drenaż. Okres spoczynku przypada na styczeń, luty, listopad i grudzień.
Rozmnażanie
Macierzankę można rozmnażać z nasion, przez podział lub z sadzonek pędowych. Najlepsze terminy to kwiecień, maj i wrzesień. Pędy ukorzeniające się w węzłach ułatwiają podział rozrośniętych kęp.
Zbiór i zastosowanie
Jadalne są liście macierzanki. Zbiera się je od czerwca do sierpnia. Roślina intensywnie pachnie, a przy tym jest w ogrodzie pożyteczna dla pszczół i motyli.









































































































