Bylica pospolita
Artemisia vulgaris · Asteraceae
Inne nazwy: bylica
Bylica pospolita (Artemisia vulgaris), zwana też po prostu bylicą, to wytrzymała, aromatyczna bylina, która zimuje w gruncie bez osłon. Rośnie szybko, lubi słońce i ubogą, przepuszczalną glebę. Trzeba jednak pilnować jej kłączy, bo bardzo łatwo się rozrastają.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 12–26 °C, min. -35 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,6–1,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda bylica pospolita
Bylica pospolita należy do rodziny astrowatych. To wieloletnia bylina zielna o wzniesionym, wielołodygowym pokroju, osiągająca zwykle od 60 do 150 cm wysokości. Liście są zielone ze srebrzystym odcieniem, a cała roślina intensywnie pachnie.
Od lipca do września pojawiają się wiechy bardzo drobnych kwiatostanów o długości około 5 mm, w barwie od żółtawozielonej po czerwonobrązową. W naszym klimacie powstaje niewiele żywotnych nasion, a rozrost odbywa się głównie przez poziome, rozgałęzione kłącza, którymi roślina z czasem tworzy rozległe kępy.
W naturze rośnie w Europie, Azji i Afryce Północnej, a także na Alasce. Występuje przy drogach, na nieużytkach i na otwartych, piaszczystych terenach, na glebach ubogich w azot, często zasadowych. Jest rośliną żywicielską gąsienic kilku motyli, między innymi Ostrinia scapulalis.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej czuje się w pełnym słońcu, ale toleruje też półcień. Ponieważ szybko się rozrasta i tworzy kolonie, wybierz dla niej miejsce, w którym będzie mogła swobodnie rosnąć, najlepiej z dala od starannie utrzymanych rabat.
Podlewanie
Po ukorzenieniu potrzebuje niewiele wody i dobrze znosi suszę. Zbyt mokra gleba może prowadzić do zgnilizny korzeni, więc lepiej podlewaj rzadziej niż za często.
Gleba
Odpowiednia jest dobrze przepuszczalna gleba piaszczysta, gliniasta lub płytka i kamienista, o niskiej żyzności. Optymalne pH mieści się w przedziale od 6 do 8. Ważny jest swobodny odpływ wody.
Nawożenie
Bylica nie wymaga nawożenia. W naturze rośnie na glebach ubogich w azot.
Sadzenie i siew
Bylicy zwykle nie sadzi się celowo. Jeśli chcesz ją uprawiać jako zioło, od początku ogranicz rozrost kłączy, na przykład barierą korzeniową.
Nasiona wysiewa się do gruntu w kwietniu i maju. Siew w ciepłym miejscu jest możliwy w marcu i kwietniu, a rośliny wysadza się na miejsce stałe w maju i czerwcu.
Cięcie i ograniczanie rozrostu
Przytnij roślinę przed zawiązaniem nasion. Cięcie wykonuje się w marcu, październiku i listopadzie. Rozprzestrzenianie się ogranicza koszenie lub wyrywanie młodych roślin.
Bylica rozrasta się agresywnie przez fragmenty kłączy, a w Ameryce Północnej uważana jest za inwazyjny chwast. Orka jej nie zwalcza, bo tnie kłącza na kawałki.
Zimowanie
Bylica jest w pełni mrozoodporna. Zimą łodygi zamierają, a wiosną roślina odrasta z kłączy. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Bylicę rozmnaża się przez podział, kawałki kłączy lub z nasion. Najlepszy czas to marzec, kwiecień i maj.
Problemy w uprawie
Najczęstszy kłopot to szybkie wchodzenie na sąsiednie rabaty. Przyczyną są płożące się kłącza. Pomagają bariery korzeniowe i dokładne usuwanie fragmentów kłączy.
Przy zbyt mokrej glebie pojawia się zgnilizna korzeni i więdnięcie. Popraw wtedy drenaż. Do chorób zaliczają się także zgnilizna korzeni i opieńka. Ze szkodników mogą pojawić się mszyce, roztocze, tarczniki i chrząszcze liściożerne.
Zbiór i zastosowanie
Jadalne są liście i młode pędy, które zbiera się od czerwca do sierpnia. Bylicę stosuje się jako aromatyczne zioło w Niemczech i Wietnamie, w Chinach jada się młode pędy, a dawniej używano jej do aromatyzowania piwa.
W tradycji chińskiej, europejskiej i hinduskiej bylica od dawna była stosowana w medycynie ludowej, a w średniowieczu nazywano ją matką ziół.









































































































