Buzdyganek naziemny
Tribulus terrestris · Zygophyllaceae
Inne nazwy: tribulus
Buzdyganek naziemny (Tribulus terrestris), zwany też tribulusem, to niska, jednoroczna roślina o płożących pędach i drobnych żółtych kwiatach. Lubi słońce i suchą, luźną glebę, a uprawa jest łatwa. Trzeba jednak pamiętać o kolczastych owocach, przez które roślina łatwo się rozsiewa.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 20–35 °C, min. 0 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 5–15 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda buzdyganek naziemny
To jednoroczna roślina zielna z rodziny Zygophyllaceae. Tworzy płożącą matę, a pędy rozchodzą się promieniście od szyjki korzeniowej. Rośnie szybko. Zwykle ma 5–15 cm wysokości, ale szerokość wynosi od 10 do 120 cm. Pod ziemią tworzy głęboki korzeń palowy z drobnymi korzonkami.
Zielone liście są naprzeciwległe, pierzasto złożone i gęsto owłosione. Składają się z 3–7 par drobnych, podłużnych listków. Od czerwca do września pojawiają się małe, miseczkowate, żółte kwiaty o pięciu płatkach, siedzące pojedynczo w kątach liści.
Owoc jest kanciasty i rozpada się na pięć twardych rozłupek. Każda ma 2–5 ostrych kolców i z czasem zmienia barwę z zielonej na brązową. Naturalnie roślina rośnie w ciepłych strefach południowej Eurazji i Afryki, na suchych, piaszczystych lub żwirowych siedliskach przekształconych przez człowieka: przy drogach, na polach, nieużytkach i pustyniach.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej czuje się w pełnym słońcu, choć toleruje też półcień. Wybierz ciepłe, suche miejsce, najlepiej z dala od ścieżek, po których chodzi się boso, bo kolczaste owoce kaleczą stopy.
Podlewanie
Potrzebuje niewiele wody i znosi suszę. Lubi raczej niską wilgotność powietrza, więc nie ma potrzeby jej dodatkowo zwiększać.
Podłoże
Najlepsze jest suche, luźne, dobrze przepuszczalne podłoże piaszczyste lub żwirowe. Roślina toleruje też glebę cięższą i zbitą oraz zasadową.
Nawożenie
Nawożenie nie jest potrzebne.
Cięcie i ograniczanie
Roślina nie wymaga formowania. Jeśli chcesz ograniczyć jej rozrost, zetnij ją przy ziemi przed kwitnieniem, zanim zawiąże kolczaste owoce.
Siew i sadzenie
Nasiona wysiewa się w maju. Sadzenie buzdyganka nie jest jednak zalecane, bo roślina rozsiewa się przez kolczaste owoce. W Ameryce Północnej i Australii uchodzi za uciążliwy chwast.
Zimowanie
Roślina nie jest mrozoodporna. Jesienią zamiera i przetrwa wyłącznie w postaci nasion. Okres spoczynku trwa od października do marca.
Rozmnażanie
Rozmnaża się ją z nasion, które wysiewa się w maju.
Problemy
Głównym kłopotem są gęste maty kolczastych owoców po niekontrolowanym samosiewie. Wyrywaj rośliny ręcznie albo ścinaj je przed kwitnieniem. Zabieg trzeba powtarzać przez kilka sezonów.
Zastosowanie
W Azji Wschodniej jada się liście i pędy tej rośliny. Ekstrakty sprzedaje się jako suplementy diety, ale brakuje dowodów na ich działanie, a bezpieczeństwo nie jest potwierdzone.




























































































