Katarantus różowy
Catharanthus roseus · Apocynaceae
Inne nazwy: katarantus, barwinek różowy, Vinca rosea, zabarwian różowy
Katarantus różowy (Catharanthus roseus), zwany też barwinkiem różowym, kwitnie od czerwca aż do przymrozków. W polskim klimacie nie przezimuje w gruncie, więc uprawia się go na balkonie, w donicy albo jako roślinę jednoroczną. Jest łatwy w uprawie, ale wszystkie jego części są trujące.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 18–30 °C, min. 5 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,2–1 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda katarantus różowy
To wiecznie zielony półkrzew z rodziny toinowatych (Apocynaceae), pochodzący z Madagaskaru, gdzie rośnie na suchych, przybrzeżnych terenach. Zwykle ma od 20 do 100 cm wysokości, a pokrój od wzniesionego po rozłożysty, dobrze rozgałęziony i zwarty. Rośnie szybko.
Liście są ułożone naprzeciwlegle, zielone, błyszczące, nagie, podłużne do eliptycznych, z jaśniejszym nerwem środkowym i całobrzegie. Pojedyncze kwiaty mają pięć rozchylonych płatków, często z kontrastowym oczkiem pośrodku. Występują w kolorach różowym, białym, fioletowym i czerwonym, nie pachną. Po kwitnieniu powstają dwa smukłe mieszki długości 2–4 cm.
Katarantus chętnie odwiedzają motyle, a jelenie i króliki zwykle go omijają. Dobrze sprawdza się w pojemnikach i jako roślina okrywowa.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najobficiej kwitnie w pełnym słońcu, ale znosi też półcień i światło rozproszone. Najlepiej czuje się w temperaturze 18–30 °C. Minimum, jakie wytrzymuje, to 5 °C, a mrozu nie znosi wcale. Na balkon wystawiaj go dopiero po ostatnich przymrozkach i pamiętaj o osłonie w maju oraz we wrześniu i październiku, gdy zdarzają się chłodne noce.
Podlewanie
Katarantus dobrze znosi suszę, więc podlewaj go raczej umiarkowanie i dopiero wtedy, gdy wierzch podłoża przeschnie. Nadmiar wody sprzyja gniciu korzeni. Częściej podlewaj w lipcu i sierpniu, w czasie największych upałów. W okresie spoczynku (listopad–luty) wody potrzebuje bardzo niewiele.
Podłoże i przesadzanie
Potrzebuje przepuszczalnego, dobrze odsączającego podłoża. Rośnie w ziemi uniwersalnej, gliniastej, piaszczystej i ilastej, toleruje też gleby ubogie. Najlepiej czuje się przy lekko kwaśnym odczynie, mniej więcej pH 5,5–7,0. W donicy zadbaj o otwory odpływowe.
Przesadzaj w marcu lub kwietniu.
Nawożenie
Nawoź od maja do sierpnia, czyli w czasie wzrostu i kwitnienia. Zimą, w okresie spoczynku, nawożenie pomiń.
Przycinanie
Nowoczesne odmiany nie wymagają przycinania wierzchołków ani usuwania przekwitłych kwiatów. Wydłużone, wiotkie pędy możesz skrócić, najlepiej w marcu.
Siew i sadzenie
Nasiona wysiewaj do skrzynek w domu w lutym lub marcu. Rośliny wysadzaj na zewnątrz w maju lub w czerwcu, po ostatnich przymrozkach; w chłodnym klimacie najbezpieczniejszy jest początek czerwca.
Zimowanie
Katarantus możesz traktować jak roślinę jednoroczną albo przezimować w jasnym pomieszczeniu, w którym nie ma mrozu, a temperatura nie spada poniżej 10 °C. W tym czasie (od listopada do lutego) roślina odpoczywa, więc podlewaj ją oszczędnie.
Rozmnażanie
Katarantus rozmnaża się z nasion oraz z sadzonek pędowych. Sadzonki pobieraj w marcu, kwietniu lub w sierpniu.
Problemy w uprawie
Najczęstsze kłopoty wynikają z nadmiaru wody. Zwiędnięte, załamujące się pędy oznaczają zwykle zgniliznę korzeni lub łodyg w zbyt mokrym podłożu. Popraw wtedy odpływ wody i podlewaj rzadziej.
Żółknące liście wskazują na przelanie albo chłód. Ogranicz podlewanie i przenieś roślinę w cieplejsze miejsce.
W uprawie mogą pojawić się też zgnilizna korzeni wywołana przez Phytophthora, zgnilizna łodyg i zaraza części nadziemnych.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla kotów i psów- Koty
- Trująca
- Psy
- Trująca
- Konie
- Trująca
Wszystkie części katarantusa są trujące. Zawarte w nich alkaloidy barwinkowe są toksyczne dla kotów, psów i koni, a dla ludzi łagodnie toksyczne. Objawy zatrucia to wymioty, biegunka, niskie ciśnienie krwi, apatia, drżenia, drgawki i śpiączka. Tradycyjna medycyna ajurwedyjska i chińska wykorzystuje tę roślinę mimo jej toksyczności, ale w domu nie stosuj jej. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox









































































































