Cedr atlaski
Cedrus atlantica · Pinaceae
Inne nazwy: cedr atlantycki, cedr atlaski glauca
Cedr atlaski (Cedrus atlantica), zwany też cedrem atlantyckim, to wiecznie zielone drzewo iglaste o niebieskozielonych lub srebrzystoniebieskich igłach. Jest łatwy w uprawie, ale potrzebuje słonecznego, przepuszczalnego stanowiska i dużo miejsca. Źle znosi przesadzanie, więc miejsce trzeba wybrać od razu dobrze.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 10–28 °C, min. -23 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 12–35 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Wygląd i pochodzenie
Cedr atlaski pochodzi z gór Rif i Atlas w Maroku oraz z Atlasu Tellskiego w Algierii. Rośnie tam w górskich lasach na wysokości około 1170–2200 m n.p.m., w czystych drzewostanach lub razem z jodłą algierską, dębem ostrolistnym i jałowcem.
W ogrodzie to drzewo o umiarkowanym tempie wzrostu. Zwykle osiąga 12–35 m wysokości i 9–12 m szerokości. Młode drzewa mają pokrój piramidalny, a z wiekiem korona staje się płaska, z szerokimi, poziomymi gałęziami. Są też formy płaczące i wąskie, kolumnowe.
Igły są krótkie, sztywne, trójkątne do czworokątnych, o długości 1–2,5 cm. Na krótkopędach wyrastają w pęczkach po 10–30, a na nowych przyrostach pojedynczo. Ubarwienie jest zielone, niebieskie lub srebrzyste.
Szyszki męskie są wzniesione, palczaste i z czasem brunatnieją. Pylą jesienią, we wrześniu i październiku. Szyszki żeńskie są małe i purpurowe, a dojrzałe są beczułkowate, wzniesione, zwykle o długości 6–9 cm. Rozpadają się na drzewie i uwalniają nasiona.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Cedr atlaski wymaga stanowiska w pełnym słońcu lub częściowo nasłonecznionego. Najlepiej prezentuje się jako soliter, czyli drzewo posadzone samotnie, z dużym zapasem miejsca wokół. Dopiero wtedy rozwija charakterystyczną, szeroką koronę.
Przy sadzeniu warto zachować odstęp około 9 m od innych drzew i budynków.
Podlewanie
Po ukorzenieniu się drzewo dobrze znosi suszę. Młode okazy trzeba jednak podlewać w okresach bez deszczu.
Więcej wody przydaje się w czerwcu, lipcu i sierpniu. W pozostałych miesiącach zwykle wystarcza naturalna wilgoć.
Gleba
Cedr toleruje wiele typów podłoża: gliniaste, piaszczyste, żyzne i zasadowe. Dobrze rośnie przy pH od około 5,5 do 8. Najważniejszy jest dobry drenaż, a podłoże powinno być przepuszczalne.
Sadzenie
Najlepiej sadzić młode drzewka z doniczki, w słonecznym, dobrze przepuszczalnym miejscu. System korzeniowy jest głęboki i rozłożysty, a drzewo źle znosi przesadzanie. Późniejsze przesadzenie jest trudne, dlatego miejsce wybiera się raz, z myślą o rozmiarach dorosłego drzewa.
Termin sadzenia to kwiecień i maj albo wrzesień i październik.
Cięcie
Jeśli cięcie jest potrzebne, wykonuje się je w lutym lub marcu. Drzewo najlepiej wygląda przy naturalnym pokroju, więc warto zostawić mu miejsce, by nie musieć go przycinać.
Zimowanie
Cedr atlaski jest mrozoodporny i znosi temperatury do około -23°C. Typowe zimowe minima w naszym klimacie sięgają około -20°C, więc zapas jest niewielki. Szczególnie młode drzewka warto obserwować w mroźne zimy.
Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień, styczeń i luty.
Rozmnażanie
Cedr rozmnaża się z nasion lub przez szczepienie. Siew i rozmnażanie wykonuje się w marcu i kwietniu. Formy ozdobne zwykle szczepi się, więc w ogrodzie najłatwiej kupić gotowe drzewko.
Zastosowanie
Olejek eteryczny z cedru jest wykorzystywany jako naturalny środek odstraszający owady oraz w perfumerii. Do drzewa chętnie przylatują ptaki śpiewające.

















































































