Powojnik górski
Clematis montana · Ranunculaceae
Inne nazwy: powojnik montana
Powojnik górski, czyli Clematis montana, to szybko rosnące, liściopadłe pnącze, które w maju i czerwcu pokrywa się pachnącymi kwiatami. Uprawa jest łatwa, ale roślina potrzebuje dużo miejsca, solidnej podpory i cięcia we właściwym terminie. Wszystkie jej części są trujące dla ludzi i zwierząt.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–25 °C, min. -20 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 5–12 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Powojnik górski – opis rośliny
Powojnik górski (Clematis montana, nazywany też powojnikiem montana) należy do rodziny jaskrowatych. To wieloletnie, drewniejące pnącze, które wspina się, owijając się wokół podpór. W naturze rośnie w górskich lasach i zaroślach Himalajów i Chin, gdzie pnie się po krzewach i drzewach. Jego zasięg obejmuje góry Azji od Afganistanu przez Nepal po Chiny i Tajwan.
Roślina rośnie szybko i osiąga zwykle 5–12 m wysokości oraz 2,4–4,5 m szerokości. Liście są złożone z trzech jajowatych, ząbkowanych, zielonych listków i opadają na zimę.
Późną wiosną licznie pojawiają się czteropłatkowe, gwiazdkowate kwiaty, białe lub różowe, z wyraźnymi żółtymi pylnikami. Pachną wanilią. Jesienią ozdobą są drobne owoce, czyli suche niełupki z jedwabistymi, piórkowatymi szyjkami. Kwiaty przyciągają pszczoły i motyle, a roślina jest odporna na zgryzanie przez jelenie i króliki.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Powojnik górski dobrze rośnie na słońcu i w półcieniu. Najlepiej czuje się wtedy, gdy pędy i liście mają słońce, a korzenie pozostają w cieniu. Korzenie są włókniste i lubią chłód.
Ponieważ roślina osiąga bardzo duże rozmiary, wybierz miejsce przy ogrodzeniu, ścianie, pergoli lub przy drzewie, po którym może się wspinać.
Podlewanie
Gleba powinna być równomiernie wilgotna. Roślina słabo znosi suszę, dlatego w czerwcu, lipcu i sierpniu podlewaj ją obficiej. Ściółka pomaga utrzymać chłód przy korzeniach. Wymagania co do wilgotności powietrza są umiarkowane.
Gleba
Najlepsza jest próchniczna, przepuszczalna gleba o odczynie od obojętnego do zasadowego (pH mniej więcej 6–8). Sprawdzą się też gleby gliniaste, o ile nie zalega w nich woda. Ziemia ma być wilgotna, ale dobrze odprowadzać nadmiar wody.
Nawożenie
Nawozić warto na początku sezonu, w marcu i kwietniu.
Sadzenie
Sadź w kwietniu lub maju albo we wrześniu i październiku. Posadź roślinę tak, by korzenie były zacienione, i od razu zapewnij kratę, ścianę lub ogrodzenie, po których będzie się wspinać.
Zachowaj odstęp około 3 m od sąsiednich roślin. U nasady pędy z czasem łysieją, co jest naturalną cechą tego powojnika. Zacienią je niższe rośliny towarzyszące, które jednocześnie chronią korzenie.
Cięcie
Powojnik górski kwitnie na zeszłorocznych pędach (grupa cięcia 1), więc tnij go zaraz po kwitnieniu, w czerwcu lub lipcu. Cięcie wiosną odbiera kwiaty. Rozrośnięte rośliny możesz przerzedzać w miarę potrzeby.
Zimowanie
Powojnik górski jest mrozoodporny i w normalne zimy nie potrzebuje osłony. Zimą, w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu, roślina odpoczywa i nie wymaga zabiegów.
Rozmnażanie
Powojnik górski można rozmnażać przez odkłady, sadzonki pędowe lub siew nasion. Odkłady i sadzonki najlepiej robić w czerwcu i lipcu.
Najczęstsze problemy
Mało kwiatów: zwykle przyczyną jest cięcie w złym terminie, bo roślina kwitnie na starych pędach. Tnij tylko zaraz po kwitnieniu.
Nagłe więdnięcie pędów: to objaw więdnięcia powojników. Porażone pędy przytnij aż do zdrowej tkanki.
Ogołocona podstawa: to naturalny pokrój rośliny. Posadź obok rośliny towarzyszące, które zacienią korzenie.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla kotów i psów- Koty
- Trująca
- Psy
- Trująca
- Konie
- Trująca
Powojnik górski jest trujący dla kotów, psów, koni i ludzi. Toksyczne są wszystkie części rośliny oraz jej sok, a substancją odpowiedzialną jest protoanemonina. Objawy to ból i owrzodzenia w jamie ustnej, ślinienie, wymioty i biegunka. Sok może wywołać zapalenie skóry, a w ciężkich przypadkach mogą wystąpić zawroty głowy i dezorientacja. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox

















































































