Glicynia japońska
Wisteria floribunda · Fabaceae
Inne nazwy: glicynia kwiecista, Wisteria japońska, Słodlin japoński
Glicynia japońska (Wisteria floribunda), zwana też wisterią kwiecistą, to silnie rosnące, zrzucające liście pnącze o pachnących, zwisających gronach kwiatów. Jest w pełni mrozoodporna w polskim klimacie, ale na pierwsze kwiaty trzeba czasem czekać wiele lat. Najwięcej zależy od słońca, regularnego cięcia i mocnej podpory.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 12–26 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 6–15 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda glicynia japońska
Glicynia japońska należy do rodziny bobowatych i pochodzi z Japonii. To wieloletnie, zrzucające liście pnącze o zdrewniałych pędach, które owijają się wokół podpory zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Rośnie szybko i można ją prowadzić także jako krzew lub małe drzewko pienne.
Liście są złożone, długości 10–30 cm, z 15–19 listków. Młode są jasnozielone, czasem z czerwonawym odcieniem.
Kwiaty zebrane są w zwisające grona o długości 30–50 cm lub więcej, a u niektórych odmian nawet do 2 m. Są pachnące, motylkowe, w odcieniach fioletu, purpury, różu, bieli i błękitu. Kwitnie w kwietniu i maju, gdy rozwijają się liście, a kwiaty w gronie otwierają się od nasady ku końcowi. Odwiedzają je pszczoły.
Po kwitnieniu powstają spłaszczone, aksamitne, brązowe strąki długości 5–15 cm, z 1–8 nasionami. Dojrzewają od lata do jesieni i często zostają na pędach do zimy.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Glicynia potrzebuje pełnego słońca, aby dobrze kwitnąć, i nie znosi cienia. Półcień toleruje, ale kosztem kwiatów.
Ponieważ pędy są bardzo silne, zapewnij jej solidną podporę, na przykład pergolę lub mur. Roślina wytwarza też rozłogi, które ukorzeniają się tam, gdzie węzły dotykają ziemi, więc zostaw jej sporo miejsca.
Podlewanie
Glicynia lubi wilgotną glebę, ale toleruje zarówno mokre, jak i suche stanowiska. Młode rośliny podlewaj regularnie.
Więcej wody daj w czerwcu, lipcu i sierpniu. Susza w okresie zawiązywania pąków kwiatowych może powodować ich opadanie, dlatego w suchych okresach podlewaj także wcześniej.
Gleba
Roślina toleruje glebę gliniastą, próchniczną i piaszczystą. Najlepiej rośnie w umiarkowanie żyznym, wilgotnym, ale przepuszczalnym podłożu.
Nawożenie
Nawoź w marcu i kwietniu. Sięgaj po nawóz potasowy i unikaj nadmiaru azotu, bo może on być przyczyną braku kwiatów.
Cięcie
Glicynię tnie się dwa razy w roku. W środku lata, czyli w lipcu i sierpniu, skracaj pędy boczne. Powtórz cięcie pod koniec zimy, w lutym, przycinając je do kilku pąków. Taki zabieg sprzyja kwitnieniu i ogranicza wzrost rośliny.
Sadzenie
Glicynię sadzi się w marcu, kwietniu lub w październiku. Posadź ją przy mocnej podporze.
Kwitnienie zaczyna się dopiero po fazie juwenilnej, która może trwać wiele lat. Zaczekaj więc cierpliwie i nie rezygnuj zbyt wcześnie.
Zimowanie
Roślina jest mrozoodporna. Przeżywa spadki temperatury do około -30°C, a typowe zimowe minima to około -20°C. Okres spoczynku przypada na listopad–luty.
Zagrożeniem są późne przymrozki w kwietniu i maju, które mogą zniszczyć pąki kwiatowe i odebrać kwiaty na cały sezon. W tym czasie osłaniaj roślinę.
Rozmnażanie
Glicynię można rozmnażać przez odkłady, siew nasion, sadzonki pędowe i szczepienie. Na rozmnażanie przeznacz okres od czerwca do sierpnia. Pamiętaj, że siewki mogą kwitnąć bardzo późno.
Najczęstsze problemy
Brak kwiatów przez wiele lat wynika zwykle z fazy juwenilnej, nadmiaru azotu albo zbyt małej ilości słońca. Tnij regularnie, stosuj nawóz potasowy i zapewnij pełne słońce.
Opadanie lub brązowienie pąków powodują późny przymrozek lub susza w czasie ich tworzenia. Osłaniaj roślinę przed mrozem i podlewaj w okresach suszy.
Jeśli glicynia rozrasta się i dusi sąsiednie rośliny, przyczyną są rozłogi i owijające się pędy. Tnij ją mocno i usuwaj rozłogi. W Karolinie Północnej gatunek bywa inwazyjny, bo zarasta krzewy i drzewa.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla kotów i psów- Koty
- Trująca
- Psy
- Trująca
- Konie
- Trująca
Trujące są nasiona i strąki, które zawierają lektyny i glikozyd wisterynę. Dla kotów, psów i koni są toksyczne, a dla ludzi łagodnie toksyczne. Po zjedzeniu surowych nasion pojawiają się wymioty (czasem krwawe), biegunka i apatia. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox































































































