Perukowiec
Cotinus coggygria · Anacardiaceae
Inne nazwy: perukowiec podolski, Cotinus coggyria
Perukowiec podolski, zwany też krótko perukowcem, to łatwy w uprawie krzew, który w środku lata pokrywa się obłokami różowawych, pierzastych kwiatostanów przypominających dym. Lubi słońce, znosi suszę i ubogą glebę, a w naszym klimacie nie wymaga okrywania na zimę.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -29 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 3–7 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda perukowiec
Perukowiec (Cotinus coggygria) należy do rodziny nanerczowatych (Anacardiaceae). Występuje naturalnie od południowej i środkowej Europy przez Kaukaz i Iran aż po Himalaje i północne Chiny. To wielopniowy, luźny, rozłożysty i nieregularny krzew liściasty, rzadko przyjmujący formę niewielkiego drzewka. Dorasta zwykle do około 3–7 m.
Liście są pojedyncze, okrągławe do odwrotnie jajowatych, długości 3–8 cm, o całych brzegach i woskowym, niebieskozielonym połysku. Często uprawia się odmiany o liściach purpurowych. Jesienią liście przebarwiają się na żółto, pomarańczowo, czerwono i purpurowo.
Drobne żółtawe kwiaty zebrane są w duże wiechy o długości 15–30 cm. Większość z nich zamiera, a szypułki wydłużają się w pierzaste, różowe do purpurowych pióropusze, które w czerwcu, lipcu i sierpniu wyglądają jak dym. Owoce to drobne, nerkowate pestkowce o wielkości 2–3 mm, niezbyt ozdobne, ukryte wśród pióropuszy.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Perukowiec najlepiej rośnie w pełnym słońcu, toleruje też półcień. Pamiętaj jednak, że odmiany purpurowolistne w cieniu mogą zazielenić się i stracić swój kolor. Ze względu na wysokość i rozłożysty pokrój daj mu sporo miejsca. Krzew nadaje się także na żywopłot i do ogrodów przyjaznych motylom i innym owadom zapylającym.
Podlewanie
Wymagania wodne są niskie. Młode rośliny warto podlewać, natomiast dobrze ukorzenione krzewy są odporne na suszę i zwykle radzą sobie bez dodatkowego nawadniania.
Gleba
Perukowiec rośnie w dobrze przepuszczalnej glebie prawie każdego typu. Dobrze czuje się na ubogim, suchym i wapiennym podłożu, a pH może mieścić się mniej więcej w przedziale 6–8. Ważniejszy od żyzności jest swobodny odpływ wody. Korzenie są włókniste, dlatego krzew dość łatwo znosi przesadzanie.
Sadzenie
Sadź w pełnym słońcu, w dobrze przepuszczalnej glebie. Najlepsze terminy to kwiecień i maj oraz wrzesień i październik.
Przycinanie
Cięcie wykonuj pod koniec zimy, w lutym lub marcu. Lekkie przerzedzanie pędów pozwala zachować obfite kwitnienie.
Jeśli zależy ci na ładnym ulistnieniu, możesz przyciąć krzew mocno, do 15–20 cm nad ziemią. Taki zabieg odmładza roślinę, ale w tym sezonie nie wytworzy ona kwiatostanów.
Zimowanie
Perukowiec jest mrozoodporny i nie wymaga okrywania. Znosi spadki temperatury do około -29°C, czyli poniżej typowych zimowych minimów w Europie Środkowej (około -20°C). Okres spoczynku przypada na czas od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Perukowiec można rozmnażać z sadzonek pędowych, z nasion i przez odkłady. Sadzonki pobiera się w czerwcu i lipcu.
Problemy w uprawie
Purpurowe liście zielenieją, gdy krzew rośnie w zbyt dużym cieniu. Rozwiązaniem jest przeniesienie go na słoneczne miejsce lub od razu posadzenie w pełnym słońcu.
Nagłe więdnięcie gałęzi może wskazywać na wertycyliozę. Usuń porażone pędy i nie dopuszczaj do zalewania gleby. Rzadziej pojawiają się rdza i plamistość liści.
Żywiczny sok może podrażniać skórę osób wrażliwych i wywoływać wysypkę po przycinaniu. Pracuj w rękawicach i w ubraniu z długim rękawem.
Zastosowanie
Pióropusze perukowca nadają się na kwiat cięty. Drewno było dawniej wykorzystywane jako źródło żółtego barwnika.

































































