Pęcherznica

Pęcherznica najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale dobrze znosi też półcień. Ponieważ jest odporna na mróz (wytrzymuje do około -36°C), nie wymaga osłoniętego miejsca i można ją sadzić w ogrodzie na stałe.

Krzew znosi zarówno stanowiska wilgotne, jak i suche, a na suszę jest bardzo odporny. Świeżo posadzone rośliny trzeba podlewać regularnie, dopóki dobrze się nie ukorzenią.

Po ukorzenieniu wystarczy umiarkowane podlewanie. Warto podlać krzew dodatkowo w czerwcu, lipcu i sierpniu, gdy jest najcieplej.

Pęcherznica toleruje niemal każdą ogrodową glebę, od żwirowatej i piaszczystej po ciężką, gliniastą. Najlepiej czuje się w ziemi wilgotnej, ale przepuszczalnej, o odczynie z przedziału mniej więcej pH 5,5–8.

Krzew nawozi się w marcu i kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego.

Kwiaty powstają na starych pędach, dlatego krzew przycina się zaraz po kwitnieniu, czyli w czerwcu i lipcu, najpóźniej do połowy sierpnia.

Gdy krzew robi się stary lub zbyt rozrośnięty, można go zimą ściąć nisko przy ziemi, aby go odmłodzić.

Pęcherznica dobrze znosi przesadzanie. Sadzi się ją wiosną, w marcu lub kwietniu, albo jesienią, w październiku, na słońcu lub w lekkim cieniu.

Dzięki szybkiemu wzrostowi i gęstemu pokrojowi nadaje się na żywopłot.

Krzew jest w pełni mrozoodporny i nie potrzebuje żadnego okrywania. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień, styczeń i luty.

Pęcherznicę można rozmnażać z sadzonek pędowych, z nasion, przez odkłady oraz przez podział. Rozmnaża się ją w czerwcu, lipcu i listopadzie.