Zdjęcie: Dan Vickers, CC BY 4.0, iNaturalist

Zdjęcie: Eric Lamb, CC BY 4.0, iNaturalist

Zdjęcie: Eric Lamb, CC BY 4.0, iNaturalist

Zdjęcie: Charlie O'Brien, CC0 1.0, iNaturalist

Zdjęcie: Charlie O'Brien, CC0 1.0, iNaturalist

Zdjęcie: Matt Lavin, CC BY 4.0, iNaturalist

Drzewa ozdobne Krzewy

Wierzba

Salix · Salicaceae

Inne nazwy: wierzby

Wierzby (Salix) to rodzaj szybko rosnących drzew i krzewów, które najlepiej czują się na wilgotnych glebach, blisko wody. Są mrozoodporne i łatwe w uprawie, ale wymagają stałej wilgoci i dużo miejsca na korzenie.

Światło: Pełne słońce
Podlewanie: Wysokie
Wilgotność powietrza: Umiarkowana
Temperatura: 10–25 °C, min. -30 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 0,1–25 m

Gatunki i odmiany

Wierzba płacząca

Salix babylonica

Pełne słońce
Wysokie

Wierzba iwa

Salix caprea

Pełne słońce
Umiarkowane

Wierzba japońska

Salix integra

Pełne słońce
Wysokie

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

WysiewSadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieWięcej wodyKwitnienieOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Wierzba – jak wygląda i skąd pochodzi

Do rodzaju Salix, z rodziny wierzbowatych (Salicaceae), należy około 350 gatunków. Występują głównie w chłodnym i umiarkowanym klimacie półkuli północnej, a niektóre docierają aż do tropików i Ameryki Południowej. Naturalnie rosną na wilgotnych glebach, na terenach podmokłych i brzegach strumieni, gdzie ich korzenie wiążą glebę i chronią ją przed erozją.

Wierzby rosną szybko. Mają pokrój wzniesiony lub zwisający, a niektóre gatunki arktyczne i alpejskie płożą się po ziemi. Liście są zwykle wąskie, od lancetowatych do równowąskich, pojedyncze, ułożone skrętolegle i z ząbkowanym brzegiem. Są zielone, a drzewa zrzucają je na zimę.

Kwiaty to kotki, męskie i żeńskie na osobnych roślinach. Pojawiają się wcześnie, od marca do maja, często przed liśćmi. Owocem jest mała torebka z nasionami w puchu, który roznosi wiatr i woda. System korzeniowy jest rozbudowany, włóknisty, mocny i często tworzy rozłogi.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Wierzba najlepiej rośnie w pełnym słońcu. Dobrze sprawdza się nad oczkiem wodnym, przy cieku lub w wilgotnym zakątku ogrodu. Można ją też sadzić jako żywopłot.

Wczesnowiosenne kotki dają pyłek pszczołom i motylom, a na wierzbach żyje wiele owadów, więc roślina wzbogaca ogród przyjazny zapylaczom.

Podlewanie

Wierzba potrzebuje stale wilgotnej gleby i słabo znosi suszę. W czerwcu, lipcu i sierpniu podlewaj ją obficiej, zwłaszcza gdy rośnie z dala od wody.

Gleba

Toleruje wiele rodzajów gleby, o ile pozostaje wilgotna. Najlepiej służy jej podłoże zatrzymujące wodę.

Sadzenie

Sadź w marcu, kwietniu, październiku lub listopadzie. Wierzba ma agresywne korzenie, dlatego nie sadź jej w pobliżu drenażu, budynków i rur. Gatunki drzewiaste potrzebują dużo miejsca.

Cięcie

Przycinaj wierzbę w lutym lub marcu. Możesz ją mocno ściąć, czyli prowadzić na pniak, aby utrzymać rozmiar i kształt albo uzyskać pędy do plecenia.

Zimowanie

Wierzba jest odporna na mróz i nie wymaga osłony. Okres spoczynku przypada na listopad–luty.

Rozmnażanie

Wierzby rozmnażaj z sadzonek pędowych lub z nasion. Sadzonki pobieraj w lutym, marcu lub listopadzie, a nasiona wysiewaj w maju i czerwcu.

Szkodniki i choroby

Wierzbę mogą atakować mszyce, koronkarka wierzbowa i pryszczarki. Z chorób występują rdza i galasy.

Pomarańczowe plamy na liściach wskazują na rdzę. Usuń opadłe liście i wybieraj odporne odmiany. Lepkie, zwinięte liście oznaczają mszyce. Spłucz je wodą lub zachęć do ogrodu ich naturalnych wrogów.

Zastosowanie

Z młodych pędów wierzby wyplata się kosze. Kora zawiera salicynę i tradycyjnie była stosowana przy bólu i gorączce.