Poziomka
Fragaria vesca · Rosaceae
Inne nazwy: poziomka pospolita, poziomki
Poziomka (zwana też poziomką pospolitą, a w liczbie mnogiej po prostu poziomkami) to niska, mrozoodporna bylina z drobnymi, intensywnie aromatycznymi owocami. Łatwo ją uprawiać w gruncie, w donicy i na balkonie, a dobrze sprawdza się także jako roślina okrywowa. Poniżej znajdziesz, kiedy ją sadzić, jak podlewać i jak utrzymać ją w dobrej kondycji.
- Światło
- Słońce do półcienia, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–24 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 10–25 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda poziomka
Fragaria vesca z rodziny różowatych to niska bylina zielna, zwykle o wysokości 10–25 cm. Rośnie w tempie umiarkowanym, tworzy kępy i rozrasta się przez rozłogi, czyli płożące się pędy wyrastające z rośliny matecznej. Niektóre odmiany tworzą natomiast skupiska rozet z niewielką liczbą rozłogów.
Liście są jasnozielone, trójlistkowe, z ząbkowanym brzegiem. Od kwietnia do września pojawiają się drobne białe kwiaty, po pięć do jedenastu na miękkiej, owłosionej szypułce, zwykle ponad liśćmi. Owoce są małe, czerwone, o mocnym smaku, a na ich powierzchni znajduje się wiele nasion. Niektóre odmiany owocują na biało lub żółto.
W naturze poziomka rośnie na skrajach lasów, polanach, łąkach, przydrożach i skarpach, na wilgotnej, przepuszczalnej glebie. Jej zasięg obejmuje znaczną część półkuli północnej, w tym Europę.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Poziomka rośnie w słońcu i w półcieniu. Im cieplejszy region, tym więcej cienia potrzebuje, a w chłodniejszych rejonach znosi więcej słońca. Dobrze czuje się na skraju krzewów lub drzew, przy ścieżkach i na skarpach.
Podlewanie i wilgotność
Roślina lubi równomierną wilgoć. Unikaj zarówno przelania, jak i przesuszenia, bo odporność poziomki na suszę jest niska. Od maja do sierpnia podlewaj ją obficiej niż zwykle. Wilgotność powietrza powinna być umiarkowana.
Gleba i przesadzanie
Najlepsza jest próchnicza, wilgotna, przepuszczalna ziemia gliniasta o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego (pH 5,5–7). Z wiekiem roślina traci wigor, dlatego co 2–3 lata dziel kępy i sadź je na nowo. Na przesadzanie i dzielenie najlepsze terminy to marzec, kwiecień, sierpień i wrzesień.
Nawożenie
Nawoź poziomki w marcu, kwietniu i w sierpniu.
Sadzenie i siew
Młode rośliny sadź w kwietniu, maju, sierpniu lub wrześniu, w rozstawie około 30 cm. Nasiona wysiewa się od lutego do kwietnia, a siew w domu przypada na luty i marzec.
Zimowanie
Poziomka jest w pełni mrozoodporna i wytrzymuje temperatury do około -30°C. W chłodniejszych regionach wystarczy lekko ją zamulczować. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego, a liście zimą częściowo zostają na roślinie.
Rozmnażanie
Poziomkę rozmnaża się z nasion, przez podział kęp i przez ukorzenianie rozłogów. Podział i ukorzenianie najlepiej wykonywać od lipca do września. Gdy rośliny słabną po kilku latach, wymień je na świeże siewki lub rozłogi.
Problemy i szkodniki
Na poziomkach mogą żerować ślimaki, mszyce, przędziorki i opuchlaki. Z chorób pojawiają się szara pleśń, mączniak prawdziwy i choroby wirusowe.
Spadek wigoru po kilku latach wynika z wieku roślin i nagromadzenia wirusów, więc najlepiej zastąpić je młodymi sadzonkami. Gnicie owoców na roślinie to zwykle szara pleśń w wilgotnych warunkach. Zadbaj o przewiew i usuwaj porażone owoce. Dziury w owocach to najczęściej sprawka ślimaków i ptaków, a pomagają na nie pułapki i siatka.
Zbiór i zastosowanie
Owoce zbiera się od czerwca do września. Mają intensywny smak i sprawdzają się na surowo oraz w dżemach, sosach i nalewkach. Liście można wykorzystać do herbatki. Poziomka jest też tradycyjnie stosowana w medycynie ludowej. Owoce zjadają ptaki i drobne ssaki, a kwiaty odwiedzają zapylacze.

















































































