Miesiącznica roczna
Lunaria annua · Brassicaceae
Inne nazwy: miesiącznica, lunaria
Miesiącznica roczna, zwana też po prostu miesiącznicą albo lunarią, jest łatwą rośliną dwuletnią. Wiosną i na początku lata pachnie w ogrodzie, a późnym latem daje srebrzyste łuszczyny do suszenia. Dobrze znosi polskie zimy, ale chętnie się rozsiewa i trzeba pilnować jej nasion.
- Światło
- Półcień, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–22 °C, min. -26 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 60–90 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda miesiącznica roczna
Miesiącznica roczna (Lunaria annua) należy do rodziny kapustowatych. Pochodzi z południowej i środkowo-południowej Europy, od Hiszpanii po Rumunię, a w wielu regionach strefy umiarkowanej zadomowiła się na stałe. W naturze rośnie na terenach przekształconych oraz na skrajach lasów i pastwisk.
To roślina o pokroju wzniesionym i rozgałęzionym. W pierwszym roku tworzy przyziemną rozetę liści, w drugim wyrasta zwykle do 60–90 cm wysokości i 30–60 cm szerokości. Rośnie szybko. Liście są szorstkie, owłosione, zielone, sercowate lub jajowate, z ząbkowanym brzegiem. Dolne mają długie ogonki, górne są siedzące.
Kwiaty zebrane są w grona na szczytach pędów. Są czteropłatkowe, słodko pachnące, białe, różowe lub fioletowe, i zwykle pojawiają się od kwietnia do czerwca. Po przekwitnieniu powstają płaskie, okrągłe, papierowe łuszczyny o średnicy 3–8 cm. Z czasem stają się półprzezroczyste i srebrzystobiałe, a w suchych bukietach są chętnie wykorzystywane.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Miesiącznica znosi pełne słońce i półcień. Najlepiej czuje się tam, gdzie po południu pada na nią trochę cienia. Jej pachnące kwiaty odwiedzają pszczoły i motyle, więc to dobra roślina do ogrodu przyjaznego owadom.
Podlewanie
Gleba powinna być umiarkowanie wilgotna, szczególnie w pierwszym roku, kiedy roślina buduje rozetę. Nie dopuszczaj do długotrwałego przesuszenia, ale unikaj też stojącej wody.
Gleba
Najlepsza jest wilgotna, przepuszczalna, żyzna gleba gliniasta, bogata w próchnicę. Odczyn gleby to zwykle pH 6–7,5.
Siew i sadzenie
Miesiącznica kwitnie dopiero w drugim roku, dlatego siej ją na początku lata, aby kwiaty pojawiły się w następnym sezonie. Nasiona wysiewa się od maja do lipca. Młode rośliny można przesadzić na miejsce stałe w sierpniu i wrześniu, w rozstawie około 30 cm.
Cięcie i kontrola samosiewu
Miesiącznica rozsiewa się bardzo chętnie i bywa uciążliwa jak chwast. Jeśli chcesz ograniczyć samosiew, usuwaj łuszczyny, zanim dojrzeją. Jeśli zależy ci na suszu dekoracyjnym, zostaw je na roślinie do czasu zbioru.
Zimowanie
Roślina jest mrozoodporna, wytrzymuje temperatury do około -26°C. Rozety z pierwszego roku zimują w gruncie bez osłony i zakwitają następnej wiosny. W miesiącach spoczynku, od listopada do lutego, nie wymagają żadnych zabiegów.
Rozmnażanie
Miesiącznicę rozmnaża się z nasion, które wysiewa się od maja do lipca.
Najczęstsze kłopoty
Brak kwiatów w pierwszym roku to nie błąd w uprawie. Przyczyną jest dwuletni cykl rozwojowy, więc wystarczy poczekać do drugiego roku.
Jeśli roślina pojawia się w całym ogrodzie, to skutek obfitego samosiewu. Pomaga usuwanie łuszczyn przed dojrzeniem nasion.
Zbiór i zastosowanie
Łuszczyny zbiera się w lipcu i sierpniu, kiedy są już papierowe i srebrzyste. Świetnie nadają się do suszonych bukietów i aranżacji. Miesiącznica sprawdza się też jako kwiat cięty.






























































































