Pomiń nawigację, przejdź do treści
Pomiń treść, przejdź do stopki

Laurowiśnia

Prunus laurocerasus · Rosaceae

Inne nazwy: laurowiśnia wschodnia, wawrzynowiśnia, Śliwa wawrzynolistna, Laurocerasus officinalis

Toksyczne dla kotów i psów · szczegóły ↓

Laurowiśnia, zwana też laurowiśnią wschodnią lub wawrzynowiśnią, to szybko rosnący, zimozielony krzew, chętnie sadzony na żywopłoty. Dobrze znosi cień i większość gleb, a w polskim klimacie zwykle zimuje w gruncie. Trzeba jednak pamiętać, że jest trująca.

Światło
Półcień, Cień
Podlewanie
Umiarkowane
Wilgotność powietrza
Umiarkowana
Temperatura
10–25 °C, min. -20 °C
Trudność uprawy
Łatwa
Wysokość
3–15 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

WysiewSadzenie do gruntuPrzesadzaniePrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieOkres spoczynku
Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda laurowiśnia

Prunus laurocerasus (rodzina różowatych) tworzy gęsty, zaokrąglony lub rozłożysty krzew albo niewielkie drzewo. Zwykle osiąga od 3 do 15 m wysokości i od 2 do 10 m szerokości. Rośnie szybko.

Liście są duże, skórzaste, błyszczące, ciemnozielone, podługowate, drobno piłkowane. Po roztarciu pachną migdałami. Wiosną, w kwietniu i maju, pojawiają się wzniesione grona do 15 cm, złożone z wielu drobnych, słodko pachnących, białych lub kremowych kwiatów. Latem i na początku jesieni dojrzewają małe owoce podobne do wiśni, o średnicy 1–2 cm, z czasem purpurowoczarne.

Roślina pochodzi z południowo-wschodniej Europy i południowo-zachodniej Azji w okolicach Morza Czarnego, a w wielu miejscach jest zadomowiona. W Wielkiej Brytanii, na Wyspie Man i w amerykańskim Pacific Northwest uznaje się ją za gatunek inwazyjny, bo ptaki roznoszą nasiona, a cień jej nie szkodzi.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Laurowiśnia rośnie od pełnego słońca po głęboki cień i kwitnie nawet w mocnym zacienieniu. Najczęściej poleca się jednak półcień lub cień. W naturze występuje w lasach i zaroślach, często w cieniu.

Posadź ją z zapasem miejsca, bo osiąga duże rozmiary, a jej korzenie są włókniste i silnie konkurują z sąsiednimi roślinami.

Podlewanie

Zapotrzebowanie na wodę jest umiarkowane. Świeżo posadzone krzewy podlewaj obficie, dorosłe radzą sobie z okresami suszy. Więcej wody potrzebują w czerwcu, lipcu i sierpniu. Wilgotność powietrza powinna być umiarkowana.

Gleba i przesadzanie

Laurowiśnia toleruje większość gleb: uniwersalne, gliniaste, próchnicze i zasadowe, o pH od około 5 do 8. Najlepiej czuje się w żyznej, bogatej w materię organiczną ziemi, wilgotnej, ale przepuszczalnej.

Rośliny w pojemnikach przesadzaj w marcu lub kwietniu.

Nawożenie

W marcu lub kwietniu wystarczy ściółka z kompostu. Unikaj mocnego nawożenia.

Cięcie

Laurowiśnia dobrze znosi radykalne cięcie. Żywopłoty przycinaj w lipcu i sierpniu, pod koniec lata. Pędy lepiej ciąć sekatorem niż nożycami do żywopłotu, bo duże liście nie są wtedy rozrywane i nie brązowieją na brzegach.

Sadzenie

Sadź w marcu i kwietniu albo we wrześniu i październiku. Pamiętaj o miejscu na docelowe rozmiary krzewu, szczególnie przy żywopłocie.

Zimowanie

W większości Europy laurowiśnia jest w pełni mrozoodporna. Wytrzymuje mniej więcej do -20 °C, czyli blisko typowych minimów w chłodniejszych rejonach, dlatego młode rośliny osłaniaj podczas silnych mrozów. Okres spoczynku przypada na styczeń, luty, listopad i grudzień.

Rozmnażanie

Można ją rozmnażać z sadzonek pędowych, przez odkłady i z nasion. Sadzonki pobiera się od lipca do września, a siew nasion wypada w październiku.

Problemy

Do chorób należą dziurkowatość liści, mączniak prawdziwy i opieńka miodowa.

Małe dziurki w liściach to objaw dziurkowatości liści. Usuń porażone liście i popraw przewiew.

Żółknięcie liści wynika z zalewania albo z wapiennej, ubogiej gleby. Popraw drenaż i zastosuj ściółkę.

Brązowe brzegi liści powoduje mróz lub susza. Podlewaj w suchych okresach i osłaniaj krzew przed wiatrem.

Bezpieczeństwo

Toksyczne dla kotów i psów
Koty
Trująca
Psy
Trująca
Konie
Trująca
Ludzie
Trująca

Laurowiśnia jest trująca dla ludzi, kotów, psów i koni. Toksyczne są liście, nasiona i pędy. Zawierają glikozydy cyjanogenne, w tym amygdalinę i prunazynę. Objawy zatrucia cyjankiem to rozszerzone źrenice, trudności z oddychaniem, dyszenie, jasnoczerwone błony śluzowe i wstrząs. To wyłącznie informacja, nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.

Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia

Dla Twojej rośliny

Najczęściej zadawane pytania

Czy laurowiśnia jest trująca?Tak, dla ludzi, kotów, psów i koni. Trujące są liście, nasiona i pędy, bo zawierają glikozydy cyjanogenne. W razie wątpliwości zapytaj lekarza lub weterynarza.
Kiedy przycinać żywopłot z laurowiśni?W lipcu i sierpniu, pod koniec lata. Pędy tnij sekatorem, a nie nożycami, żeby nie rozrywać liści.
Czy laurowiśnia przetrwa polską zimę?Zwykle tak, jest mrozoodporna i wytrzymuje mniej więcej do -20 °C. Młode rośliny osłaniaj podczas silnych mrozów.
Czy laurowiśnia rośnie w cieniu?Tak. Rośnie od pełnego słońca po głęboki cień i kwitnie nawet w mocnym zacienieniu.
Kiedy sadzić laurowiśnię?Wiosną, w marcu lub kwietniu, albo jesienią, we wrześniu lub październiku. Zostaw dużo miejsca na dorosłe rozmiary.
Dlaczego liście laurowiśni mają dziurki?Zwykle powoduje to dziurkowatość liści, choroba grzybowa. Usuń porażone liście i popraw przewiew krzewu.
Pomiń stopkę, przejdź do początku stronyPrzejdź do początku strony