Dąb czerwony
Quercus rubra · Fagaceae
Inne nazwy: dąb czerwony amerykański
Dąb czerwony (Quercus rubra, nazywany też dębem czerwonym amerykańskim) to szybko rosnące drzewo liściaste o prostym pniu i szeroko rozłożonej koronie. W Polsce zimuje bez osłon, a w uprawie jest łatwy, pod warunkiem że ma słoneczne stanowisko, kwaśną glebę i dużo miejsca.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–28 °C, min. -37 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–28 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda dąb czerwony
Dąb czerwony to średnie lub duże drzewo o prostym pniu i zaokrąglonej do szeroko rozpostartej koronie. Grube gałęzie odchodzą od pnia pod kątem prostym. Dorasta zwykle do 15–28 m wysokości, a korona może mieć 15–23 m szerokości. Rośnie szybko.
Liście są skrętoległe, mają do około 20 cm długości i 7–11 płytkich klap zakończonych szczecinkami. Od góry są matowozielone, od spodu jaśniejsze. Jesienią przebarwiają się na czerwono, brązowo i złotobrązowo.
Wiosną, w kwietniu i maju, pojawiają się niepozorne kwiaty: żółtozielone, zwisające kotki męskie i drobne kwiatostany żeńskie. Owocem jest brązowy żołądź o długości 2–3,5 cm, osadzony w płytkiej, łuskowatej miseczce. Dojrzewa przez dwa sezony wegetacyjne.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Dąb czerwony najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale toleruje też lekkie zacienienie. Ze względu na rozmiary potrzebuje dużo wolnej przestrzeni, dlatego sadzi się go w dużych ogrodach, parkach i na większych działkach. W naturze rośnie na wilgotnych zboczach, na przepuszczalnych wyżynach, w jarach i dolinach, w mieszanych lasach liściastych.
Podlewanie
Młode drzewa podlewa się regularnie. Starsze, dobrze ukorzenione egzemplarze znoszą okresy suszy. Więcej wody przyda się w czerwcu, lipcu i sierpniu, szczególnie w czasie upałów.
Gleba
Najlepsza jest żyzna, kwaśna, piaszczysta lub gliniasta gleba o odczynie pH mniej więcej 4,5–7, wilgotna, ale przepuszczalna. Dąb czerwony nie lubi gleb zasadowych i wapiennych. Na takim podłożu liście mogą żółknąć.
Sadzenie
Młode drzewka sadzi się w marcu, kwietniu, październiku lub listopadzie, w pełnym słońcu i z zapasem miejsca na rozrost korony. Małe sadzonki dobrze znoszą przesadzanie.
Cięcie
Cięcie wykonuje się zwykle w okresie spoczynku, w grudniu, styczniu lub lutym. W ciepłych miesiącach lepiej unikać ranienia drzewa, ponieważ rany sprzyjają zakażeniu zwiędem dębu.
Zimowanie
Dąb czerwony jest w pełni mrozoodporny i wytrzymuje temperatury do około −37°C, więc w typowych polskich zimach, z mrozami do około −20°C, nie wymaga osłony. Okres spoczynku przypada na listopad, grudzień, styczeń i luty.
Rozmnażanie
Dąb czerwony rozmnaża się z nasion, czyli żołędzi. Wysiewa się je w październiku lub listopadzie.
Problemy i choroby
Do szkodników dębu czerwonego należą kózka Enaphalodes rufulus (red oak borer), brudnica nieparka i miniarki liści dębu. Z chorób występują zwiąd dębu, rak Diplodia oraz infekcje wywoływane przez Phytophthora ramorum i Phytophthora cinnamomi.
Żółte liście z zielonymi nerwami to zwykle chloroza wywołana zbyt zasadową glebą. Pomaga sadzenie w kwaśnym podłożu albo zakwaszenie gleby i ściółkowanie.
Nagłe więdnięcie i opadanie liści latem może wskazywać na zwiąd dębu. W takiej sytuacji nie rani się drzewa w ciepłych miesiącach i warto skonsultować się z arborystą.

















































































