Dąb korkowy
Quercus suber · Fagaceae
Dąb korkowy, czyli Quercus suber, to wolno rosnące, zimozielone drzewo z południa Europy. Lubi słońce, suchsze stanowisko i przepuszczalną glebę. W Polsce najtrudniejsza jest zima, bo drzewo nie jest w pełni mrozoodporne.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 12–28 °C, min. -12 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 10–25 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda dąb korkowy
Dąb korkowy (Quercus suber) należy do rodziny bukowatych. To zimozielone drzewo o wolnym tempie wzrostu. Pochodzi z południowo-zachodniej Europy i północno-zachodniej Afryki: z Półwyspu Iberyjskiego, południowej Francji, Włoch, Sardynii, Sycylii, Maroka, Algierii i Tunezji. Rośnie tam zwykle w lasach i widnych zadrzewieniach w zachodniej części basenu Morza Śródziemnego.
Korona jest zaokrąglona i rozłożysta, osadzona na krótkim pniu z grubymi gałęziami. Liście są skórzaste, owalne do eliptycznych, mają 2,5–10 cm długości i faliście zarysowany, rzadko ząbkowany brzeg. Od góry są ciemnozielone, od spodu białawo owłosione.
W kwietniu i maju pojawiają się niepozorne, żółtozielone męskie kotki oraz drobne skupienia kwiatów żeńskich. Roślina jest jednopienna. Owocem jest długi, wąski żołądź z kosmatą czapeczką, która okrywa mniej więcej połowę orzeszka. Dojrzewa w jednym sezonie. System korzeniowy tworzy głęboki korzeń palowy o długości 1–2 m oraz długie, poziome korzenie boczne.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepsze jest pełne słońce, choć drzewo toleruje lekki półcień. Zapewnij mu dużo miejsca na rozłożystą koronę. W uprawie jest zwykle łatwe.
Podlewanie
Zapotrzebowanie na wodę jest niskie. Po ukorzenieniu dąb dobrze znosi suszę, ale młode drzewka podlewaj w okresach bez deszczu. Unikaj stanowisk, na których stoi woda. W mokrej glebie drzewa słabną z powodu zgnilizny korzeni wywołanej przez Phytophthora.
Gleba
Dąb korkowy ma małe wymagania. Najlepiej rośnie w glebie kwaśnej do obojętnej (pH 5–7), piaszczystej lub gliniastej. Gleba musi być dobrze przepuszczalna.
Nawożenie
Nawożenie nie jest potrzebne.
Sadzenie
Młode drzewko sadź na słonecznym stanowisku, z zapasem miejsca na dużą koronę. Korzeń palowy źle znosi naruszanie, dlatego miejsce wybierz od razu na stałe i unikaj późniejszego przesadzania.
Cięcie
Jeśli to konieczne, tnij w styczniu lub lutym. Usuwaj głównie porażone fragmenty drewna i staraj się nie ranić drzewa, bo rany ułatwiają wnikanie chorób, np. zamierania wywołanego przez grzyb Diplodia corticola.
Zimowanie
To najsłabszy punkt uprawy w naszym klimacie. Dąb korkowy jest dość odporny, ale przy silnym mrozie traci liście. Najniższa temperatura, jaką znosi, to około -12°C, a typowe zimowe minimum w Polsce sięga -20°C. Dlatego nie licz na to, że przezimuje w gruncie bez szkód. Grudzień, styczeń i luty to dla drzewa okres spoczynku.
Rozmnażanie
Dąb korkowy rozmnaża się z nasion, czyli żołędzi. Wysiewa się je w październiku i listopadzie. Siewki szybko tworzą korzeń palowy, więc przesadzanie młodych roślin nie jest dla nich korzystne.
Szkodniki i choroby
Do szkodników należą brudnica nieparka, zwójka zielonka, pierścienica nagonówka i szrotówek (oak pinhole borer). Z chorób występują: rak Diplodia, rak węglowy, zgnilizna korzeni Phytophthora, mączniak prawdziwy i plamistość liści.
Więdnące liście i sączący się z raków sok wskazują na grzyb Diplodia corticola. Wytnij zaatakowane drewno i unikaj ranienia drzewa. Zamieranie drzew na mokrej glebie wiąże się z Phytophthora cinnamomi, a pomaga dobry drenaż.
Żołędzie
Żołędzie dojrzewają w październiku i listopadzie. Gatunek jest określany jako jadalny. To także drzewo ozdobne.

















































































