Dąb błotny
Quercus palustris · Fagaceae
Dąb błotny (Quercus palustris) to szybko rosnące drzewo ozdobne o piramidalnej koronie, która z wiekiem staje się owalna. Dobrze znosi wilgotne i ciężkie gleby, ale nie lubi podłoża zasadowego. Jest w pełni mrozoodporny i w naszym klimacie nie wymaga osłon na zimę.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 12–28 °C, min. -36 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–25 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Wygląd i pokrój
Dąb błotny to liściaste drzewo, które zwykle dorasta do 15–25 m wysokości i 8–14 m szerokości. Rośnie szybko. Młode drzewo ma koronę piramidalną, z wiekiem staje się ona zaokrąglona i owalna. Górne gałęzie rosną ku górze, środkowe poziomo, a dolne zwisają.
Liście są błyszczące, zielone, mają 5–16 cm długości i 5–7 klap zakończonych szczecinką. Zatoki między klapami są głębokie, w kształcie litery U. W kątach nerwów widać kępki jasnobrązowych włosków. Młode drzewa zachowują zeschłe liście przez zimę. Jesienią liście zwykle przebarwiają się na czerwono, brązowo lub pomarańczowo.
Kwiaty są niepozorne i pojawiają się w kwietniu i maju: zwisające żółtozielone kotki męskie oraz drobne kwiaty żeńskie na krótkich kłosach. Żołędzie są małe, okrągłe, mają 10–16 mm, osadzone są w płytkiej, cienkiej kupuli i dojrzewają dwa lata.
W naturze dąb błotny rośnie we wschodniej i środkowej części Stanów Zjednoczonych, od Connecticut po wschodnią Oklahomę i Kansas oraz na południe do Georgii, a także w południowej części Ontario. Zasiedla wilgotne doliny, bagna i tereny zalewowe. Jest rośliną żywicielską gąsienic wielu gatunków motyli, a żołędzie służą za pokarm dzikim zwierzętom.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, choć toleruje półcień. Ze względu na rozmiary potrzebuje dużo wolnej przestrzeni. Dobrze sprawdza się tam, gdzie ziemia jest wilgotna, na przykład w zagłębieniach terenu albo w pobliżu wody.
Podlewanie
Dąb błotny lubi gleby od wilgotnych do mokrych i znosi zalewanie oraz słabo przepuszczalne podłoże. Radzi sobie też na suchszych stanowiskach miejskich, ale jego odporność na suszę jest niska. Latem, w czerwcu, lipcu i sierpniu, podlewaj go obficiej.
Gleba
Preferuje wilgotną, gliniastą, kwaśną i próchniczną ziemię o pH około 4,5–6,5. Na glebie zasadowej pojawia się chloroza żelazowa, dlatego takich miejsc unikaj.
Sadzenie
Drzewo ma płytki, rozgałęziony system korzeniowy i łatwo się przesadza. Sadzić można w marcu, kwietniu, październiku i listopadzie. Wybierz słoneczne miejsce z wilgotną, kwaśną glebą i zostaw dużo przestrzeni wokół.
Nawożenie
Termin nawożenia przypada na kwiecień.
Przycinanie
Cięcie wykonuje się w styczniu, lutym lub grudniu. Dolne gałęzie zwisają i mogą zasłaniać ścieżki, dlatego usuwaj je, gdy drzewo jest jeszcze młode.
Zimowanie
Dąb błotny jest w pełni mrozoodporny, wytrzymuje około -36°C i nie potrzebuje żadnej ochrony. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Rozmnaża się go z nasion. Wysiew przypada na październik i listopad.
Problemy
Najczęstszy kłopot to chloroza żelazowa na glebie zasadowej: żółknące liście, ich opadanie i zamieranie pędów. Pomaga zakwaszenie podłoża i chelat żelaza, a jeśli to możliwe, lepiej wybrać inne miejsce.
Do chorób tego drzewa należą także więdnięcie dębów (oak wilt) i antraknoza.
Żołędzie i zastosowanie
Żołędzie dojrzewają w październiku i listopadzie. Mają bardzo gorzki miąższ i bez tradycyjnej obróbki nie nadają się do jedzenia.
Tradycyjnie rdzenni mieszkańcy Ameryki Północnej stosowali napar z kory na bóle jelit.

















































































