Rudbekia błyskotliwa
Rudbeckia fulgida · Asteraceae
Inne nazwy: rudbekia fulgida, rudbekia Goldsturm
Rudbekia błyskotliwa to łatwa, szybko rosnąca bylina, która od lata do jesieni obsypuje się żółtopomarańczowymi koszyczkami. Jest w pełni mrozoodporna, nie wymaga zimowego okrywania i chętnie rozrasta się w duże kępy. Dobrze sprawdza się na rabatach, w ogrodach naturalistycznych i jako kwiat cięty.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -34 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,6–1,2 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda rudbekia błyskotliwa
Rudbekia błyskotliwa (Rudbeckia fulgida), nazywana też rudbekią fulgida lub rudbekią Goldsturm, należy do rodziny astrowatych. Pochodzi ze wschodnich Stanów Zjednoczonych, gdzie rośnie na podmokłych łąkach, w lasach, na terenach zalewowych i na wapiennych zboczach.
Tworzy zwarte, wzniesione kępy o wysokości zwykle 60–120 cm i szerokości 45–90 cm. Rozrasta się przez kłącza i rozłogi, więc z czasem zajmuje coraz więcej miejsca. Liście są ciemnozielone, owłosione, lancetowate do jajowatych, o ząbkowanych brzegach. Rozeta przyziemnych liści często zostaje na zimę.
Koszyczki przypominają stokrotki: mają 10–20 zwisających, żółtopomarańczowych języczków wokół ciemnej, purpurowobrązowej, kopulastej tarczy. Kwitną od lipca do października. Kwiaty nie pachną.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale znosi także półcień. Roślina jest łatwa w uprawie i dobrze znosi różne warunki ogrodowe. Warto pamiętać, że rozrasta się szybko, więc trzeba zostawić jej miejsce na kępę o szerokości nawet do 90 cm.
Podlewanie
Rudbekia lubi umiarkowanie wilgotną glebę. Po ukorzenieniu radzi sobie z krótkimi okresami suszy, ale nie znosi podłoża podmokłego, w którym stoi woda.
Więcej wody warto dać w czerwcu, lipcu i sierpniu, w czasie wzrostu i kwitnienia.
Gleba i dzielenie kęp
Podłoże może być zwykłe ogrodowe: gliniaste, próchniczne, a nawet płytkie i kamieniste. Ważne, żeby było wilgotne, ale przepuszczalne i niezalewane wodą.
Co 3–4 lata kępę warto podzielić, wiosną lub jesienią. Odmładza to roślinę i ogranicza jej rozrastanie.
Nawożenie
Nawozić najlepiej w kwietniu i maju, na początku sezonu wegetacyjnego.
Sadzenie
Rudbekię sadzi się w pełnym słońcu, wiosną (kwiecień–maj) lub jesienią (wrzesień). Wysokie kwiatostany mogą wymagać podparcia.
Nasiona można wysiewać w lutym i marcu do pojemników w cieple albo w kwietniu i maju bezpośrednio w gruncie.
Cięcie
Przekwitłe kwiatostany z nasionami warto zostawić na zimę dla ptaków. Roślinę przycina się pod koniec zimy lub na początku wiosny, czyli około marca.
Zimowanie
Rudbekia jest w pełni mrozoodporna. Według dostępnych danych znosi mrozy do około -34°C, a typowe zimowe minimum w naszym klimacie to około -20°C. Przyziemna rozeta liści zwykle przetrwa zimę, więc nie wymaga osłony. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Najprościej rozmnażać ją przez podział kęp, w marcu, kwietniu, wrześniu lub październiku. Można też wysiewać nasiona, zgodnie z terminami podanymi w sekcji o sadzeniu.
Zastosowanie
Rudbekia nadaje się na kwiat cięty, a pąki i kwiaty można ścinać od lipca do września. Przyciąga motyle i inne owady zapylające, a jej nasiona zimą zjadają łuszczaki i inne ptaki śpiewające. Jest też odporna na zgryzanie przez jelenie.




































































































