Słoneczniczek szorstki
Heliopsis helianthoides · Asteraceae
Inne nazwy: heliopsis, słoneczniczek, Heliopsis scabra
Słoneczniczek szorstki (Heliopsis helianthoides), zwany też heliopsisem, to wysoka bylina o złocistopomarańczowych kwiatach podobnych do stokrotek. Jest łatwy w uprawie, dobrze znosi suszę i mróz, a kwitnie od czerwca do września. Sprawdza się na słonecznych rabatach i jako kwiat cięty.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -35 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,9–1,5 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda słoneczniczek szorstki
Słoneczniczek szorstki należy do rodziny astrowatych (Asteraceae). To bylina zielna, która tworzy zwartą kępę z kłączami. Pędy są wzniesione i dorastają zwykle do 90–150 cm, a przy takiej wysokości mogą wymagać podpórek. Rośnie w umiarkowanym tempie.
Liście są zielone, naprzeciwległe, owalne do lancetowatych, na brzegu ząbkowane, o szorstkiej, jakby papierowej powierzchni. Mają do około 11 cm długości.
Koszyczki mają 5–8 cm średnicy. Wokół stożkowatego środka znajduje się 10–18 złocistopomarańczowych kwiatów języczkowych, które utrzymują się na roślinie także wtedy, gdy koszyczki starzeją się. Kwiaty nie pachną. Owoce to ciemne niełupki o długości około 5 mm, bez puchu, osadzone w środkowym stożku.
W naturze gatunek rośnie we wschodniej i środkowej Ameryce Północnej, od Saskatchewan po Nową Fundlandię, na południe aż po Teksas, Nowy Meksyk i Georgię. Zasiedla widne lasy, prerie, zarośla, łąki, brzegi strumieni i pobocza dróg. W ogrodzie siewki mogą pojawiać się samoistnie i tworzyć kolonie.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej czuje się w pełnym słońcu, toleruje też lekki półcień. W cieniu pędy stają się słabsze i łatwiej się kładą. Wysokie kępy dobrze wyglądają w głębi rabaty, na rabatach naturalistycznych i w łąkach kwietnych.
Kwiaty przyciągają motyle i pszczoły, a nasiona w przekwitłych koszyczkach są pokarmem dla ptaków.
Podlewanie
Wystarcza umiarkowana wilgotność. Roślina rośnie na glebie od średnio wilgotnej do raczej suchej i na ogół znosi krótkie okresy suszy. Więcej wody warto dać w lipcu i sierpniu, w czasie upałów.
Gleba
Słoneczniczek toleruje wiele gleb: gliniaste, piaszczyste i zwykłą glebę ogrodową, także ubogą. Ważne, by była przepuszczalna. Odczyn może mieścić się zwykle w przedziale pH 5,5–7,5.
Zbyt żyzna ziemia sprzyja wiotkim, wyciągniętym pędom, więc nie ma potrzeby intensywnie nawozić.
Sadzenie i wysiew
Sadź w pełnym słońcu, w kwietniu lub maju. Wysokie rośliny w razie potrzeby podeprzyj.
Nasiona możesz wysiewać do gruntu w marcu, kwietniu lub październiku, a do skrzynek w domu w lutym i marcu.
Przycinanie
Usuwanie przekwitłych kwiatostanów wydłuża kwitnienie. Jeśli chcesz mieć niższe rośliny, skróć pędy pod koniec maja. Późną jesienią, w listopadzie, przytnij bylinę tuż przy ziemi.
Zimowanie
Gatunek jest w pełni mrozoodporny, wytrzymuje mrozy rzędu -35°C, a więc znacznie silniejsze niż typowe polskie zimowe minima. Na zimę nadziemne części zamierają, a roślina przeczekuje w karpie. Spoczynek trwa mniej więcej od listopada do lutego. Zimowa osłona nie jest potrzebna.
Rozmnażanie
Najprościej rozmnażać przez podział kęp, w marcu, kwietniu lub wrześniu. Możesz też wysiewać nasiona, zgodnie z terminami podanymi wyżej.
Najczęstszy kłopot
Wiotkie, kładące się pędy to zwykle skutek zbyt dużego zacienienia lub zbyt żyznej gleby. Pomaga przeniesienie rośliny na w pełni słoneczne stanowisko lub skrócenie pędów późną wiosną.
Cięcie na bukiety
Słoneczniczek szorstki nadaje się na kwiat cięty. Kwiaty zwykle ścina się w lipcu i sierpniu.























































































