Cebulica syberyjska
Scilla siberica · Asparagaceae
Inne nazwy: scilla sibirica, cebulica
Cebulica syberyjska (Scilla siberica, zwana też po prostu cebulicą) to niewielka bylina cebulowa, która w marcu i kwietniu pokrywa się niebieskimi dzwonkami. Jest łatwa w uprawie, w pełni mrozoodporna i z czasem tworzy szerokie kępy. Cebulki sadzi się jesienią.
- Światło
- Pełne słońce, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 5–18 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 10–20 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda cebulica syberyjska
Cebulica syberyjska to bylina cebulowa o wysokości 10–20 cm, a pojedyncza kępa ma zwykle 5–10 cm szerokości. Cebulka jest drobna, okryta suchymi łuskami. Wczesną wiosną wyrastają z niej dwa do czterech wąskich, jasnozielonych liści.
Kwiaty są dzwonkowate, zwisające, z sześcioma listkami okwiatu. Wyrastają pojedynczo albo w małych gronach, a ich barwa jest niebieska lub biała. Pyłek jest ciemnoniebieski. Po przekwitnięciu powstaje torebka, która przebarwia się na fioletowo i pęka, uwalniając drobne ciemnobrązowe nasiona. Liście zasychają po dojrzeniu nasion, a roślina przechodzi w stan spoczynku już na początku lata.
Mimo nazwy gatunek pochodzi głównie z południowo-zachodniej Rosji, Kaukazu, Turcji, Iranu, Iraku oraz rejonu Libanu i Syrii. Jest też szeroko zdziczały poza tym obszarem.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, zwłaszcza wiosną, gdy liście są aktywne. Znosi też półcień, również pod drzewami liściastymi, więc dobrze nadaje się do sadzenia pod drzewami i krzewami, na trawniku i na skalniaku.
Przy wyborze miejsca warto pamiętać, że cebulica chętnie rozsiewa się sama i tworzy duże kolonie. W stanie Minnesota jest zresztą uznawana za gatunek inwazyjny. Jeśli nie chcesz, by się rozrastała, usuwaj torebki nasienne, zanim pękną.
Podlewanie
Wymagania wodne są umiarkowane. Ziemia powinna być lekko wilgotna, ale nie podmokła. Wiosną, w czasie wzrostu liści i kwitnienia, nie dopuszczaj do głębokiego przesuszenia podłoża.
Podłoże
Odpowiednia jest ziemia wilgotna, ale przepuszczalna. Woda nie może stać wokół cebulek.
Nawożenie
Roślina nie wymaga intensywnego nawożenia. Jeśli chcesz ją zasilić, zrób to w maju.
Sadzenie
Cebulki sadzi się jesienią: od września do listopada. Najlepiej sadzić je w większych grupach, wtedy wiosną dają efekt niebieskiego dywanu.
Cebulica nadaje się także do uprawy w pojemnikach.
Zimowanie
Gatunek jest w pełni mrozoodporny i nie potrzebuje okrywania. Znosi spadki temperatury do około -30°C, a typowe zimowe minima w Europie Środkowej, rzędu -20°C, nie stanowią dla niego problemu.
Rozmnażanie
Cebulicę rozmnaża się z nasion, cebulek przybyszowych oraz przez podział kęp. Najlepszy czas na rozmnażanie to czerwiec i lipiec, czyli moment, gdy liście zasychają i roślina przechodzi w spoczynek. Spoczynek trwa od lipca do września.
Siewki pojawiają się też samoistnie z opadłych nasion.
Zastosowanie w ogrodzie
Cebulica to jedno z pierwszych źródeł pożywienia dla pszczół: dostarcza wczesnego nektaru i pyłku. Zwykle uchodzi też za odporną na zgryzanie przez jelenie. Dobrze wygląda na skalniaku, pod drzewami i w niskich rabatach cebulowych. Nie jest rośliną jadalną.




































































































