Śnieżyca
Leucojum vernum · Amaryllidaceae
Inne nazwy: śnieżyca wiosenna
Śnieżyca wiosenna (Leucojum vernum) to łatwa w uprawie bylina cebulowa, która kwitnie jeszcze przed rozwinięciem się liści drzew. Jest w pełni mrozoodporna i dobrze czuje się w wilgotnych, częściowo cienistych miejscach ogrodu. Nadaje się też do uprawy w donicach.
- Światło
- Słońce do półcienia, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 5–18 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–35 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda śnieżyca
Śnieżyca wiosenna to bylina cebulowa z rodziny amarylkowatych. Zwykle osiąga 15–35 cm wysokości i 10–25 cm szerokości. Tworzy zwarte kępy, które powoli się rozrastają dzięki cebulkom przybyszowym, a latem zasycha jej część nadziemna.
Liście są wzniesione, ciemnozielone, równowąskie, trawiaste, mają około 25–30 cm długości i pojawiają się razem z kwiatami. Kwiaty są białe, dzwonkowate, zwisające, zwykle po jednym na dętej łodydze. Na końcu każdego z sześciu listków okwiatu widać zielonkawą lub żółtawą plamkę. Kwiaty pachną. Po kwitnieniu powstaje wzniesiona torebka, która pęka i uwalnia liczne czarne nasiona.
W naturze rośnie w wilgotnych, cienistych lasach i na łąkach, do około 1600 m n.p.m., od Belgii po Ukrainę. Wczesne kwiaty dostarczają nektaru pszczołom, a jelenie i króliki zwykle ją omijają.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Śnieżyca rośnie w słońcu lub w półcieniu. Kwitnie, zanim drzewa wypuszczą liście, więc dobrze sprawdza się pod drzewami i krzewami, na skraju rabaty, w ogrodzie skalnym oraz nad brzegiem oczka wodnego lub w innym wilgotnym miejscu.
Podlewanie
W okresie wzrostu, szczególnie od lutego do kwietnia, gleba powinna być stale wilgotna. Śnieżyca słabo znosi suszę. W lecie, gdy roślina przechodzi w spoczynek (lipiec i sierpień), potrzebuje wyraźnie mniej wody.
Podłoże
Najlepsza jest żyzna, wilgotna, próchniczna gleba, zatrzymująca wodę. Roślina rośnie w glebie gliniastej i próchnicznej, a nawet toleruje podłoże podmokłe. Optymalne pH to mniej więcej 6–8.
Jeśli uprawiasz śnieżyce w pojemnikach, przesadzaj je w czerwcu lub we wrześniu.
Nawożenie
Nawozić można w marcu i kwietniu, czyli w czasie kwitnienia i wzrostu. Śnieżyca lubi żyzną glebę, więc dobrze rośnie w podłożu próchnicznym.
Sadzenie
Cebulki sadzi się jesienią, we wrześniu i w październiku, na głębokość 8–10 cm, najlepiej w grupach. Odstępy między nimi powinny wynosić około 10 cm.
Cięcie
Roślina nie wymaga formowania. W maju i czerwcu, gdy część nadziemna zasycha, można usunąć zaschnięte liście.
Zimowanie
Śnieżyca jest mrozoodporna i nie potrzebuje okrywania. Znosi mrozy do około -25°C, czyli więcej, niż wynoszą typowe zimowe minima w Polsce (około -20°C).
Rozmnażanie
Najłatwiej rozmnożyć ją przez podział kęp lub oddzielenie cebulek przybyszowych, w okresie od czerwca do września. Można też wysiewać nasiona w czerwcu i lipcu.




































































































