Pomiń nawigację, przejdź do treści
Pomiń treść, przejdź do stopki

Aster nowobelgijski

Symphyotrichum novi-belgii · Asteraceae

Inne nazwy: astry nowobelgijskie, aster wirginijski

Aster nowobelgijski (Symphyotrichum novi-belgii) bywa też nazywany asterem wirginijskim. To wysoka, w pełni mrozoodporna bylina, która obsypuje się kwiatami we wrześniu i październiku. Uprawa jest łatwa, o ile roślina ma słońce, wilgotną glebę i przewiewne miejsce.

Światło
Pełne słońce, Słońce do półcienia
Podlewanie
Umiarkowane
Wilgotność powietrza
Umiarkowana
Temperatura
12–25 °C, min. -30 °C
Trudność uprawy
Łatwa
Wysokość
0,9–1,5 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Wysiew w pomieszczeniuWysiewSadzenie do gruntuPrzesadzaniePrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieZbioryOkres spoczynku
Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda aster nowobelgijski

Aster nowobelgijski należy do rodziny astrowatych (Asteraceae). Naturalnie występuje we wschodniej części Ameryki Północnej, od Nowej Fundlandii i Labradoru po Karolinę. Rośnie tam w wilgotnych miejscach: na podmokłych łąkach, bagnach, brzegach wód i na odłogach.

To bylina tworząca zwarte kępy, o pokroju od wyprostowanego po przewisający. Dorasta do 90–150 cm, a rozgałęzione pędy niosą bardzo wiele kwiatostanów. Zielone liście są lancetowate do odwrotnie lancetowatych, obejmują łodygę i mają 10–15 cm długości. Nie mają ząbków: brzeg jest cały. Od góry są lekko szorstkie, od spodu miękko owłosione.

Koszyczki kwiatowe osiągają do 5 cm średnicy. Wokół żółtopomarańczowego środka stoją kwiaty języczkowe w kolorze od fioletowego do różowego. Kwiaty nie pachną. Owocem jest sucha niełupka z puchem, dojrzewająca późną jesienią.

Roślina jest cenna dla owadów: dostarcza nektaru pszczołom, motylom i wyspecjalizowanym pszczołom dzikim. Jest też rośliną żywicielską dla larw, a nasiona zjadają ptaki śpiewające.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Najlepiej czuje się w pełnym słońcu, ale znosi też półcień. Zbyt duży cień sprzyja wyleganiu wysokich pędów, dlatego w głębszym cieniu warto zrezygnować z tej byliny. Miejsce powinno być przewiewne, bo dobra cyrkulacja powietrza zmniejsza ryzyko mączniaka. Aster nadaje się także do ogrodów skalnych.

Podlewanie

Aster lubi glebę w miarę stale wilgotną, co odpowiada jego naturalnym siedliskom. Szczególnie ważne jest regularne podlewanie w suche lata. Więcej wody potrzebuje w czerwcu, lipcu i sierpniu. Podlewaj przy ziemi, unikając zraszania liści, bo mokre liście ułatwiają rozwój mączniaka. Wilgotność powietrza nie jest dla tej byliny problemem, wystarcza umiarkowana.

Gleba i przesadzanie

Roślina toleruje gleby piaszczyste, gliniaste i próchniczne, także ubogie, pod warunkiem że są wilgotne, a woda nie zalega. Odczyn może być od lekko kwaśnego do zasadowego, w przedziale pH 6–8.

Jeśli kępa się rozrasta lub uprawiasz astry w pojemniku, przesadzanie i dzielenie wykonuj w marcu lub kwietniu.

Nawożenie

Wystarczy jedno nawożenie w kwietniu. Nie przesadzaj z azotem: jego nadmiar, podobnie jak za duży cień, powoduje wyleganie wysokich pędów.

Cięcie i przycinanie

Martwe pędy z poprzedniego sezonu wycinaj pod koniec zimy, w marcu. Aby kępa była zwarta i pędy się nie kładły, przycinaj je na początku lata, czyli w czerwcu. Jeśli to nie wystarcza, podeprzyj rośliny palikami.

Sadzenie

Sadź w słońcu, w wilgotnej, przepuszczalnej glebie i w miejscu z dobrą cyrkulacją powietrza. Termin sadzenia na miejsce stałe to kwiecień, maj lub wrzesień. Sadząc kilka roślin, zostaw między nimi odstępy, by później łatwiej było przerzedzać kępy.

Zimowanie

Aster jest w pełni mrozoodporny. Przetrwa do około -30°C, a typowe zimowe minima w naszym klimacie sięgają około -20°C. Nadziemne pędy zamierają, a roślina odrasta wiosną. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego. Nie trzeba go okrywać, wystarczy w marcu wyciąć suche łodygi.

Rozmnażanie

Astry można rozmnażać na trzy sposoby: przez podział kęp, z nasion i z sadzonek pędowych. Podział i sadzonki wykonuje się w marcu, kwietniu lub wrześniu.

Nasiona wysiewa się w marcu i kwietniu bezpośrednio na miejsce stałe, a w lutym i marcu w domu, pod osłonami.

Choroby i problemy

Najczęstszy kłopot to mączniak prawdziwy, czyli biały, mączysty nalot na liściach. Pomaga poprawa przewiewności, podlewanie bez zraszania liści i przerzedzanie kęp.

Drugi problem to wyleganie wysokich pędów, wywołane zbyt dużym cieniem lub nadmiarem azotu. Zapobiega mu przycinanie na początku lata albo podpieranie roślin.

Dla Twojej rośliny

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy kwitnie aster nowobelgijski?Kwitnie we wrześniu i w październiku. Kwiaty są fioletowe do różowych, ze żółtopomarańczowym środkiem.
Jak wysoki jest aster nowobelgijski?Dorasta do 90–150 cm. Wysokie pędy warto przyciąć w czerwcu lub podeprzeć, żeby się nie kładły.
Czy aster nowobelgijski jest mrozoodporny?Tak, to w pełni mrozoodporna bylina, która przetrwa do około -30°C. Zimą pędy zamierają, a wiosną roślina odrasta.
Skąd się bierze biały nalot na liściach astra?To zwykle mączniak prawdziwy. Pomaga poprawa przewiewności, podlewanie przy ziemi i przerzedzanie kęp.
Jak rozmnożyć aster nowobelgijski?Najprościej przez podział kęp w marcu, kwietniu lub wrześniu. Można też użyć sadzonek pędowych albo wysiać nasiona.
Czy aster nowobelgijski przyciąga owady?Tak, to roślina nektarodajna dla pszczół i motyli, a nasiona zjadają ptaki śpiewające.
Pomiń stopkę, przejdź do początku stronyPrzejdź do początku strony