Lipa drobnolistna
Tilia cordata · Malvaceae
Lipa drobnolistna (Tilia cordata), zwana po prostu lipą, to łatwe w uprawie, w pełni mrozoodporne drzewo liściaste o gęstej, regularnej koronie. W czerwcu i lipcu pachnie kwiatami, które chętnie odwiedzają pszczoły. Potrzebuje jednak dużo miejsca, więc o jej posadzeniu trzeba zdecydować rozważnie.
- Światło
- Słońce do półcienia, Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 8–25 °C, min. -36 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–35 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda lipa drobnolistna
Lipa drobnolistna to drzewo liściaste o umiarkowanym tempie wzrostu. Korona jest regularna, od owalnej po piramidalną, z wyprostowanymi gałęziami, i daje gęsty cień. Rozrasta się zwykle na szerokość około 10–15 m.
Liście są pojedyncze, sercowate, drobno piłkowane, długości 3–8 cm. Od góry są błyszczące, zielone, od spodu jaśniejsze, z brązowymi kępkami włosków w kątach nerwów. Jesienią przebarwiają się na żółto.
W czerwcu i lipcu pojawiają się pachnące, żółtawokremowe kwiaty, zebrane po 5–11 w zwisające kwiatostany ze skrzydlatą podsadką. Są bogate w nektar. Później zawiązują się małe, okrągłe orzeszki o średnicy około 6–7 mm, z cienką, kutnerowatą łupiną, zielonkawe, z czasem płowe.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Lipa rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu. W naturze rośnie w lasach liściastych na glebach gliniastych, ale radzi sobie także na piaszczystych, mało żyznych stanowiskach.
Podlewanie
Zapotrzebowanie na wodę jest umiarkowane. Młode drzewa podlewaj w okresach suszy, a wzmożone podlewanie ma sens zwłaszcza od czerwca do sierpnia. Lipa nie lubi ani mokrej gleby, ani silnej suszy i jest średnio odporna na suszę.
Przy suchej glebie liście mogą się przypalać. Pomaga wtedy podlewanie w okresach suszy i ściółkowanie strefy korzeniowej.
Gleba
Najlepsza jest wilgotna, przepuszczalna ziemia gliniasta. Lipa toleruje także glebę zasadową, a zakres pH to mniej więcej 6–8.
Sadzenie
Sadzić można w marcu i kwietniu oraz w październiku i listopadzie. Drzewu trzeba zostawić co najmniej 15 m wolnej przestrzeni.
Unikaj utwardzonych miejsc przy ulicach. Lipa cierpi tam z powodu przypalania liści, a wiatr łatwiej ją przewraca.
Cięcie
Lipa dobrze znosi nawet mocne cięcie. Najlepiej przycinać ją w okresie spoczynku, czyli w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu.
Zimowanie
Lipa drobnolistna jest w pełni mrozoodporna. Wytrzymuje temperatury do około -36°C, więc typowe zimowe minima rzędu -20°C nie są dla niej problemem i nie wymaga osłon.
Rozmnażanie
Lipę rozmnaża się z nasion, przez szczepienie lub odkłady. Siew wypada w październiku, a rozmnażanie w październiku i listopadzie.
Problemy i szkodniki
Do szkodników lipy należą mszyce, chrząszcz japoński, brudnica nieparka i inne owady. Z chorób wymienia się przypalanie liści.
Przypalone liście to zwykle skutek suchej gleby lub miejskiego stresu. Podlewaj w okresach suszy i ściółkuj strefę korzeniową.
Lepkie liście to spadź po mszycach. Można ją tolerować albo zwalczać mszyce, a pod drzewem lepiej nie parkować samochodu.
Zbiór i zastosowanie
Kwiaty lipy zbiera się w czerwcu i lipcu, w czasie kwitnienia. Są powszechnie używane do herbaty lipowej, a tradycyjnie stosuje się je przy przeziębieniach i do relaksu.
Lipa jest też cenną rośliną miododajną. Jej kwiaty intensywnie odwiedzają pszczoły, a liście są pokarmem dla gąsienic wielu gatunków ciem.





























































































