Głóg dwuszyjkowy
Crataegus laevigata · Rosaceae
Inne nazwy: Crataegus oxyacantha
Głóg dwuszyjkowy to duży krzew lub małe drzewo o gęstej koronie, które dobrze znosi polskie zimy i nie sprawia kłopotów w uprawie. Sprawdza się jako pojedyncze drzewko ozdobne i jako żywopłot. Wiosną kwitnie, a jesienią owocuje, więc chętnie odwiedzają go owady i ptaki.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 8–24 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 4–12 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda głóg dwuszyjkowy
Głóg dwuszyjkowy (Crataegus laevigata), zwany też po prostu głogiem, należy do rodziny różowatych. Jest rośliną wieloletnią, prawdopodobnie liściastą, o pokroju dużego krzewu lub małego drzewa z gęstą koroną.
Zielone liście mają 2–6 cm długości i są płytko klapowane, a klapy są skierowane do przodu. W maju i czerwcu pojawiają się białe lub jasnoróżowe, pięciopłatkowe kwiaty zebrane w baldachogrona po 6–12, z 2–3 szyjkami słupka. Jesienią dojrzewają ciemnoczerwone owoce o szerokości 6–10 mm, z dwiema lub trzema pestkami.
W naturze rośnie w zachodniej i środkowej Europie, od Wielkiej Brytanii i Hiszpanii po Rumunię i Ukrainę, w starych lasach i dawnych żywopłotach. Uchodzi za gatunek łatwy w uprawie.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Głóg rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu, ale najobficiej kwitnie na stanowisku słonecznym. To roślina do uprawy w gruncie, nie nadaje się do doniczki.
Podlewanie
Wymagania wodne są umiarkowane. Gleba powinna być wilgotna, ale przepuszczalna. Częściej podlewaj w czerwcu, lipcu i sierpniu, kiedy roślina potrzebuje więcej wody.
Gleba
Głóg dobrze rośnie w większości gleb, także gliniastych. Najlepiej czuje się w ziemi próchnicznej, gliniastej, o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, wilgotnej i dobrze odprowadzającej wodę.
Nawożenie
Nawozić warto w marcu, na początku sezonu wegetacyjnego.
Cięcie
Termin cięcia przypada na styczeń, luty i sierpień. Jeśli uprawiasz głóg jako żywopłot, w tych miesiącach możesz go formować i przerzedzać.
Cięcie jest też podstawą walki z zarazą ogniową: porażone pędy wycinaj wyraźnie poniżej uszkodzonego miejsca, a narzędzia dezynfekuj.
Sadzenie
Sadzonki z gołym korzeniem sadzi się od jesieni do wczesnej wiosny. Najlepsze terminy to październik, listopad i marzec.
Zimowanie
Głóg jest w pełni mrozoodporny i nie wymaga okrywania. Zimą, od listopada do lutego, wchodzi w okres spoczynku.
Rozmnażanie
Głóg rozmnaża się z nasion albo przez szczepienie. Siew nasion wypada w październiku i listopadzie.
Szkodniki i choroby
Do szkodników należą mszyce oraz pryszczarek głogowy. Wśród chorób trzeba uważać na zarazę ogniową i mączniaka prawdziwego.
Zwiędłe, poczerniałe pędy wskazują na zarazę ogniową. Wytnij je wyraźnie poniżej uszkodzenia i zdezynfekuj narzędzia.
Galasy na pąkach pochodzą od pryszczarka Dasineura crataegi. Usuń je, choć zwykle są nieszkodliwe.
Owoce i zastosowanie
Owoce zbiera się we wrześniu i październiku. Jadalne są owoce i młode liście. Owoce głogu nadają się na galaretki, choć mają dużo pestek.
Kwiaty i owoce głogu tradycyjnie stosowano jako środek wzmacniający serce.
Roślina jest miododajna i przyjazna zapylaczom. Kwiaty zapylają owady, owoce zjadają ptaki i ssaki, a gęsta korona daje schronienie.
















































































