Mini kiwi
Actinidia arguta · Actinidiaceae
Inne nazwy: aktinidia ostrolistna, kiwi miniaturowe
Mini kiwi, czyli aktinidia ostrolistna (Actinidia arguta), to silnie rosnące, mrozoodporne pnącze, które owocuje małymi, gładkimi jagodami jadanymi w całości. Żeby zawiązało owoce, potrzebuje roślin obu płci i solidnej podpory.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–28 °C, min. -45 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 6–30 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda mini kiwi
Mini kiwi (znane też jako kiwi miniaturowe lub aktinidia ostrolistna) to wieloletnie, zrzucające liście pnącze z rodziny Actinidiaceae. Pochodzi z Japonii, Korei, północnych i środkowych Chin, Tajwanu oraz rosyjskiego Dalekiego Wschodu. W naturze rośnie w górskich lasach, zwykle na wysokości 150–1500 m n.p.m., w chłodniejszych rejonach niż większość jego krewnych.
To silnie owijające się, zdrewniałe pnącze, które rośnie szybko i potrzebuje mocnej podpory. Dorasta zwykle do 6–30 m wysokości i 4–10 m szerokości. Liście są ciemnozielone, eliptyczne do jajowatych, do około 12 cm długości, z piłkowanym brzegiem i czerwonymi ogonkami.
W maju i czerwcu pojawiają się pachnące, zielonobiałe, kubeczkowate kwiaty, zebrane w kwiatostany po 1–7. Kwiaty męskie i żeńskie rosną na osobnych roślinach. Owoce wielkości winogron mają gładką skórkę w kolorze zielonym, brązowawym lub fioletowym i są słodsze od zwykłego kiwi. Roślina rośnie szybko, więc bywa ekspansywna.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Mini kiwi rośnie w pełnym słońcu i w półcieniu. Słońce poprawia owocowanie, więc jeśli to możliwe, wybierz miejsce słoneczne.
Potrzebna jest solidna kratka lub pergola, bo pnącze rośnie bardzo silnie. Zostaw dużo miejsca: zalecany rozstaw roślin to około 4 m.
Podlewanie
Roślina lubi umiarkowaną, równomierną wilgotność podłoża. Unikaj zalewania, bo grozi to zgnilizną korzeni.
W czerwcu, lipcu i sierpniu podlewaj obficiej.
Gleba
Najlepsza jest żyzna, przepuszczalna, ale wilgotna gleba. Mini kiwi toleruje podłoża gliniaste, piaszczyste, próchniczne i gliniasto-piaszczyste, a optymalne pH mieści się mniej więcej w przedziale 5,5–7,5.
Uboższa gleba ogranicza nadmierny wzrost pnącza.
Nawożenie
Nawoź w marcu i kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego. Ponieważ roślina i tak rośnie szybko, nie przesadzaj z dawką.
Przycinanie
Zimą, czyli w styczniu i lutym, skracaj każdy pęd do 8–10 pąków. W lipcu przycinaj zbyt długie letnie przyrosty.
Regularne cięcie pomaga utrzymać pnącze w ryzach.
Sadzenie
Sadzenie w gruncie wypada w kwietniu i maju albo w październiku. Zadbaj o co najmniej jedną roślinę męską na kilka żeńskich i posadź je przy mocnej kratce lub pergoli, w odstępach około 4 m.
W kwietniu i maju pamiętaj, że mogą wystąpić późne przymrozki, i chroń przed nimi rośliny.
Zimowanie
Mini kiwi jest w pełni mrozoodporne. Wytrzymuje temperatury do około -45°C, więc typowe zimowe spadki do -20°C nie są dla niego zagrożeniem. Zimą (styczeń, luty, listopad, grudzień) roślina spoczywa.
Rozmnażanie
Mini kiwi rozmnaża się z nasion i z sadzonek pędowych. Nasiona wysiewa się w marcu, a siew w pomieszczeniu możliwy jest w lutym i marcu. Sadzonki najlepiej pobierać w czerwcu i lipcu albo w listopadzie.
Problemy w uprawie
Brak owoców: najczęstszą przyczyną jest posadzenie tylko jednej płci. Posadź razem rośliny męskie i żeńskie.
Uszkodzenia przez koty: koty wykopują i niszczą młode rośliny, przyciągane zapachem podobnym do kocimiętki. Młode sadzonki zabezpiecz osłonami.
Zgnilizna korzeni to choroba, o której warto pamiętać, dlatego unikaj zalewania.
Zbiór i wykorzystanie
Owoce zbiera się we wrześniu i październiku. Jada się je w całości, bez obierania, a smakują słodziej niż zwykłe kiwi.
Kwiaty chętnie odwiedzają pszczoły i inne zapylacze.




















































































