Grujecznik
Cercidiphyllum japonicum · Cercidiphyllaceae
Inne nazwy: grujecznik japoński
Grujecznik (zwany też grujecznikiem japońskim) to w pełni mrozoodporne drzewo liściaste, cenione za jesienne barwy liści. W polskim klimacie rośnie w gruncie bez osłon zimowych, ale wymaga wilgotnej gleby i osłoniętego miejsca. Uprawa ma raczej średni poziom trudności.
- Światło
- Pełne słońce, Półcień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–25 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 10–45 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda grujecznik japoński
Grujecznik japoński (Cercidiphyllum japonicum) należy do rodziny grujecznikowatych (Cercidiphyllaceae). Pochodzi z Japonii oraz środkowych i południowych Chin. W naturze rośnie zwykle w wilgotnych lasach strefy umiarkowanej, często wzdłuż strumieni i w dolinach.
Jest to drzewo o umiarkowanym tempie wzrostu. Osiąga od 10 do 45 m wysokości, a szerokość korony to zwykle około 7–18 m. Młode drzewa mają gęstą, piramidalną koronę. Z wiekiem korona staje się szersza i bardziej łukowata. Drzewo często tworzy kilka pni, a na starszych pniach kora jest postrzępiona.
Liście są zaokrąglone do sercowatych, o karbowanym brzegu. Młode przyrosty są czerwonofioletowe, a latem liście stają się niebieskozielone. Jesienią przebarwiają się na żółto, pomarańczowo, różowo i czerwono.
Kwiaty są niepozorne i wiatropylne, a męskie i żeńskie rozwijają się na osobnych drzewach. Pojawiają się w marcu i kwietniu, razem z rozwijającymi się liśćmi. Męskie są czerwone, żeńskie zielone. Jesienią dojrzewają skupiska 2–4 małych, strąkowatych owoców z wieloma cienkimi, oskrzydlonymi nasionami.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Grujecznik rośnie najlepiej w pełnym słońcu, ale znosi także półcień. Warto osłonić go przed upalnym słońcem popołudniowym i silnym wiatrem. Wybierz miejsce osłonięte i pamiętaj, że korona osiągnie duże rozmiary.
Podlewanie
Odporność na suszę jest niska. Do czasu ukorzenienia drzewo potrzebuje obfitego, regularnego podlewania, a gleba powinna być stale równomiernie wilgotna. Susza latem jest dla niego szkodliwa, dlatego w czerwcu, lipcu i sierpniu podlewaj częściej.
Gleba
Grujecznik lubi glebę wilgotną, ale przepuszczalną, bogatą w próchnicę, np. próchniczną lub gliniastą. Optymalne pH wynosi około 5,5–7. Na glebie kwaśnej jesienne przebarwienia mogą być intensywniejsze.
Nawożenie
Drzewo nawozi się wiosną, w marcu i kwietniu.
Sadzenie
Sadź jesienią (październik, listopad) lub wiosną (marzec, kwiecień). Miejsce powinno być osłonięte, z wilgotną glebą. Po posadzeniu ściółkuj glebę.
Cięcie
Drzewo przycina się w grudniu, styczniu i lutym.
Zimowanie
Grujecznik jest w pełni mrozoodporny i znosi do około -30°C, więc zimuje w gruncie bez okrywania. Młode drzewa trzeba jednak chronić przed późnymi przymrozkami w marcu i kwietniu, które mogą uszkodzić wcześnie rozwijające się liście.
Rozmnażanie
Grujecznik rozmnaża się z nasion, sadzonek pędowych i przez odkłady. Nasiona wysiewa się w październiku i listopadzie, a rozmnażanie wegetatywne najlepiej wykonać w czerwcu i lipcu.

















































































