Krokus wiosenny
Crocus vernus · Iridaceae
Inne nazwy: szafran wiosenny
Krokus wiosenny (Crocus vernus), nazywany też szafranem wiosennym, to niska bylina cebulowa z rodziny kosaćcowatych, kwitnąca w marcu i kwietniu. Jest w pełni mrozoodporny i łatwy w uprawie. Dobrze rośnie w grupach, w trawniku, na skalniaku i w pojemnikach.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 5–15 °C, min. -25 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 10–15 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda krokus wiosenny
Krokus wiosenny pochodzi z gór południowej i środkowej Europy: z Alp, Pirenejów i północno-zachodnich Bałkanów. W naturze rośnie na górskich łąkach i trawiastych zboczach.
Tworzy niską kępkę o wysokości 10–15 cm i szerokości 5–10 cm. Roślina wyrasta z podziemnej bulwy z cienkimi korzeniami włóknistymi. Liście są wąskie, trawiaste, zielone z jasnym, srebrzystym paskiem pośrodku, a po przekwitnięciu wydłużają się. Kwiaty są duże, kielichowate, białe, liliowe, fioletowe lub purpurowe, często prążkowane albo z ciemniejszą podstawą.
Po kwitnieniu część nadziemna zamiera, a roślina przetrwa jako bulwa w ziemi. Krokusy są wczesnym źródłem nektaru i pyłku dla pszczół w łagodne dni późnej zimy i wiosny.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej kwitnie w pełnym słońcu wiosną. Toleruje też półcień pod drzewami liściastymi, ponieważ w czasie kwitnienia są one jeszcze bez liści. Optymalne temperatury dla rośliny to około 5–15°C.
Dobrze sprawdza się na skalniaku, w grupach na rabacie oraz w trawniku.
Podlewanie
Wymagania wodne są umiarkowane. W okresie wzrostu podłoże powinno być lekko wilgotne. Latem, w czasie spoczynku (od czerwca do sierpnia), bulwy powinny przeschnąć. Odporność na suszę jest średnia.
Podłoże i przesadzanie
Krokus wiosenny lubi przepuszczalną, żwirowatą glebę ogrodową: gliniastą, piaszczystą lub zwykłą uniwersalną, o odczynie pH 6,0–7,5. Do ciężkiej gleby dodaj żwir, by bulwy nie gniły.
W doniczkach sadzi się świeże bulwy co jesień. Poza tym krokusów się nie przesadza.
Nawożenie
Po kwitnieniu, dopóki liście są zielone, wystarczy lekkie nawożenie potasowe.
Cięcie i pielęgnacja po kwitnieniu
Liści nie wolno ścinać, dopóki same nie zżółkną. Dopiero wtedy można je usunąć. Skrócenie ich wcześniej często kończy się brakiem kwiatów w kolejnym roku.
Sadzenie
Bulwy sadzi się na początku jesieni, we wrześniu i październiku. Umieszcza się je na głębokości 8–10 cm, w odstępach około 8 cm, najlepiej w grupach. Można je także posadzić w trawniku, by rozrastały się naturalnie.
Zimowanie
Krokus wiosenny jest w pełni mrozoodporny (do około -25°C) i w ogrodzie nie wymaga żadnego okrywania.
Rozmnażanie
Krokusy można rozmnażać przez podział kęp, odrosty (bulwki przybyszowe) oraz z nasion. Odpowiednim terminem na rozmnażanie są czerwiec i lipiec.
Problemy
Zniknięcie bulw to zwykle sprawka gryzoni, takich jak myszy czy wiewiórki. Sadź bulwy głębiej albo zabezpiecz je siatką drucianą. Do szkodników krokusa należą też mszyce i ślimaki.
Jeśli roślina wytwarza liście, ale nie kwitnie, przyczyną może być zbyt wczesne usunięcie liści lub za duże zacienienie. Pozwól liściom obumrzeć naturalnie i posadź krokusy w słońcu.
Miękkie, gnijące bulwy wskazują na przelewanie podłoża. Popraw przepuszczalność gleby, dodając żwir.






































































































