Przylaszczka
Hepatica nobilis · Ranunculaceae
Inne nazwy: przylaszczka pospolita, Anemone hepatica, Hepatica triloba
Przylaszczka to niska, zimozielona bylina, która kwitnie już w lutym i marcu, gdy w ogrodzie niewiele się dzieje. Rośnie powoli, jest mrozoodporna i łatwa w uprawie, jeśli dostanie próchniczną glebę i lekki cień. Raz posadzona, dobrze znosi pozostawienie w spokoju.
- Światło
- Półcień, Cień
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 5–20 °C, min. -30 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 5–15 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda przylaszczka
Przylaszczka (przylaszczka pospolita, Hepatica nobilis) to wieloletnia bylina o wysokości 5–15 cm. Tworzy luźne kępy i wyrasta z płożącego się kłącza, a liście i kwiaty pojawiają się tuż przy ziemi.
Liście są mięsiste, nagie, trójklapowe i mają 7–9 cm szerokości. Od góry są ciemnozielone z jaśniejszymi znaczeniami, od spodu fioletowe lub czerwonobrązowe. Zostają zielone przez całą zimę.
Gwiazdkowate kwiaty mają 5–10 barwnych działek okwiatu i trzy zielone podsadki. Pojawiają się od lutego do kwietnia, w kolorze niebieskim, fioletowym, różowym lub białym. Kwiaty wytwarzają pyłek, ale nie nektar. W stanie dzikim roślina rośnie w umiarkowanej strefie Europy, od Hiszpanii i Skandynawii po Ukrainę i europejską część Rosji. Występuje w lasach, zaroślach i na łąkach, zwykle w górach i na glebach wapiennych. Rośnie powoli.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Przylaszczka lubi półcień lub cień, najlepiej lekki, jak w lesie. Dobrze, gdy wiosną, zanim drzewa wypuszczą liście, dociera do niej słońce.
Sprawdza się jako roślina okrywowa pod drzewami i krzewami, na cienistych rabatach oraz w skalniaku. To także wczesne źródło pyłku dla dzikich pszczół.
Podlewanie
Wymagania wodne są umiarkowane. Gleba powinna być wilgotna, ale przepuszczalna, bez zastojów wody.
Częściej podlewaj w czerwcu, lipcu i sierpniu, kiedy ziemia przesycha najszybciej.
Gleba i przesadzanie
Najlepsza jest gleba próchniczna, przepuszczalna, gliniasta lub gliniasto-piaszczysta. Przylaszczka woli odczyn od obojętnego do zasadowego, zwykle w granicach pH 6,5–8.
Starsze kępy źle znoszą przesadzanie. Jeśli to konieczne, przesadzaj je we wrześniu.
Nawożenie
Nawoź w marcu i w październiku. Przy próchnicznej glebie roślina nie ma dużych wymagań.
Przycinanie
Przycinanie nie jest konieczne. Jeśli chcesz uporządkować kępę, odpowiedni czas to kwiecień i maj.
Sadzenie
Sadź jesienią (wrzesień, październik) lub wczesną wiosną (marzec, kwiecień) w próchnicznej glebie, w cieniu. Wybierz miejsce na stałe, bo dobrze rozrośnięte kępy nie lubią być ruszane.
Zimowanie
Przylaszczka jest w pełni mrozoodporna i wytrzymuje około -30 °C, więc typowe zimy w Polsce (około -20 °C) jej nie zagrażają. Liście zimują zielone, a roślina nie potrzebuje osłony.
Rozmnażanie
Przylaszczkę rozmnażaj z nasion albo przez podział kęp. Nasiona wysiewaj w czerwcu i lipcu. Podział najlepiej wykonać we wrześniu lub październiku. Rośliny z nasion rosną wolno, więc na kwitnienie trzeba poczekać.






































































































