Orzech włoski

Orzech włoski potrzebuje pełnego słońca i nie znosi cienia. Wybierz miejsce słoneczne i osłonięte, z głęboką glebą. Pamiętaj, że drzewo mocno się rozrasta, więc zaplanuj dla niego dużo przestrzeni.

Orzech lubi glebę równomiernie wilgotną, ale przepuszczalną. Młode drzewa podlewaj regularnie w czasie suszy. Szczególnie dużo wody potrzebują w czerwcu, lipcu i sierpniu. Starsze drzewa są średnio odporne na suszę. Stale mokra gleba roślinie nie służy.

Najlepsza jest głęboka, żyzna, gliniasta gleba z dużą ilością materii organicznej. Optymalny odczyn to pH około 6–8. Drzewo ma głęboki korzeń palowy, dlatego bardzo źle znosi przesadzanie, a miejsce trzeba wybrać od razu na stałe.

Młode drzewa sadzi się w marcu, kwietniu, październiku lub listopadzie, w słonecznym, osłoniętym miejscu na głębokiej glebie. Zalecany odstęp między drzewami to około 10 m.

Nawożenie przypada na marzec i kwiecień.

Orzech tnij oszczędnie, w lipcu i sierpniu. Cięcie późną zimą lub wiosną powoduje silny „płacz” drzewa, czyli obfity wyciek soku. Usuwaj tylko gałęzie suche i krzyżujące się.

Orzech włoski jest mrozoodporny i wytrzymuje temperatury do około -22°C. Młode drzewa oraz wiosenne kwiaty warto chronić przed późnymi przymrozkami, zwłaszcza w kwietniu i maju. Od listopada do lutego roślina odpoczywa.

Orzecha rozmnaża się z nasion lub przez szczepienie. Siew wykonuje się w październiku i listopadzie. Terminy rozmnażania to luty, marzec i sierpień.

Orzechy zbiera się we wrześniu i październiku, gdy zielona okrywa brązowieje i pęka. Jądro jada się na surowo lub prażone, dodaje do wypieków albo tłoczy z niego olej. Jest bogate w tłuszcz, białko i składniki mineralne.