Czeremcha

Prunus padus · Rosaceae

Inne nazwy: czeremcha zwyczajna

Czeremcha zwyczajna (Prunus padus) to niewymagające, w pełni mrozoodporne drzewo lub duży krzew, które w kwietniu i maju pokrywa się pachnącymi, białymi kwiatostanami. Dobrze rośnie na wilgotnej, żyznej glebie, w słońcu i w półcieniu. Źle znosi suszę oraz zastoje wody.

Światło: Słońce do półcienia, Półcień
Podlewanie: Umiarkowane
Wilgotność powietrza: Umiarkowana
Temperatura: 10–24 °C, min. -36 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 5–16 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

WysiewSadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieKwitnienieZbioryOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda czeremcha

Czeremcha, zwana też czeremchą zwyczajną, to drzewo liściaste z rodziny różowatych. Ma zaokrągloną, rozłożystą koronę i zwykle osiąga od 5 do 16 m wysokości. Rośnie w umiarkowanym tempie i jest łatwa w uprawie.

Liście są zielone, pojedyncze, drobno piłkowane, długości 7–13 cm i szerokości 4–7 cm. W kwietniu i maju pojawiają się białe, intensywnie pachnące kwiaty zebrane w zwisające lub odgięte grona długości 7–15 cm. Latem dojrzewają czarne, ściągające pestkowce o średnicy około 8 mm, chętnie zjadane przez ptaki.

W naturze czeremcha występuje w wilgotnych lasach, nad brzegami rzek i na skrajach lasów w strefie umiarkowanej i borealnej, od Wysp Brytyjskich po Syberię, Mongolię, Koreę i Japonię.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Czeremcha rośnie w słońcu i w półcieniu, a znosi nawet dość silne zacienienie. Najlepiej posadzić ją w miejscu, gdzie gleba pozostaje wilgotna. Pamiętaj, że to drzewo o rozłożystej koronie, więc potrzebuje sporo miejsca.

Kwiaty odwiedzają pszczoły i muchówki, owoce zjadają ptaki, a na drzewie żerują gąsienice namiotnika czeremchowca. To dobry wybór do ogrodu przyjaznego owadom i ptakom.

Podlewanie

Czeremcha lubi równomiernie wilgotną glebę. Nie toleruje suszy ani zalewania, dlatego w czasie długich upałów warto regularnie podlewać zwłaszcza młode drzewo, ale tak, by woda nie stała wokół korzeni.

Gleba

Najlepiej sprawdza się wilgotna, żyzna, przepuszczalna gleba gliniasta, bogata w próchnicę. Drzewo radzi sobie także na glebach wapiennych, a zakres pH to mniej więcej 6–8. Na ciężkiej glinie rośnie słabo.

Nawożenie

Czeremcha ma zwykle małe wymagania pokarmowe. Na uboższych glebach w marcu i kwietniu wystarczy ściółka z kompostu.

Cięcie

Drzewo przycinaj oszczędnie, po kwitnieniu, w czerwcu lub lipcu (można też pod koniec lata). Usuwaj martwe pędy i lekko formuj koronę. Unikaj mocnego cięcia zimą.

Sadzenie

Czeremchę sadzi się jesienią (październik, listopad) lub wczesną wiosną (marzec, kwiecień), w wilgotnej, żyznej glebie.

Zimowanie

Czeremcha jest w pełni mrozoodporna i nie potrzebuje żadnego okrywania. Wytrzymuje temperatury nawet do około -36°C, więc typowe zimy w Polsce nie stanowią dla niej problemu. Zimą, w styczniu, lutym, a także w listopadzie i grudniu, drzewo jest w spoczynku.

Rozmnażanie

Czeremchę rozmnaża się z nasion, które wysiewa się w październiku i listopadzie.

Szkodniki i choroby

Do częstych szkodników należą namiotnik czeremchowiec i mszyce, a do chorób guzowatość pędów (black knot) i plamistość liści.

Jeśli liście są objedzone i oplecione przędzą, to sprawka gąsienic namiotnika czeremchowca. Drzewa zwykle odrastają, więc można to przeczekać albo ręcznie usunąć oprzędy.

Czarne, zgrubiałe narośla na gałązkach to objaw grzyba powodującego guzowatość. Zaatakowane pędy wytnij i zniszcz.

Owoce i zastosowanie

Owoce zbiera się w lipcu i sierpniu. Są ściągające, a nasiona są trujące. Świeże owoce przerabia się na dżem, a w Rosji suszone owoce miele się na mąkę do ciast.