Lilia tygrysia
Lilium lancifolium · Liliaceae
Inne nazwy: lilie tygrysie
Lilia tygrysia (Lilium lancifolium) to wysoka cebulowa bylina z pomarańczowymi kwiatami o podwiniętych płatkach, kwitnąca w lipcu i sierpniu. Jest łatwa w uprawie i mrozoodporna, ale chętnie się rozsiewa. Jest też bardzo trująca dla kotów.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–25 °C, min. -29 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 0,8–2 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda lilia tygrysia
Lilia tygrysia pochodzi z Chin, Japonii, Korei i rosyjskiego Dalekiego Wschodu. W wielu miejscach, także we wschodniej części Ameryki Północnej, jest zadomowiona. To bylina cebulowa, która jesienią i zimą zamiera nad ziemią, a wiosną odrasta.
Pędy są proste i mają 80–200 cm wysokości. Są ulistnione aż po kwiaty, a lancetowate, średniozielone liście mają 6–10 cm długości. W kątach liści tworzą się cebulki powietrzne (bulbille), przez które roślina rozrasta się w rozłożyste kępy. Rośnie szybko.
Kwiaty są duże, pomarańczowe i zwisające. Mają ciemno nakrapiane, mocno odgięte płatki i wystające pylniki. W lipcu i sierpniu ozdabiają ogród, nie pachną, ale nadają się na kwiaty cięte. Odwiedzają je motyle.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Lilia najlepiej rośnie w pełnym słońcu, choć znosi też półcień z dużą ilością światła. W cieniu kwitnie słabo, a to najczęstszy powód braku kwiatów.
Pamiętaj, że roślina tworzy kępy i łatwo się rozsiewa, więc daj jej miejsce, w którym będzie mogła się rozrastać.
Podlewanie
Zapotrzebowanie na wodę jest umiarkowane. W okresie wzrostu gleba powinna być stale lekko wilgotna, a szczególnie dużo wody lilia potrzebuje w maju, czerwcu i lipcu. Unikaj zalewania i stojącej wody, bo cebule źle ją znoszą.
W czasie spoczynku, od listopada do lutego, nie trzeba dbać o wilgotność.
Gleba i uprawa w pojemniku
Lilia lubi glebę wilgotną, ale przepuszczalną, próchniczną i kwaśną. Zwykle podaje się pH w przedziale około 5,5–6,5. Toleruje również gleby gliniaste i gliniasto-piaszczyste, o ile woda się w nich nie zatrzymuje.
Można ją uprawiać w pojemniku, a przesadzanie przypada na październik.
Nawożenie
Nawozi się ją w kwietniu i maju, gdy roślina rusza ze wzrostem.
Przycinanie i usuwanie cebulek
Pędy tnij dopiero wtedy, gdy liście pożółkną. Zwykle przypada to na październik. Wcześniejsze cięcie osłabia cebulę.
Jeśli nie chcesz, żeby lilia opanowała ogród, usuwaj cebulki powietrzne z kątów liści, zanim opadną na ziemię.
Sadzenie
Cebule sadzi się w marcu, kwietniu lub w październiku. Wybierz słoneczne miejsce z żyzną, wilgotną i przepuszczalną glebą.
Zimowanie
Lilia tygrysia jest mrozoodporna. Przetrwa spadki do około -29°C, a typowa zimowa temperatura minimalna w polskim klimacie to około -20°C. Cebule możesz zostawić w gruncie, a w chłodniejszych miejscach dodatkowo okryć je ściółką.
Rozmnażanie
Najprościej rozmnażać lilię z cebulek powietrznych. Można też użyć cebul bocznych lub podzielić kępę. Terminy to lipiec, sierpień i październik.
Możliwy jest również siew. Formy triploidalne (z potrójnym zestawem chromosomów) są jednak sterylne i nie zawiązują owoców. Formy diploidalne tworzą torebki z licznymi cienkimi nasionami.
Typowe problemy
Rozrastanie się poza rabatę: przyczyną są cebulki powietrzne spadające z kątów liści. Usuń je, zanim opadną.
Słabe kwitnienie: najczęściej odpowiada za nie zbyt duży cień. Przesadź lilię na pełne słońce.
Zastosowanie
Lilia tygrysia dobrze wygląda w kępach na rabatach i w dużych pojemnikach, a ścięte kwiaty ozdabiają wazon. W części Azji, zwłaszcza na Tajwanie, jada się jej cebule i kwiaty. Pamiętaj jednak o toksyczności dla kotów, opisanej niżej.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla zwierząt- Koty
- Silnie trująca
- Psy
- Nietrująca
- Konie
- Nietrująca
Lilia tygrysia jest wysoce toksyczna dla kotów, a trujące są wszystkie jej części. U kotów objawy to wymioty, brak apetytu, ospałość, niewydolność nerek, a w skrajnych przypadkach śmierć. Dla psów, koni i ludzi roślina jest według dostępnych danych nietoksyczna. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości zapytaj weterynarza lub lekarza.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox, English Wikipedia




































































































