Topola osika

Populus tremula · Salicaceae

Inne nazwy: osika, drzewo osika

Topola osika, zwana też po prostu osiką, to szybko rosnące drzewo liściaste, które poznasz po drżących nawet przy lekkim wietrze liściach. Jest w pełni mrozoodporna i łatwa w uprawie, ale mocno rozrasta się przez odrosty korzeniowe, dlatego wymaga przemyślanego miejsca.

Światło: Pełne słońce, Słońce do półcienia
Podlewanie: Umiarkowane
Wilgotność powietrza: Umiarkowana
Temperatura: 5–22 °C, min. -40 °C
Trudność uprawy: Łatwa
Wysokość: 15–40 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

WysiewSadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieKwitnienieOkres spoczynku

Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda topola osika

Populus tremula to drzewo z rodziny wierzbowatych, rosnące zwykle od 15 do 40 m wysokości i od 5 do 10 m szerokości. Ma prosty pień i szeroką koronę. W naturze występuje w chłodnym klimacie umiarkowanym Europy i Azji, na terenach otwartych lub przekształconych, na skrajach lasów i polanach, a także szybko zasiedla pogorzeliska i wyręby.

Liście są niemal okrągłe, grubo ząbkowane, mają 2–8 cm średnicy i siedzą na długich, spłaszczonych ogonkach, przez co drżą przy najmniejszym powiewie. Liście odrostów są sercowate i większe. Jesienią przebarwiają się na żółto.

Wczesną wiosną, przed rozwojem liści, pojawiają się zielonobrązowe kwiatostany w formie kotek. Kwiaty męskie i żeńskie rosną na osobnych drzewach: kotki męskie mają 5–10 cm, żeńskie 2–6 cm. Owoce to małe torebki z wieloma drobnymi nasionami w puchu, roznoszone przez wiatr. Osika jest przyjazna zapylaczom i żyje na niej wiele owadów i grzybów; młode zarośla dają schronienie ptakom i ssakom, a jelenie ją omijają.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Osika to gatunek pionierski, który najlepiej rośnie w pełnym słońcu, choć znosi też lekki półcień. Potrzebuje dużo miejsca, bo szybko rośnie i tworzy szeroką koronę. Dobrze sprawdzi się w dużym ogrodzie, na skraju działki lub w naturalistycznym nasadzeniu, a nie przy małym trawniku czy tarasie.

Podlewanie

Zapotrzebowanie na wodę jest umiarkowane. Najlepiej, gdy podłoże pozostaje wilgotne, ale nie zalane.

Podłoże

Osika lubi gleby wilgotne, ale przepuszczalne. Korzenie są płytkie i rozchodzą się na boki, więc warto zostawić im swobodną przestrzeń.

Sadzenie

Sadzenie najlepiej zaplanować na marzec i kwiecień albo na październik i listopad. Drzewo sadź z dala od budynków, odpływów i nawierzchni utwardzonych, ponieważ intensywnie wypuszcza odrosty. Według dostępnych informacji mogą one pojawiać się nawet do około 40 m od drzewa macierzystego i tworzyć kolonie, które trudno usunąć.

Cięcie

Termin cięcia przypada na luty, marzec lub sierpień. Osika rośnie szybko, więc przy sadzeniu warto zostawić jej miejsce, by nie musieć mocno ingerować w koronę.

Zimowanie

Topola osika jest w pełni odporna na mrozy i nie potrzebuje żadnej osłony. Znosi spadki temperatury nawet do około -40°C, a więc znacznie niższe niż typowe zimowe minima w Polsce. Okres spoczynku przypada zwykle na listopad, grudzień, styczeń i luty.

Rozmnażanie

Osikę można rozmnażać z nasion, wysiewanych w maju i czerwcu, oraz z sadzonek korzeniowych, zwykle w lutym i marcu. Drzewo samo bardzo chętnie rozmnaża się przez odrosty.

Najczęstsze problemy

Główny kłopot to odrosty pojawiające się na trawniku lub w rabatach. Wyrastają one, gdy korzenie zostaną uszkodzone. Pomaga wielokrotne ścinanie odrostów oraz unikanie prac, które naruszają korzenie, na przykład głębokiego kopania w pobliżu drzewa.