Jaskier azjatycki
Ranunculus asiaticus · Ranunculaceae
Inne nazwy: jaskier ogrodowy, ranunculus, jaskier ranunculus
Jaskier azjatycki, zwany też jaskrem ogrodowym lub ranunculusem, tworzy w maju i czerwcu pełne, miseczkowate kwiaty podobne do maków. W Polsce nie przezimuje w gruncie, więc uprawia się go na balkonie, w doniczkach lub w pojemnikach, a bulwy po sezonie przechowuje się na sucho.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 8–18 °C, min. -10 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 20–45 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda jaskier azjatycki
Ranunculus asiaticus to bylina bulwiasta z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). Naturalnie rośnie we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego i w południowo-zachodniej Azji, od Turcji, Grecji (Kreta, Rodos) i Cypru po Lewant i Iran, a także w Egipcie i Libii.
Roślina ma proste lub rozgałęzione pędy i dorasta zwykle do 20–45 cm wysokości oraz 15–30 cm szerokości. Liście są zielone, głęboko wcinane, papierowate i owłosione. Liście odziomkowe są trójklapowe, a górne drobniej podzielone. Kwiaty mają 3–5 cm średnicy, w odmianach ogrodowych są w większości pełne i występują w wielu barwach: czerwonej, różowej, żółtej, białej, pomarańczowej, fioletowej i dwubarwnej. Nie pachną. Roślina rośnie w umiarkowanym tempie, a latem zamiera i przechodzi w spoczynek. Pod ziemią tworzy kępki drobnych bulw, zwanych też pazurkami.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Jaskier lubi pełne słońce, ale najlepiej kwitnie w chłodnej, jasnej pogodzie. Wiosną, gdy jest chłodno, możesz go ustawić w najsłoneczniejszym miejscu na balkonie lub tarasie. Dobrze rośnie w pojemnikach.
Podlewanie
W czasie wzrostu podłoże powinno być równomiernie wilgotne, ale nigdy rozmokłe. Najwięcej wody roślina potrzebuje w kwietniu, maju i czerwcu. Po przekwitnięciu ograniczaj podlewanie i pozwól, by podłoże wyschło, bo roślina wchodzi wtedy w spoczynek.
Podłoże
Roślina potrzebuje próchnicznej, bardzo przepuszczalnej gliny piaszczystej. Ciężka, gliniasta ziemia powoduje gnicie bulw. W doniczce i skrzynce balkonowej zadbaj o otwory odpływowe i lekkie, przepuszczalne podłoże.
Nawożenie
Nawozić warto od kwietnia do czerwca, czyli w okresie intensywnego wzrostu i kwitnienia. W czasie spoczynku roślina nawozu nie potrzebuje.
Cięcie i usuwanie przekwitłych kwiatów
Usuwaj przekwitłe kwiaty, bo zachęca to roślinę do tworzenia kolejnych. Zabieg przypada na czerwiec i lipiec. Gdy liście zaschną, obetnij je.
Sadzenie bulw
Bulwy sadź na głębokość około 5 cm, w odstępach 15–20 cm, pazurkami w dół. Robi się to na kilka tygodni przed ostatnimi przymrozkami, czyli w kwietniu i maju. Pomaga wcześniejsze namoczenie bulw.
Nasiona wysiewa się w domu do pojemników w lutym i marcu. Młode rośliny chroń przed przymrozkami w marcu, kwietniu i maju oraz w październiku.
Spoczynek i zimowanie
Jaskier azjatycki nie jest mrozoodporny. Wytrzymuje najwyżej około −10 °C, a typowe zimowe minima w Polsce sięgają −20 °C, więc w gruncie nie przezimuje. Okres spoczynku trwa od sierpnia do stycznia. Gdy roślina zamiera latem, wykop bulwy i przechowuj je na sucho do następnego sezonu. W październiku pilnuj, by pojemniki z bulwami nie zostały wystawione na mróz.
Rozmnażanie
Jaskier rozmnaża się przez podział bulw lub z nasion. Nasiona wysiewa się w domu w lutym i marcu.
Problemy
Najczęstszy kłopot to gnicie bulw i zgnilizna korzeni, wywołane mokrym, słabo przepuszczalnym podłożem. Sadź w ziemi o dobrym drenażu i nie przelewaj.
Gdy roślina latem zamiera, to nie choroba, tylko naturalny spoczynek w upale. Wykop bulwy i przechowuj je w suchym miejscu do następnego sezonu.
Zastosowanie
Jaskier azjatycki kwitnie od maja do lipca i jest cenionym kwiatem ciętym, który zbiera się w maju i czerwcu. Nadaje się do pojemników i na balkon. Jego kwiaty przyciągają zapylacze.
Bezpieczeństwo
Toksyczne dla kotów i psów- Koty
- Trująca
- Psy
- Trująca
- Konie
- Trująca
Wszystkie części rośliny, czyli liście, kwiaty, łodygi, korzenie i sok, są trujące dla kotów, psów i koni. Dla ludzi są słabo trujące. Substancje czynne to protoanemonina i ranunkulina. Objawy to pieczenie w jamie ustnej, ślinienie, wymioty, bóle brzucha, biegunka (czasem krwawa), apatia i chwiejny chód. Sok powoduje zaczerwienienie skóry i pęcherze. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna. W razie wątpliwości skonsultuj się z weterynarzem lub lekarzem.
Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox









































































































