Santolina
Santolina chamaecyparissus · Asteraceae
Inne nazwy: santolina cyprysikowata
Santolina (Santolina chamaecyparissus, zwana też santoliną cyprysikową lub cyprysikiem) to niski, wiecznie zielony półkrzew o srebrzystych, intensywnie pachnących liściach i żółtych kwiatach przypominających guziczki. Jest łatwa w uprawie, jeśli ma dużo słońca i przepuszczalne podłoże. W naszym klimacie najbezpieczniej uprawiać ją w pojemniku na balkonie.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Niskie
- Wilgotność powietrza
- Niska
- Temperatura
- 15–28 °C, min. -15 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 30–50 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda santolina
Santolina cyprysikowata należy do rodziny astrowatych. To wiecznie zielony półkrzew o zwartym, zaokrąglonym pokroju, który osiąga zwykle 30–50 cm wysokości i 40–90 cm szerokości. Rośnie umiarkowanie szybko. Z wiekiem drewnieje i rozchyla się od środka.
Liście są bardzo drobne, gęsto ułożone i drobno podzielone, szaro-białe i filcowate, przez co sprawiają wrażenie przestrzennych. Mają silny, aromatyczny zapach. Od czerwca do sierpnia nad listowiem, na długich, cienkich szypułkach, pojawiają się żółte, guzikowate koszyczki o średnicy około 2 cm. Owocami są suche niełupki.
Roślina pochodzi z zachodniej i środkowej części regionu śródziemnomorskiego, m.in. z Włoch i zachodnich Bałkanów. W naturze rośnie w suchych, słonecznych zaroślach i na skalistym, dobrze przepuszczalnym podłożu.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Santolina potrzebuje pełnego słońca i ciepłego, otwartego miejsca. Dobrze sprawdza się w donicy na balkonie, na skalniaku i jako niska roślina okrywowa. Kwiaty przyciągają owady zapylające.
Podlewanie i wilgotność
Po ukorzenieniu santolina potrzebuje bardzo niewiele wody i dobrze znosi suszę. Najgorsze jest dla niej mokre podłoże, które prowadzi do zamierania pędów. Niska wilgotność powietrza jej nie przeszkadza.
Podłoże i przesadzanie
Najlepsza jest uboga, piaszczysta lub żwirowa ziemia, bardzo dobrze przepuszczalna. W doniczce zadbaj o otwory odpływowe i lekkie, mineralne podłoże. Przesadzaj w kwietniu.
Nawożenie
Santolina nie wymaga nawożenia, a nadmiar nawozu jej szkodzi. Lepiej nawozić oszczędnie lub wcale.
Cięcie
Wiosną, w marcu lub kwietniu, przytnij krzewinkę, aby zachowała zwarty kształt. Po przekwitnięciu usuń pędy kwiatowe.
Sadzenie i siew
Roślinę sadź w pełnym słońcu, np. jako obwódkę, niski żywopłot lub okrywę gruntu. Rośliny wysadzaj w kwietniu lub maju. Nasiona wysiewaj w domu w lutym i marcu albo w marcu i kwietniu na miejsce docelowe.
Po około 10–15 latach santolinę zwykle trzeba wymienić na nową.
Zimowanie
Santolina znosi mrozy do około -15°C, a typowe zimowe minimum w naszym klimacie sięga -20°C. W gruncie może więc przemarznąć, dlatego najlepiej uprawiać ją w pojemniku na balkonie lub w pomieszczeniu. Okres spoczynku przypada na listopad–luty. W tym czasie unikaj mokrego podłoża.
Rozmnażanie
Santolinę rozmnaża się z sadzonek pędowych i z nasion. Sadzonki najlepiej pobierać od czerwca do sierpnia.
Najczęstsze problemy
Zamieranie pędów zwykle wiąże się z mokrym podłożem. Popraw wtedy drenaż. Przy zbyt wilgotnej ziemi mogą pojawić się też zgnilizna korzeni i fytoftoroza.
Otwarty, zdrewniały środek krzewinki to skutek wieku lub braku cięcia. Przytnij ją wiosną albo wymień na młodą roślinę.
Zbiór i zastosowanie
Zbiór przypada na lipiec i sierpień. Santolinę tradycyjnie stosowano w medycynie ludowej przy dolegliwościach trawiennych i jako środek antyseptyczny. Używano jej też jako toniku w kosmetyce i do okadzania.









































































































