Sosna rumelijska
Pinus peuce · Pinaceae
Inne nazwy: sosna macedońska
Sosna rumelijska (Pinus peuce, zwana też sosną macedońską) to wolno rosnące drzewo iglaste o koronie wąskiej, od kolumnowej do piramidalnej. Pochodzi z gór Półwyspu Bałkańskiego i bez problemu znosi nasze mrozy. Na stanowisku słonecznym, w wilgotnej, przepuszczalnej glebie nie wymaga wielu zabiegów.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 5–22 °C, min. -45 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–40 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda sosna rumelijska
Sosna rumelijska jest zimozielonym drzewem z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Dorasta zwykle do 15–40 m, ale rośnie wolno, więc w ogrodzie przez lata pozostaje stosunkowo niewielka. Korona jest wąska, od kolumnowej po piramidalną. W naturalnym środowisku, przy górnej granicy lasu, drzewo bywa krzaczaste.
Igły są sztywne, proste, mają 6–11 cm długości i są zebrane w pęczki po pięć. Od góry są ciemnozielone, od spodu szarawe, dlatego całość daje niebieskozielony odcień. Kwitnie w maju i czerwcu, a kwiaty są brązowe. Szyszki są walcowate, mają 8–20 cm długości, najpierw są zielone, a po dojrzeniu żółtobrązowe. Nasiona mają 6–7 mm długości i skrzydełka o długości około 2 cm. Roznosi je wiatr oraz orzechówki.
Naturalnie występuje w górskich lasach Macedonii Północnej, Bułgarii, Albanii, Czarnogóry, Kosowa, południowo-zachodniej Serbii i północno-zachodniej Grecji, zazwyczaj na wysokości około 1000–2200 m n.p.m.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie w pełnym słońcu. Młode drzewka znoszą lekkie zacienienie. Sosna toleruje wiatr, ale mocne porywy mogą łamać gałęzie, dlatego warto wybrać miejsce osłonięte.
Podlewanie
Sosna rumelijska lubi glebę stale lekko wilgotną, ale dobrze przepuszczalną. Starsze, ukorzenione drzewa znoszą okresową suszę. Młode okazy podlewaj, gdy ziemia wokół nich przesycha.
Gleba
Roślina dobrze dostosowuje się do różnych stanowisk i toleruje także gleby zasadowe. Najchętniej rośnie w wilgotnym, przepuszczalnym podłożu, w którym nie zastaja się woda.
Sadzenie
Młode drzewka sadzi się w marcu, kwietniu lub w październiku. Wybierz miejsce w pełnym słońcu, co w chłodniejszym klimacie jest szczególnie ważne. Pamiętaj, że sosna jest wolno rosnąca, ale z czasem stanie się dużym drzewem, więc zostaw jej dość miejsca.
Przycinanie
Sosna rumelijska wymaga niewielkiego cięcia. Jeśli chcesz utrzymać ją niską i krzaczastą, możesz ją przycinać.
Zimowanie
To bardzo mrozoodporny gatunek, wytrzymuje temperatury do około -45 °C, więc nie potrzebuje żadnego okrycia. Okres spoczynku przypada od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Rozmnaża się ją z nasion lub przez szczepienie. Siew wykonuje się w marcu i kwietniu. Szczepienie jest metodą bardziej wymagającą i zazwyczaj zostawia się je szkółkarzom.
Problemy
Najczęstszym kłopotem są połamane gałęzie po silnym wietrze. Zapobiegniesz temu, sadząc drzewo w osłoniętym miejscu. Gatunek jest odporny na rdzę pęcherzykową sosny wejmutki (white pine blister rust).
Zastosowanie
Sosna rumelijska to przede wszystkim drzewo ozdobne dzięki niebieskozielonym igłom i wąskiej koronie. Miejscowa ludność tradycyjnie stosuje żywicę na rany, przy dolegliwościach klatki piersiowej, skóry i żołądka, a także na żylaki.

















































































