Jodła kalifornijska
Abies concolor · Pinaceae
Inne nazwy: jodła jednobarwna
Jodła kalifornijska, zwana też jodłą jednobarwną, to wolno rosnące, zimozielone drzewo o niebieskozielonych igłach i wąskim, piramidalnym pokroju. W polskim klimacie rośnie w gruncie bez osłon, bo wytrzymuje mrozy do około -39°C. Uprawa jest umiarkowanie wymagająca: drzewo potrzebuje słońca, przepuszczalnej gleby i miejsca na szeroką koronę.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 5–24 °C, min. -39 °C
- Trudność uprawy
- Średnio wymagająca
- Wysokość
- 9–21 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jodła kalifornijska – jak wygląda
Jodła kalifornijska (Abies concolor), nazywana także jodłą jednobarwną, należy do rodziny sosnowatych. Pochodzi z gór zachodniej części Ameryki Północnej: rośnie od Oregonu i Kalifornii przez Nevadę, Utah, Kolorado i Arizonę po Nowy Meksyk i północny Meksyk. W naturze zajmuje górskie lasy iglaste na wysokości mniej więcej 900–3400 m n.p.m., na suchszych i wyżej położonych stanowiskach niż jodła olbrzymia.
To drzewo o wąskim, gęstym, piramidalnym pokroju, z poziomymi gałęziami i zwisającymi dolnymi pędami. Dorasta zwykle do około 9–21 m wysokości i 4,5–9 m szerokości, ale rośnie powoli. Igły są płaskie, długości 2,5–8 cm, niebieskozielone, od spodu z dwoma jasnymi paskami, i lekko pachną cytrusami.
Kwiaty są czerwone i pojawiają się w maju i czerwcu. Szyszki stoją na gałęziach pionowo, są walcowate, długości 6–12 cm, zielone lub purpurowe. Dojrzewając, brązowieją i rozpadają się, uwalniając oskrzydlone nasiona. Gęste dolne gałęzie dają schronienie ptakom i drobnym ssakom.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Jodła kalifornijska najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale znosi także lekki półcień. Wybierz miejsce, w którym korona będzie miała dość przestrzeni, bo drzewo z czasem mocno się rozrasta. Nie nadaje się do gorącego i wilgotnego klimatu, dlatego w cieplejszych rejonach lepiej wybierz chłodniejsze stanowisko.
Podlewanie
Drzewo lubi glebę wilgotną, ale dobrze przepuszczalną. Po ukorzenieniu znosi suszę lepiej niż większość jodeł. W lipcu i sierpniu podlewaj je obficiej.
Gleba
Najlepsza jest żyzna, wilgotna i przepuszczalna ziemia, na przykład gliniasta, piaszczysta lub żwirowa, o odczynie w przybliżeniu 5,5–7,5 pH. Unikaj ciężkich glin i miejsc podmokłych.
Nawożenie
Nawoź drzewo w marcu i kwietniu.
Cięcie
Drzewo wymaga niewielkiego cięcia. Zachowaj jeden przewodnik i usuwaj suche gałęzie.
Sadzenie
Sadź jodłę wiosną, w marcu i kwietniu, albo na początku jesieni, we wrześniu i październiku. Wybierz słoneczne stanowisko z zapasem miejsca na szeroką koronę. Zalecany odstęp między drzewami wynosi około 600 cm.
Zimowanie
Jodła jest w pełni mrozoodporna i nie wymaga okrywania na zimę. Jej pąki otwierają się wcześnie i mogą ucierpieć przy późnym przymrozku wiosną, dlatego w kwietniu i maju pamiętaj o ryzyku przymrozków. Okres spoczynku przypada na styczeń, luty, listopad i grudzień.
Rozmnażanie
Rozmnażaj jodłę kalifornijską z nasion lub przez szczepienie. Odpowiedni czas to marzec i kwiecień.
Najczęstsze problemy
Brązowiejące młode pędy wiosną to zwykle skutek późnego przymrozku, który uszkodził wcześnie rozwijające się pąki. Pomaga sadzenie w miejscu osłoniętym od zastoisk mrozowych.
Osłabienie drzewa w gorących, wilgotnych rejonach wynika z nieodpowiedniego klimatu. Wtedy wybierz chłodniejsze stanowisko albo inny gatunek.















































































