Limba
Pinus cembra · Pinaceae
Inne nazwy: sosna limba, kosolimba
Sosna limba (Pinus cembra), zwana też limbą, to wolno rosnące, długowieczne drzewo iglaste z Alp i Karpat. Jest bardzo odporna na mróz i wiatr, a jej nasiona znamy jako orzeszki piniowe. Najlepiej czuje się w chłodnym klimacie, na słonecznym i przewiewnym stanowisku.
- Światło
- Pełne słońce, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 5–20 °C, min. -50 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–35 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda sosna limba
Sosna limba to zimozielone drzewo z rodziny sosnowatych. W ogrodzie dorasta do 15–35 m wysokości, ale rośnie powoli. Młode drzewa mają wąską, kolumnową lub piramidalną koronę. Z wiekiem korona się zaokrągla i spłaszcza.
Igły są miękkie, proste, o długości 5–8 cm, zebrane po pięć w pęczki. Są niebieskozielone, z niebieskawobiałymi paskami, i zostają na gałęziach przez 3–5 lat. Kwiaty są mało efektowne, a w czerwcu pojawiają się fioletowe i purpurowobrązowe szyszki żeńskie. Dojrzewają dwa lata, mają 4–8 cm i nie otwierają się.
W naturze limba rośnie w lasach subalpejskich, mniej więcej na wysokości 1200–2300 m n.p.m., często przy górnej granicy lasu. Występuje w Alpach i Karpatach, także w Polsce i na Słowacji. Można ją też prowadzić jako bonsai.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Limba lubi pełne słońce i znosi tylko niewielki cień. Wybierz miejsce przewiewne, w chłodnym klimacie. W gorących i wilgotnych rejonach rośnie słabo.
Pamiętaj, że drzewo jest wysokie, więc zostaw mu dużo miejsca. Zalecana rozstawa to około 5 m.
Podlewanie
Zapotrzebowanie na wodę jest umiarkowane. Obficiej podlewaj w lipcu i sierpniu, w czasie największych upałów. Wilgotność powietrza powinna być umiarkowana.
Gleba
Najlepsza jest przepuszczalna, gliniasta lub piaszczysta gleba o lekko kwaśnym odczynie. Limba toleruje pH mniej więcej od 4,5 do 7. Ważny jest swobodny odpływ wody. System korzeniowy jest zdrewniały, z korzeniem przypominającym palowy, i tworzy mikoryzę z grzybami.
Sadzenie i siew
Na miejsce stałe najlepiej sadzić w marcu, kwietniu lub w październiku. Wybierz stanowisko z dobrą cyrkulacją powietrza i chłodnym mikroklimatem.
Przycinanie
Cięcie ogranicz do minimum. W lutym lub marcu usuń suche i uszkodzone gałęzie. Pęd przewodni zostaw nietknięty.
Zimowanie
Limba wytrzymuje mrozy do około -50°C i dobrze znosi wiatr, więc nie potrzebuje okrywania. Styczeń, luty, listopad i grudzień to dla niej okres spoczynku.
Rozmnażanie
Limbę rozmnaża się z nasion lub przez szczepienie. Siew jest możliwy w marcu i w październiku.
Problemy
Gałęzie łatwo łamią się na wietrze, dlatego sadź drzewo w osłoniętym miejscu. Słaby wzrost w ciepłym klimacie wynika z upałów i wilgoci. Wtedy najlepszym rozwiązaniem jest uprawa w chłodniejszych regionach.
Mogą pojawić się szkodniki: gąsienice, korniki, szrotówki, miniarki, tarczniki, wełnowce i bobrowniki. Zdarzają się też choroby: zarazy, zgnilizny, rak pni i gałęzi oraz rdze.
Nasiona i zastosowanie
Szyszki zbiera się we wrześniu i w październiku. Nasiona są duże, bez skrzydełek, mają 8–12 mm i znamy je jako orzeszki piniowe. Szyszkami aromatyzuje się Zirbenschnaps.
Nasiona zjada i roznosi orzechówka. Drzewo przyciąga też ptaki śpiewające, drobne ssaki i gąsienice ciem. Nie jest natomiast typową rośliną dla zapylaczy.

















































































