Rannik zimowy
Eranthis hyemalis · Ranunculaceae
Inne nazwy: rannik
Rannik zimowy (Eranthis hyemalis) to niska bulwiasta bylina, która kwitnie w lutym i marcu. Żółte, kielichowate kwiaty z czasem tworzą pod drzewami i krzewami gęsty, wiosenny dywan. Roślina jest w pełni mrozoodporna i łatwa w uprawie.
- Światło
- Półcień, Słońce do półcienia
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 5–18 °C, min. -28 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 8–15 cm
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Wygląd i pochodzenie
Rannik zimowy ma 8–15 cm wysokości i rozrasta się na szerokość około 10–15 cm. Tworzy luźne kępy z drobnych, kłączowatych bulw, które z roku na rok zagęszczają się w dywan. Dziko rośnie od południowo-wschodniej Francji przez Włochy i Bałkany po Bułgarię, a w innych częściach Europy jest szeroko zadomowiony. Naturalnie występuje w wapiennych lasach liściastych i na łąkach.
Pojedyncze, jasnożółte kwiaty mają około 2–3 cm średnicy i wyrastają nad zielonym kołnierzem listkowatych przysadek. Błyszczące, zielone liście odziomkowe są dłoniasto powcinane. Po kwitnieniu powstają skupiska zielonych mieszków z kilkoma nasionami i długimi dzióbkami. Nadziemna część rośliny zamiera do początku lata.
Kwiaty są wczesnym źródłem nektaru dla pszczół, a roślina jest odporna na zgryzanie przez jelenie.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Najlepiej rośnie w półcieniu. Późną zimą lubi słońce, dlatego dobrym miejscem jest teren pod drzewami liściastymi, które wtedy jeszcze nie mają liści. Nie lubi gorącego, suchego letniego słońca.
Rannik sprawdza się jako roślina okrywowa, na skalniaku i w pojemnikach. Zbyt duże zacienienie albo gorąca, sucha gleba ograniczają kwitnienie.
Podlewanie
W okresie wzrostu gleba powinna być umiarkowanie wilgotna. Więcej wody roślina potrzebuje od lutego do kwietnia. Uśpione bulwy znoszą suche lato, więc od czerwca nie ma potrzeby ich podlewać.
Gleba
Rannik lubi próchniczną, wilgotną, ale przepuszczalną glebę, najlepiej o odczynie zasadowym. Sprawdzi się też zwykła gleba gliniasta, o ile nie zalega w niej woda.
Nawożenie
Jeśli chcesz nawozić, zrób to w marcu, w czasie wzrostu rośliny.
Cięcie
Rannika nie trzeba przycinać. Liście zostaw na miejscu, aż same zaschną.
Sadzenie
Bulwy sadź od sierpnia do października, na głębokość 5–8 cm i w odstępach około 8 cm. Przed sadzeniem możesz je namoczyć na noc, co może pomóc. Nie przesuszaj bulw, bo później mogą nie ruszyć.
Drugi sposób to dzielenie kęp tuż po kwitnieniu, gdy rośliny są jeszcze zielone.
Zimowanie
Rannik jest w pełni mrozoodporny. Wytrzymuje temperatury do około −28°C, więc typowe zimowe mrozy do −20°C mu nie szkodzą. Latem, od czerwca, roślina przechodzi w stan spoczynku.
Rozmnażanie
Rannika rozmnaża się przez podział kęp lub z nasion. Kępy dzieli się po kwitnieniu, w kwietniu i maju, kiedy rośliny są jeszcze zielone. Roślina wytwarza też nasiona w mieszkach, które pojawiają się po kwitnieniu.
Najczęstsze problemy
Bulwy nie wschodzą. Przyczyną jest zwykle ich przesuszenie przed sadzeniem. Namocz je na noc i szybko posadź albo podziel kępy, gdy są zielone.
Mało kwiatów. Zwykle przyczyną jest zbyt głęboki cień albo gorąca, sucha gleba. Posadź rośliny w wilgotnej, próchnicznej ziemi, tam gdzie zimą dociera światło.






































































































