Rokitnik

Rokitnik wybieraj na słoneczne miejsce, podobne do tych, na których rośnie dziko. Ponieważ mocno się rozrasta, daj mu sporo przestrzeni i zaplanuj, jak będziesz ograniczać odrosty. Jako żywopłot tworzy gęstą, kolczastą barierę.

Dobrze ukorzenione krzewy potrzebują niewiele wody i znoszą suszę, choć ich odporność na nią jest raczej średnia. Nie lubią natomiast stojącej wody. W czerwcu i lipcu możesz podlewać nieco częściej, zwłaszcza młode nasadzenia.

Najlepsza jest lekka, piaszczysta lub żwirowa gleba, uboga do średnio żyznej, o dobrym drenażu. Rokitnik toleruje także podłoże zasadowe i zasolone, a rośnie również na glebach gliniastych, o ile nie zalega w nich woda. Ciężka, podmokła ziemia to najczęstsza przyczyna kłopotów.

Rokitnik potrzebuje bardzo mało nawozów. Dzięki symbiozie korzeni z bakteriami Frankia sam wiąże azot z powietrza.

Krzewy przycina się w lutym i w marcu. Warto wtedy usunąć też niepotrzebne odrosty, które krzew wypuszcza z rozległego systemu korzeniowego.

Sadzonki sadzi się w marcu, w kwietniu lub w październiku. Ponieważ rokitnik jest rozdzielnopłciowy, sadź obok siebie krzewy żeńskie i męskie, bo tylko wtedy zawiążą się owoce. Wybierz słoneczne miejsce i od początku pilnuj odrostów.

Rokitnik jest bardzo mrozoodporny i znosi temperatury do około −39°C, więc w naszym klimacie nie wymaga żadnej osłony. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.

Można go rozmnażać z nasion, z sadzonek pędowych, przez podział lub przez odkłady. Siew wykonuje się w październiku i listopadzie. Rozmnażać można w lutym, czerwcu i październiku.

Brak owoców zwykle oznacza, że w ogrodzie rosną rośliny tylko jednej płci. Rozwiązaniem jest posadzenie obok siebie krzewów żeńskich i męskich.

Jeśli krzew zamiera, przyczyną bywa podmokła lub ciężka gleba. Sadź go w ziemi przepuszczalnej.

Pamiętaj też, że rokitnik silnie rozrasta się przez odrosty korzeniowe i poza swoim naturalnym zasięgiem, zwłaszcza na otwartym terenie, może stać się inwazyjny.

Owoce zbiera się we wrześniu i w październiku. Są kwaśne i bogate w witaminę C. Tłoczy się z nich sok, robi dżem lub olej. Z suszonych liści można zaparzać herbatę.

W tradycyjnej medycynie Rosji i północno-wschodniej Azji rokitnik był stosowany, a olej z niego wykorzystuje się w kosmetykach.

Owoce zjadają ptaki, a gęste, kolczaste zarośla dają im schronienie. Liście bywają używane jako pasza dla zwierząt gospodarskich.