Winobluszcz pięciolistkowy
Parthenocissus quinquefolia · Vitaceae
Inne nazwy: Parthenocissus inserata
Winobluszcz pięciolistkowy (dzikie wino, Parthenocissus quinquefolia) to szybko rosnące, liściaste pnącze, które samo przylega do podpory i najbardziej zachwyca jesienią. Jest łatwy w uprawie i w polskich warunkach zimuje bez osłon. Trzeba mu tylko zapewnić dużo miejsca i regularnie go przycinać.
- Światło
- Słońce do półcienia, Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–28 °C, min. -33 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–30 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda winobluszcz pięciolistkowy
To wieloletnie pnącze z rodziny winoroślowatych. Pochodzi ze wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej, gdzie rośnie w lasach, na ich skrajach, w zaroślach i na skalistych zboczach. Wspina się po drzewach i skałach albo płoży się po ziemi. Zwykle osiąga od 15 do 30 m wysokości.
Liście są dłoniasto złożone i zazwyczaj mają pięć ząbkowanych listków. Młode liście są purpurowawe, latem zielone, a jesienią przebarwiają się na czerwono i purpurowo. Kwiaty są drobne, zielonkawobiałe, zebrane w niepozorne kwiatostany. Pojawiają się w czerwcu i lipcu i często giną wśród liści. Po opadnięciu liści widać niebieskoczarne jagody o średnicy 5–7 mm, które zjadają ptaki.
Pnącze czepia się podpór przylgami na końcach wąsów czepnych, a bez podpory tworzy zwarty, płożący kobierzec.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Winobluszcz rośnie zarówno w pełnym słońcu, jak i w głębokim cieniu. Najładniejsze czerwone przebarwienia jesienne daje na słonecznych miejscach. Ponieważ rośnie szybko i bardzo silnie, wybierz miejsce z dużym zapasem przestrzeni.
Podlewanie
Roślina potrzebuje umiarkowanej wilgotności gleby. Po ukorzenieniu się dobrze znosi suszę, więc podlewanie przydaje się głównie młodym sadzonkom.
Gleba
Winobluszcz toleruje szeroki zakres gleb i odczynu, od ciężkiej gliny po piasek. Tolerowany zakres pH to mniej więcej 5,5–8,0. Najlepiej czuje się w glebie wilgotnej, ale przepuszczalnej.
Nawożenie
Nawożenie jest rzadko potrzebne.
Sadzenie
Sadzonki sadzi się w gruncie w marcu, kwietniu i maju oraz we wrześniu i październiku. Wybierz miejsce, gdzie pnącze będzie miało dość przestrzeni. Nie sadź go przy ścianach z drewna lub gontu ani przy powierzchniach malowanych, bo przylgi mogą je uszkodzić.
Przycinanie
Winobluszcz przycina się regularnie, by nie wchodził na dach, rynny, okna ani w miejsca, gdzie jest niepożądany. Silne cięcie wykonuje się pod koniec zimy, w lutym i marcu. Kolejny termin cięcia to lipiec.
Zimowanie
Roślina jest w pełni mrozoodporna i nie wymaga żadnej osłony. Wytrzymuje temperatury do około -33°C, a typowe zimowe minima w polskim klimacie to około -20°C. Okres spoczynku trwa od listopada do lutego.
Rozmnażanie
Winobluszcz rozmnaża się z sadzonek pędowych, najczęściej w kwietniu i maju, oraz z nasion wysiewanych w październiku i listopadzie.
Najczęstszy kłopot
Główny problem to nadmierna ekspansja. Pnącze zarasta ściany i rynny, bo przylega bardzo skutecznie. Pomaga silne i regularne przycinanie.
W części Europy gatunek zdziczał i bywa inwazyjny. Zagłusza inne rośliny i trudno go potem usunąć, dlatego dobrze pilnować, by nie rozrastał się poza przeznaczone mu miejsce.
Roślina jest też pożyteczna dla zwierząt. Kwiaty odwiedzają pszczoły, a jagody zimą stanowią pokarm dla wielu ptaków i drobnych ssaków.

















































































