Pomiń nawigację, przejdź do treści
Pomiń treść, przejdź do stopki

Śliwa domowa

Prunus domestica · Rosaceae

Inne nazwy: śliwa węgierka

Toksyczne dla kotów i psów · szczegóły ↓

Śliwa domowa (Prunus domestica), zwana też po prostu śliwą, jest w pełni mrozoodpornym drzewem owocowym, które w Polsce rośnie na zewnątrz bez osłony. Wiosną pokrywa się białymi kwiatami, a od sierpnia do października daje słodkie lub kwaśne owoce. Trudność uprawy oceniamy jako umiarkowaną.

Światło
Pełne słońce
Podlewanie
Umiarkowane
Wilgotność powietrza
Umiarkowana
Temperatura
10–25 °C, min. -30 °C
Trudność uprawy
Średnio wymagająca
Wysokość
3–6 m

Pielęgnacja w ciągu roku

Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.

Sadzenie do gruntuPrzycinanieRozmnażanieNawożenieWięcej wodyKwitnienieZbioryOchrona przed mrozemOkres spoczynku
Kiedy wykonywaćOkres spoczynkuBieżący miesiąc

Jak wygląda śliwa domowa

Śliwa domowa, nazywana też śliwą węgierką, należy do rodziny różowatych (Rosaceae). To wieloletnie drzewo liściaste o umiarkowanym tempie wzrostu, zwykle dorastające do 3–6 m. Ma pokrój dużego krzewu lub małego, wzniesionego drzewa, czasem z cierniami.

Liście są pojedyncze, osadzone skrętolegle, eliptyczne do jajowatych, długości 5–10 cm, z piłkowanym brzegiem i zaostrzonym wierzchołkiem. Górna strona blaszki jest owłosiona. Białe, miseczkowate kwiaty o pięciu płatkach i długich pręcikach pojawiają się pojedynczo lub parami w kwietniu, jeszcze przed rozwinięciem liści. Owocem jest mięsista pestkowiec o średnicy 3–8 cm z jedną pestką, dojrzewający na fioletowo-niebiesko, czerwono lub żółto. Miąższ bywa słodki albo kwaśny.

W naturze śliwa rośnie w sadach, żywopłotach i osłoniętych, słonecznych miejscach na żyznej, wilgotnej i przepuszczalnej glebie. Kwiaty są pożytkiem dla owadów zapylających, a drzewo jest rośliną żywicielską gąsienic motyli.

Uprawa i pielęgnacja

Stanowisko

Śliwa potrzebuje pełnego słońca, co najmniej 6 godzin bezpośredniego światła dziennie. Wybierz miejsce osłonięte od zimnych wiatrów i z dala od zastoisk mroźnego powietrza, bo właśnie przymrozki w czasie kwitnienia najczęściej odbierają plon.

Podlewanie

Gleba powinna być równomiernie wilgotna, ale nigdy zalana. Młode drzewka podlewaj regularnie, a starsze w okresach suszy, zwłaszcza gdy owoce rosną. Więcej wody potrzeba w czerwcu, lipcu i sierpniu.

Gleba

Najlepsza jest żyzna, próchniczna glina, która zatrzymuje wilgoć, a jednocześnie dobrze odprowadza nadmiar wody. Optymalne pH to mniej więcej 6–7,5.

Nawożenie

Nawóz najlepiej stosować wczesną wiosną, w marcu i kwietniu.

Sadzenie

Drzewka z gołym korzeniem sadź jesienią (październik, listopad) albo wczesną wiosną (marzec, kwiecień). Wybierz słoneczne miejsce i posadź drzewko tak, aby miejsce szczepienia znalazło się nad powierzchnią gleby.

Cięcie

Śliwę tnij latem, w lipcu i sierpniu. Cięcie w tym terminie ogranicza ryzyko srebrzystości liści i raka bakteryjnego. Usuwaj gałęzie suche, krzyżujące się i zbyt gęste, a koronę utrzymuj w formie rozwartej, przewiewnej.

Zimowanie

Śliwa jest w pełni mrozoodporna i znosi zimowe spadki temperatury typowe dla Polski, a w uprawie wytrzymuje nawet około -30°C. Zimą, w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu, drzewo odpoczywa. Zabezpieczenia wymagają natomiast kwiaty w kwietniu, gdy zagrażają późne wiosenne przymrozki.

Rozmnażanie

Śliwę rozmnaża się przez szczepienie lub z nasion. Szczepienie przypada na sierpień.

Szkodniki i choroby

Do szkodników należą owocówka śliwkóweczka, przędziorki i inne roztocza, przędziorki gniazdowe oraz korniki i inne owady wiercące w drewnie. Z chorób pojawiają się mączniak, rdza, brunatna zgnilizna, choroby wirusowe i bakteryjne.

Gnijące owoce wskazują na brunatną zgniliznę: usuń zmumifikowane owoce i popraw przewiewność korony. Robaki w owocach to zwykle owocówka: pomagają pułapki feromonowe i regularne zbieranie spadów. Mało owoców oznacza często uszkodzenie kwiatów przez przymrozek lub słabe zapylenie. Wybierz osłonięte miejsce i zadbaj o odpowiednią odmianę zapylającą.

Zbiór i wykorzystanie

Owoce zbiera się w sierpniu, wrześniu i październiku. Jadalne są owoce świeże, gotowane, przetworzone lub w dżemie. Suszone śliwki to suszone owoce. Pestek nie wolno jeść.

Bezpieczeństwo

Toksyczne dla kotów i psów
Koty
Trująca
Psy
Trująca
Konie
Trująca

Śliwa domowa jest toksyczna dla kotów, psów i koni, a dla ludzi łagodnie toksyczna. Trujące są łodygi, liście i nasiona, które zawierają glikozydy cyjanogenne. Objawy zatrucia cyjankiem to jasnoczerwone dziąsła, rozszerzone źrenice, utrudniony oddech, zadyszka i szok. Najbardziej niebezpieczne są zwiędnięte liście. To wyłącznie informacja, a nie porada weterynaryjna ani medyczna; w razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem lub lekarzem.

Źródło: ASPCA Toxic and Non-Toxic Plants, North Carolina Extension Gardener Plant Toolbox

Dla Twojej rośliny

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy sadzić śliwę domową?Drzewka z gołym korzeniem sadzi się jesienią lub wczesną wiosną, czyli w październiku, listopadzie, marcu i kwietniu. Miejsce szczepienia ma być nad powierzchnią gleby.
Kiedy przycinać śliwę?Najlepiej w lipcu i sierpniu. Letnie cięcie ogranicza ryzyko srebrzystości liści i raka bakteryjnego.
Dlaczego śliwa nie owocuje?Najczęstsze przyczyny to przymrozek w czasie kwitnienia w kwietniu lub słabe zapylenie. Pomaga osłonięte stanowisko i odpowiednia odmiana zapylająca.
Czy śliwa jest mrozoodporna?Tak, jest w pełni mrozoodporna i zimuje na zewnątrz. Ochrony wymagają tylko kwiaty przed późnymi wiosennymi przymrozkami.
Skąd się biorą robaki w śliwkach?To zwykle owocówka śliwkóweczka. Pomagają pułapki feromonowe i zbieranie opadłych owoców.
Czy śliwa jest trująca dla psa lub kota?Tak, łodygi, liście i nasiona są toksyczne dla psów i kotów, a najgroźniejsze są zwiędnięte liście. W razie wątpliwości skontaktuj się z weterynarzem.
Pomiń stopkę, przejdź do początku stronyPrzejdź do początku strony