Topola biała
Populus alba · Salicaceae
Inne nazwy: białodrzew, topola srebrzysta
Topola biała, zwana też białodrzewem lub topolą srebrzystą, to szybko rosnące drzewo o liściach srebrzyście owłosionych od spodu. W polskim klimacie jest w pełni mrozoodporna i łatwa w uprawie, ale ma bardzo ekspansywny system korzeniowy, więc o miejscu sadzenia trzeba zdecydować z góry.
- Światło
- Pełne słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane
- Wilgotność powietrza
- Umiarkowana
- Temperatura
- 10–28 °C, min. -39 °C
- Trudność uprawy
- Łatwa
- Wysokość
- 15–30 m
Pielęgnacja w ciągu roku
Kalendarz dla klimatu: Kontynentalny.
Jak wygląda topola biała
Populus alba to liściaste drzewo z rodziny wierzbowatych (Salicaceae). Dorasta zwykle do 15–30 m wysokości i tworzy szeroką, zaokrągloną koronę. Często rozgałęzia się już od podstawy pnia. Rośnie szybko.
Liście są naprzemianległe, 3–5-klapowe, nierówno ząbkowane, mają mniej więcej 4–15 cm długości. Z wierzchu są zielone, od spodu pokryte gęstym, białym kutnerem, dzięki czemu korona srebrzy się na wietrze. Jesienią liście żółkną.
Topola jest dwupienna: kotki męskie i żeńskie rosną na różnych drzewach. Kwitnie w marcu i kwietniu, jeszcze przed rozwojem liści. Kotki męskie są czerwonawo-szare, żeńskie zielonkawe i mało zauważalne. Pod koniec wiosny lub na początku lata dojrzewają małe torebki z puchatymi nasionami, które roznosi wiatr.
W naturze występuje od gór Atlas w Afryce Północnej przez południową i środkową Europę po Azję Środkową, najczęściej na wilgotnych stanowiskach, często nad wodą.
Uprawa i pielęgnacja
Stanowisko
Topola biała potrzebuje dużo światła i w cieniu rośnie słabo, dlatego wybierz miejsce w pełnym słońcu. To drzewo dla dużych ogrodów, parków i terenów przy wodzie. Nie nadaje się do uprawy w pojemniku ani na balkonie.
Przy wyborze miejsca pamiętaj o korzeniach: sięgają one zwykle nawet 20–30 m od pnia i mogą uszkadzać drenaż oraz fundamenty. Sadź z dala od budynków, rur i ścieżek.
Podlewanie
Zapotrzebowanie na wodę jest umiarkowane. Drzewo najlepiej rośnie na glebie stale wilgotnej, ale przepuszczalnej. Znosi zalewanie i pewną suszę, choć tolerancja na brak wody jest raczej średnia.
W czerwcu, lipcu i sierpniu warto podlewać obficiej, zwłaszcza gdy lato jest suche.
Gleba
Topola biała jest mało wymagająca: rośnie na glebach od piaszczystych po gliniaste, a także na zasadowych i zasolonych. Odczyn może mieścić się mniej więcej w przedziale pH 5,5–8,5. Najważniejsze, by podłoże było wilgotne, a zarazem dobrze przepuszczalne.
Sadzenie
Drzewa z gołym korzeniem lub z pojemnika sadzi się jesienią albo wczesną wiosną, czyli w marcu, kwietniu, październiku lub listopadzie. Odległość od budynków, studzienek i ścieżek ma tu większe znaczenie niż sama technika sadzenia.
Cięcie
Cięcie najlepiej wykonywać w okresie spoczynku: w styczniu, lutym, listopadzie lub grudniu. Usuwaj gałęzie obumarłe lub porażone chorobą. Gdy pędy zamierają, co może mieć związek z rakiem kory lub stresem drzewa, wycinaj chore drewno.
Zimowanie
Topola biała jest w pełni mrozoodporna i wytrzymuje temperatury do około -39 °C, więc w Polsce nie wymaga żadnego okrywania. Zimą, w styczniu, lutym, listopadzie i grudniu, drzewo odpoczywa.
Rozmnażanie
Topolę można rozmnażać z sadzonek pędowych, sadzonek korzeniowych, odkładów oraz z nasion. Sadzonki najlepiej pobierać w lutym i marcu. Nasiona wysiewa się w maju lub czerwcu.
Pamiętaj, że drzewo samo wytwarza liczne odrosty korzeniowe, więc rozmnażanie nie sprawia kłopotu.
Najczęstsze problemy
Odrosty w trawniku i rabatach: to skutek rozrastających się korzeni. Odrosty trzeba wycinać lub wykopywać i regularnie kosić. Drzewo tworzy kolonie klonalne i w Ameryce Północnej uznaje się je za chwast lub gatunek inwazyjny.
Popękany drenaż lub nawierzchnia: powodują to silne korzenie. Najlepszym zapobieganiem jest sadzenie z dala od budowli.
Zamieranie gałęzi: przyczyną bywa rak kory lub stres. Usuń chore drewno. Do chorób, które mogą się pojawić, należą także rdza liści i zamieranie pędów.

















































































