Cis

Cis rośnie od pełnego słońca po półcień. W głębokim cieniu rośnie wolniej i może być rzadki, a przy silnym słońcu młode rośliny mogą przesychać. Dobrze jest osłonić go od silnego wiatru.

To roślina łatwa w uprawie, odpowiednia także na skalniak.

Młode cisy utrzymuj równomiernie wilgotne. Rośliny dobrze ukorzenione znoszą okresy suszy, ale nie lubią stojącej wody. Więcej wody potrzebują w lipcu i sierpniu.

Cis rośnie na większości gleb: gliniastych, piaszczystych, próchnicznych i kwaśnych. Najlepsza jest gleba lekko kwaśna, o pH mniej więcej 5,5–7,5, wilgotna, ale dobrze przepuszczalna. Brak drenażu prowadzi do zgnilizny korzeni.

Rośliny w donicach przesadzaj w marcu lub kwietniu.

Nawoź cis w marcu i kwietniu, na początku sezonu wegetacyjnego.

Cis bardzo dobrze znosi mocne cięcie, dlatego nadaje się na formowane żywopłoty. Aby zachować kształt i gęstość, przycinaj go co roku. Najlepszy termin to czerwiec, lipiec i sierpień.

Sadź cisy w marcu, kwietniu, wrześniu i październiku. Rozstaw zależy od gatunku i celu: pojedyncze drzewa sadź w odległości 2–4 m, a przy żywopłocie odległość dobierz do odmiany. Orientacyjnie podaje się około 270 cm.

Jeśli zależy ci na czerwonych osnówkach, w pobliżu musi rosnąć roślina męska, bo tylko wtedy rośliny żeńskie je zawiążą.

Cis jest w pełni mrozoodporny i w warunkach Europy Środkowej zimuje w gruncie. Warto go jedynie osłonić przed wysuszającymi zimowymi wiatrami. Okres spoczynku przypada na styczeń, luty, listopad i grudzień.

Rozmnażaj cisy z sadzonek pędowych oraz z nasion. Sadzonki pobieraj w sierpniu, wrześniu lub październiku. Nasiona wysiewaj w październiku.

Najczęstszy kłopot to brunatnienie igieł i gnicie korzeni. Przyczyną jest zwykle słaby drenaż, dlatego popraw odpływ wody albo przesadź roślinę w inne miejsce. Wolny, rzadki wzrost zwykle oznacza zbyt duży cień, więc przenieś cis w jaśniejsze miejsce.

Mogą pojawić się szkodniki: czerwce, roztocza, wełnowce i opuchlak. Możliwe są też choroby grzybowe oraz zgnilizna korzeni.